ساویو:«مشکل وینیسیوس، ذهنی است/ اندریک خودش را پیدا نکرده»

مرجع خبری رئال مادرید: ساویو بورتولینی (ویلا ولها، اسپیریتو سانتو، ۱۹۷۴) در مادرید همان‌طور حرکت می‌کند که زمانی در جناح زمین حرکت می‌کرد؛ کاملاً راحت و طبیعی. شاید اگر در خیابان از کنارتان رد شود، حتی بتواند دریبلتان بزند. چون در ۵۲ سالگی همچنان از شرایط جسمانی قابل توجهی برخوردار است و استعدادی که با آن سه لیگ قهرمانان با رئال مادرید فتح کرد، هیچ‌وقت از بین نمی‌رود.

ساویو که برای تعطیلات همراه خانواده‌اش به مادرید آمده، فرصتی برای AS پیدا کرد تا از برنابئوی جدید دیدن کند؛ «فوق‌العاده است، اما چند روز پیش عکسی از ورزشگاه قدیمی دیدم و دلم برایش تنگ شد…» و درباره وضعیت فعلی رئال مادریدِ مورینیو و شرایط وینیسیوس، اندریک و رودریگو صحبت کند.

چند صد متر بیشتر با برنابئو فاصله نداریم. سه سال پیش در رباط با شما مصاحبه کردم، زمانی که رئال در فینال جام باشگاه‌های جهان بازی می‌کرد و قهرمان شد. بعد هم پانزدهمین قهرمانی اروپا آمد… و حالا دو سال بسیار متلاطم را پشت سر گذاشته‌ایم.

در رئال همیشه فشار وجود دارد؛ چیزی که خیلی زود اینجا یاد گرفتم. باشگاهی است که ۱۵ لیگ قهرمانان دارد و اگر دو سال آن را نبرد، انگار تراژدی رخ داده، چون فشار خیلی بالاست. باشگاهی به این بزرگی نمی‌تواند دو یا سه سال بدون قهرمانی بماند. می‌بینم که مورینیو تلاش می‌کند بهترین راه‌حل و بهترین آرایش تاکتیکی را پیدا کند، اما باید کمی بیشتر صبر کرد، چون خریدهای جدید همیشه انتظارات بسیار بزرگی ایجاد می‌کنند…

برای این وینیسیوسی که به نظر می‌رسد جرقه‌اش را از دست داده، چه اتفاقی افتاده است؟

زندگی شخصی‌اش را نمی‌شناسم، اما در زمین مشخص است که در بهترین مقطع خودش نیست. تنها راه بیرون آمدن از دوره افت، کار زیاد و از نظر ذهنی بسیار قوی بودن است. وقتی آمد، دو سه سال اول سخت بود و در برزیل از من می‌پرسیدند چرا خوب تمام نمی‌کند و من همیشه می‌گفتم باید صبر داشت چون پسر خیلی جوانی است. او مستقیماً از زیر ۱۷ سال فلامنگو به تیم اصلی رفت! با زمان و کار بهتر شد تا جایی که دو لیگ قهرمانان را در نقش یکی از بازیکنان اصلی برد. حالا باید ذهن و تمرکزش را کاملاً روی رئال مادرید بگذارد تا دوباره تعیین‌کننده شود.

وینی بازیکنی بسیار احساسی است و به نظر می‌رسد برنابئو کمی سمی به او نگاه می‌کند. ماه گذشته با وجود برد مقابل اینتر، هو شد. این رابطه چطور درست می‌شود؟

سخت است، اما فقط با کار زیاد و بالا بردن سطح ذهنی می‌شود آن را درست کرد. راه دیگری وجود ندارد.

و اینکه سکوها هم کمی صبر و درک بیشتری داشته باشند؟

درخواست صبر از هوادارانی به بزرگی هواداران رئال مادرید خیلی سخت است. من در فلامنگو و رئال بازی کردم؛ دو مجموعه هواداری عظیم با فشار بسیار زیاد. اما من آن را به‌عنوان یک چالش می‌دیدم و تلاش می‌کردم در زمین لذت ببرم. اگر بخواهم چیزی به او بگویم، این است که تمام تمرکزش را روی فوتبال بگذارد و به کار کردن ادامه دهد، چون وقتی هواداران ببینند درون زمین همه‌چیزت را می‌دهی، همیشه کنارت خواهند بود.

کسی که می‌خواهد دوباره از فوتبال لذت ببرد رودریگو است، چون مدت زیادی است نتوانسته این کار را انجام دهد. چند روز پیش با او بودید. چطور دیدیدش؟

مصدومیت بدترین اتفاق برای یک ورزشکار است. خودم چنین مقاطعی را تجربه کردم، هرچند نه به اندازه مصدومیت جدی رودریگو. باید هر روز با فیزیوتراپ کار کنی تا هرچه زودتر برگردی، بدون اینکه بتوانی هیچ مرحله‌ای را جلو بیندازی… او را خیلی خوب دیدم، پسر خیلی ساده‌ای است. از طریق پسرم و دوستانش توانستیم پیراهن‌های شماره ۱۱ را با هم عوض کنیم؛ هم پیراهن دوران من و هم پیراهن فعلی او. بازیکن فوق‌العاده‌ای است، خیلی دوستش دارم؛ دریبل کوتاه، سرعت و از نظر تاکتیکی هم خیلی خوب است. رئال مادرید دلتنگش شده است.

یکی دیگر که هنوز کاملاً لبخند نمی‌زند اندریک است…

واقعاً نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده چون خیلی کم او را در رئال دیده‌ام. تصویری که از او دارم مربوط به آخرین دوره فوق‌العاده‌اش با پالمیراس قبل از آمدن است؛ یک پسر جوان با استعداد زیاد. این حس وجود دارد که اینجا خودش را پیدا نکرده، نه به خاطر فوتبالش، بلکه به دلیل کمبود تداوم… یا ارتباط…

اما این حس هم وجود دارد که وقتی بالاخره «کلیک» کند…

بله، اما برای اینکه چنین اتفاقی بیفتد باید بازی هم بکند و در سال‌های اخیر فرصت‌های بسیار کمی داشته است. استعدادش را در پالمیراس و فرانسه نشان داده. امیدوارم فرصت پیدا کند در رئال یا جای دیگری از فوتبال لذت ببرد، چون برای یک بازیکن جوان مهم‌ترین چیز بازی کردن است.

به او توصیه می‌کنید دوباره قرضی برود؟

بودن در رئال مادرید برای من یک رؤیای پنج‌ساله بود، اما من فقط نمی‌خواستم آنجا باشم، می‌خواستم همیشه فوتبال بازی کنم. اگر اندریک جا نمی‌افتد و این شرایط ادامه پیدا می‌کند، با توجه به اینکه خیلی جوان و بااستعداد است، باید جایی بازی کند.

خیلی زود ال‌کلاسیکویی داریم که ظاهراً می‌تواند تأثیر زیادی روی سرنوشت این لالیگا بگذارد. و رئال باید مقابل رافینیایی قرار بگیرد که برای آقای گلی با امباپه رقابت می‌کند. انتظار چنین چیزی را داشتید؟

با اینکه ذاتاً یک گلزن نیست، رافینیا استعداد زیادی دارد و قبلاً هم در بارسلونا نشان داده بود. اعتمادبه‌نفس پیدا کرده، باشگاه را بهتر شناخته و در تمام‌کنندگی پیشرفت کرده است. خیلی سریع است و فصل فوق‌العاده‌ای دارد، همین است. اما ال‌کلاسیکو، ال‌کلاسیکو است. رئال استعداد، قدرت و توانایی فردی زیادی دارد، اما باید قطعاتش را بالاخره به‌درستی کنار هم قرار دهد…

در دو فصل اخیر یکی از بحث‌های همیشگی درباره رئال این بوده که تیم بیش از حد از هم باز می‌شد، چون مهاجمان در دفاع کمک نمی‌کردند. به نظر می‌رسد در فوتبال امروز حتی اگر عاشق دریبل باشی، اگر به عقب ندوی…

فوتبال تغییر کرده و امروزه خیلی بیشتر می‌دوند، اما نباید ماهیت بازی را از دست داد و نباید دریبل زدن را کنار گذاشت. وقتی به رئال آمدم، روبرتو کارلوس به من می‌گفت به حریف حمله کن و عبور کن؛ اگر توپ را از دست دادی، من پشت سرت هستم تا پوشش بدهم. این به من اعتمادبه‌نفس زیادی می‌داد. باید روی بخش تاکتیکی و یارگیری کار کرد، اما بدون اینکه بازی خودت را کنار بگذاری. امروز خیلی از وینگرها را می‌بینم که بیشتر نگران یارگیری هستند تا حمله.

حالا که درباره دریبل صحبت می‌کنیم، نظرتان درباره دیومانده چیست؟

من بازیکنان بااستعدادی را خیلی دوست دارم که به حریف حمله می‌کنند و حتی بعد از یک اشتباه بدون دوبار فکر کردن دوباره امتحان می‌کنند. او پسر جوانی با سرعت و استعداد است و از نظر تاکتیکی هم کمک خوبی به تیم می‌کند.

این ویژگی را از همان ابتدا داشت، درست است؟

بله، حمله کردن به حریف و دوباره امتحان کردن برای بازیکنی با ویژگی‌های او اساسی است. برنابئو اصالت را دوست دارد و بازیکنانی را دوست دارد که دست از خودشان بودن نمی‌کشند. این پسر را خیلی دوست دارم.

قبلاً گذرا اسمش را آوردید و حالا می‌خواهم دوباره به او برگردیم. آیا مورینیو مربی مناسبی برای این رئال است؟

هیچ‌وقت با مورینیو کار نکردم، اما مقابلش بازی کردم و همیشه سبک او را دوست داشتم. هرجا بوده، مربی بسیار موفقی بوده و توانایی زیادی دارد. رئال زمان زیادی ندارد، اما فکر می‌کنم او بهترین اسم برای شرایط فعلی است و همان‌طور که قبلاً گفتم، برای جور کردن تیم به کمی زمان بیشتر نیاز دارد. می‌داند چه کار می‌کند و در باشگاه‌هایی که حضور داشته آن را ثابت کرده است.

نمی‌گذارم بدون جواب دادن به سؤال سال بروید… توپ طلای امسال را به چه کسی می‌دهید؟

اوه! امسال خیلی سخت است، نامزدهای زیادی وجود دارند. برتری کاملاً واضحی نمی‌بینم و کسی هم مثل دوره کریستیانو و مسی به شکل فردی بالاتر از همه قرار نگرفته است. امسال انتخاب فقط یک بازیکن خیلی سخت است، تصمیم بسیار پیچیده‌ای است… اجازه بدهید این سؤال را همین‌طور بی‌جواب بگذارم! (می‌خندد)