«دیگر حتی آیفون وینیسیوس هم او را نمی شناسد!»

مرجع خبری رئال مادرید: تفسیرهایی که این روزها درباره وضعیت وینیسیوس مطرح می‌شوند، به اندازه نظریه‌هایی که تلاش دارند راز لبخند مونالیزا را کشف کنند، متعدد و متفاوت‌اند. هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند پشت این ماجرا چه می‌گذرد. شاید حتی خود بازیکنی که موضوع این همه تحلیل است نیز نداند.

برخی معتقدند مشکل او ذهنی و روانی است. عده‌ای دیگر تصور می‌کنند با افت بدنی روبه‌رو شده است. گروهی نیز ریشه مشکلات را به ماجرای معروف توپ طلا نسبت می‌دهند؛ اتفاقی که تأثیرش کم‌کم شبیه نفرین شاه میداس به نظر می‌رسد. در این میان، نظریه‌های عجیب توطئه و گمانه‌زنی‌هایی درباره مشکلات عاطفی و شخصی نیز مطرح شده‌اند. ماجرای تمدید قرارداد چندمیلیونی او که مدت‌ها طول کشید و با فرازونشیب‌های دراماتیک، شبیه یک سریال تابستانی همراه بود، هم کمکی به کاهش فشارها نکرد. اما حقیقت این است که وینیسیوس فعلی چنان با نسخه سابق خودش تفاوت دارد که حتی سیستم تشخیص چهره آیفونش هم دیگر او را نمی‌شناسد! و این اصلاً یک اغراق شاعرانه نیست.

بسیار معنادار است که رئال مادرید درست هم‌زمان با محرومیت چهار جلسه‌ای وینیسیوس، بهترین فوتبال خود را پیدا کرده و به هویت واقعی‌اش رسیده است؛ محرومیتی که خود نتیجه رفتاری بود که به‌خوبی شرایط فعلی او را نشان می‌داد. وقتی تیمی در غیاب بازیکنی که خودش را بهترین فوتبالیست جهان می‌داند، به بهترین نسخه خود تبدیل می‌شود، شاید وقت آن رسیده باشد که چند سؤال جدی مطرح کنیم.

سرسخت‌ترین حامیان وینیسیوس که طبق منطق ظروف مرتبط، اغلب از منتقدان امباپه نیز هستند، برای توجیه افت او می‌گویند: «بالاخره وینیسیوس هم انسان است. ربات نیست و احساسات دارد.» اما شاید برای توضیح عملکرد بازیکنی که به‌تازگی بهترین قرارداد تاریخ رئال مادرید را امضا کرده، لازم باشد معیارها را کمی بالاتر از صرفاً قبول شدن در آزمون وویت-کامپف فیلم بلید رانر قرار دهیم؛ آزمونی که برای تشخیص انسان از ربات طراحی شده بود.

مسئله فقط این نیست که وینیسیوس در شرایط فعلی حتی نمی‌تواند از یک صندلی هم دریبل بزند؛ بلکه آن صندلی را به بازیکن تیم ملی سوئد تبدیل می‌کند، چون احتمالاً ساخت ایکیاست!

بارها از وینیسیوس به‌عنوان کیسه بوکس استفاده شده است، اما گاهی هم خودش انتخاب کرده وارد میدان‌های مین‌گذاری‌شده شود و درست مثل فیلم سیرات (Sirât) در میان آن‌ها برقصد. دیگر نمی‌دانیم کدام اتفاق زودتر رخ داده یا مقصر اصلی چه کسی است. تنها چیزی که می‌دانیم این است که وینیسیوس در زمین سرگردان به نظر می‌رسد؛ درست مانند کسی که وسط یک مزرعه ذرت راهش را گم کرده است.

مورینیو با قاطعیت از او دفاع و حمایت می‌کند، چون به‌خوبی می‌داند وینیسیوس یکی از دارایی‌های ارزشمند باشگاه است. با این حال، کم‌کم نشانه‌هایی از نگرانی دیده می‌شود؛ نگرانی از اینکه سرمربی ممکن است ناچار شود تصمیماتی بگیرد که محبوبیت چندانی ندارند و پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیری به دنبال خواهند داشت.

وینیسیوس بیش از آنکه نیاز داشته باشد دوباره به همان فوتبالیست گذشته تبدیل شود، باید از شخصیتی که به‌تدریج به آن تبدیل شده، رهایی پیدا کند.

نکته امیدوارکننده این است که او هنوز در میانه مسیر قرار دارد و راه بازگشت چندان دور نیست. اما مشکل اینجاست که برای پیدا کردن راه خروج، ابتدا باید بپذیری که راهت را گم کرده‌ای.

خاویر آزنار – آس