مرجع خبری رئال مادرید: مارکا نوشت: سقوط ژابی آلونسو در رئال مادرید تا حد زیادی به نحوه مدیریت انضباط داخلی تیم مربوط می‌شد؛ مسئله‌ای که شکافی جبران‌ناپذیر میان او و بازیکنان ایجاد کرد و در نهایت به قیمت از دست دادن جایگاهش تمام شد. دست‌کم این یکی از عواملی بود که دوران حضور او در باشگاه مادریدی را تحت تأثیر قرار داد. این تنها دلیل جدایی آلونسو نبود، اما یکی از مهم‌ترین عواملی محسوب می‌شد که به تضعیف رابطه او با بازیکنان انجامید.
یکی از مهم‌ترین اتفاقات در آستانه دیدار مقابل اتلتیک بیلبائو رخ داد. آلونسو تصمیم گرفت بازیکنان شب پیش از مسابقه را در مجموعه تمرینی والدبباس سپری کنند؛ تصمیمی که به مذاق چند نفر از چهره‌های بانفوذ رختکن خوش نیامد. این موضوع در شرایطی به تنش‌های تازه دامن زد که رابطه سرمربی با برخی بازیکنان پس از ال‌کلاسیکو نیز با مشکلاتی مواجه شده بود. پس از آن، انفجاری رخ داد که مارکا در زمان اوج گرفتن بحران از آن پرده برداشت؛ زمانی که آلونسو فریاد زده بود: «نمی‌دانستم قرار است مربی یک مهدکودک شوم!» سرمربی برای کاهش نارضایتی‌ها و جلوگیری از شورش بازیکنان، در نهایت پس از مسابقه دو روز استراحت به تیم داد.
روزی که پروژه ژابی آلونسو از هم پاشید
رئال مادرید در آن مسابقه عملکرد مقتدرانه‌ای داشت و با نتیجه ۳ بر صفر در بیلبائو پیروز شد. پس از آن، بازیکنان دو روز استراحت کردند، اما هفته بعد با دو شکست در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو به پایان رسید: شکست ۲ بر صفر مقابل سلتاویگو در لالیگا و شکست ۲ بر یک برابر منچسترسیتی در لیگ قهرمانان اروپا. این نتایج شرایطی را وخیم‌تر کرد که مشکلاتش از مدت‌ها قبل آغاز شده بود و اختلاف‌نظرهای روزمره نیز در آن نقش داشتند. سخت‌گیری‌های آلونسو همیشه با واکنش مورد انتظار او از سوی بازیکنان همراه نمی‌شد و اختلافات در جلسات تمرینی به‌تدریج افزایش یافت.
مقایسه این وضعیت با عملکرد ژوزه مورینیو، روی دیگر شرایطی مشابه را نشان می‌دهد. پس از بازگشت رئال مادرید از سفر به آتن برای مسابقه لیگ قهرمانان، زمانی که کاروان تیم حدود ساعت سه بامداد به مادرید رسید، سرمربی پرتغالی تصمیم گرفت بازیکنان شب را در مجموعه تمرینی باشگاه بمانند. هدف این بود که از رفت‌وآمدهای غیرضروری جلوگیری شود و بازیکنان بتوانند چند ساعت بیشتر استراحت کنند تا صبح روز بعد برای دیدار مقابل والنسیا تمرین کنند؛ مسابقه‌ای که تنها دو روز فرصت آماده‌سازی برای آن وجود داشت.
اما پیام این تصمیم متفاوت بود. ماندن در مجموعه تمرینی نه به‌عنوان یک الزام انضباطی یا نمایش قدرت سرمربی، بلکه به‌عنوان تصمیمی مشترک برای حفظ استراحت بازیکنان در شرایط تقویم فشرده مسابقات مطرح شد. بازیکنان هدف این اقدام را درک کردند و واکنش رختکن مثبت بود. مورینیو توضیح داد: «ساعت سه صبح به اینجا رسیدیم، اما تصمیم گرفتیم بمانیم. هیچ بازیکنی به خانه نرفت تا بتوانیم چند ساعت بیشتر بخوابیم. بازخورد بازیکنان مثبت بوده است، اما قرار نیست شرایط را بیش از حد بحرانی جلوه دهیم و فردا آماده خواهیم بود.» اکنون حمایت باشگاه و اطمینان بازیکنان از اینکه تصمیمات با هدفی مشترک گرفته می‌شوند، باعث شده همه‌چیز به شکلی متفاوت و روان‌تر پیش برود.