عشق یک بچه ایرانی

به یزدان که گر ما خرد داشتیم     کجا این سرانجام بد داشتیم

نمیدونم از کجا شروع کنم چون شاید صدتا شروع تو ذهنمه یکی حماسی یکی خاطره ای یکی نقلی و و و

ولی نمیدونم یهو چرا تصمیم گرفتم از اول اولش شروع کنم که چطور عاشق رئال شدم

سال 94 میلادی بود که من به دنیا اومدم بابام یه فوتبال بین حرفه ای بود و من اصلا از فوتبال خوشم نمیومد اما سال 2002 نیمه نهایی جام جهانی بود که برزیل با یه تیم که یادم نیست کجا بود بازی داشت منم الکی از رنگ زرد خوشم اومد و گفتم که دوست دارم این ببره J   و برد

تا رسید به فینال و شد المان – برزیل منم اون موقع رو حساب بچگی فقط میدونستم که ایران سفید میپوشه و فکر کردم لباس سفیدا ایرانه کسی نبود که بگه بچه هر گردی گردو نیست و گفتم که دوست دارم اینا ببرن اما نشد یه کچلی برزیل داشت که بعدا فهمیدم اسمش “رونالدو” هست نذاشت تو عالم بچگی به آرزوم برسم ولی از مدل موهاش خوشم اومد دیگه فوتبال دیدن من تموم شد و رو حساب بچگی گفتم که کاش میشد ایران این رونالدو رو بخره تا واسش بازی کنه !!! تا سال بعدش که تو خیابون داشتم میرفتم و پوستر یه آقای خیلی خوشگل که لباس فوتبال تنش بود و دیدم و گفتم مامان من اینو می خوام و گفت که بچه تو که فوتبالی نیستی اما من گفتم که اینو میخوام و بالاخره زورم رسید و خریده شد اون موقع انگلیسی هم بلد نبودم که اسمشو بخونم هی میپرسیدم این اسمش چیه و یادمم نمی موند که اسمش “دیوید بکام” اونجا هم لباس خوشگل اون سال های انگلیس تنش بود 3>

دیگه هم فوتبال نمیدیدم تا این که یه روز تو اخبار گفت که دیوید بکام کاپیتان تیم ملی انگلستان واسه خودنمایی موهاشو مدل اژدهایی زده O_o

منم که فوضول گفتم من باید موهای اینو بینم که بابام گفت صبرکن چند وقت دیگه یورو هست اونجا ببینش اونوقتا مثل حالا انقدر فوتبال نشون نمی داد

اما حیف و صد حیف که دیگه اون موقع موهاشو اتحادیه فوتبال انگلیس مجبورش کرده بود که بزنه

من پرسیدم که تو په تیمی بازی میکنه که گفتن “رئال مادرید” اسمشو شنیده بودم که یکی به اسم “زیدان” که مسلمون بود و خیلی خوب بود تو تیمش بازی میکرد یکی دیگه هم داشتن که اسمشو شنیده بودم “رائول” منم گفتم پس دیگه من رئالو دوست دارم و …

گذشت تا بابام برای خوب شدم معدل برام play station 1 خرید منم که دیگه شده بودم کم کم فوتبالی فقط فوتبال بازی میکردم pro evolution soccer 2003 که یادمه آرم رئال فرق داشت بعد کلی گشتن پیدا شد اما حیف که بکام جونمو نداشت L

تا گذشت و 2004 شو خریدمو به معشوقه ام رسیدم ولی چه فایده که یکیو داشت که هم خوب میدوید و هم خوب شوت میزد و اونم میگفت “Robertooooooo Carlos” و دیگه عشق شد البته اون موقع “تیری هانری” و “رونالدینیو” هم بودن که خیلی معروف بودن و تیماشون تو چمپیونزلیگ خورده بودن به هم آرسنال و بارسلونا آرسن ونگر بازم تو تلوزیون گفت : (( شاید اونا بهترین بازیکن جهان و داشته باشن اما ما بهترین خط حمله جهانو داریم.)) اما طبق معمول آرسنال باخت

منم چون از تکنیک خوشم میومد شده بودم طرفدار رونالدینیو و بکام پرپر تا سال بعدش که اون موقع یه مجله دانش آموز بود که یه مصاحبه با “ایکر کاسیاس” چاپ کرده بود منم یادم بود اونوقتا تو رئال ای درواره بانم بود اما مگه گل میخورد مصاحبشم انقدر قشنگ بود که حد نداشت و من عاشقش شدم و تنها عشقی بود که باقی موند . با این حال که اونوقتا خیلی حرف “جی جی بوفون” بود .

تو همون حین و حدود بود که فینال معروف 2005 بود و منم میدیدم یادمه که “جرارد” و “تورس” و “رینا” خیلی حرفشون بود اما یه بچه خوشگل که اسمش کاکا بود کل تیمشونو بهم ریخته بود و نیمه اول 3تا خوردن منم تلوزیون و خاموش کردم و خوابیدم اما فرداش تو اخبار اول صبح بود گفت که لیورپول با سرمربیگری “رافا بنیتز” و رهبری جرارد برد O_o همونجا بود که دیگه کلا عاشق فوتبال شدم

شد سال 2008 که رئال یه بازی داشت و منم داشتم میدیدم که یه پسر خوشگل و خوشتیپ و خوش هیکل همه چی تموم به اسم “راموس” دفاع راست رئال بود که با یکی برخورد کرد و از صورتش داشت خون میومد 2بار هم لباس عوض کرد اما دیگه داور مجبورش کرد که دیگه بازی نکنه اونجا فهمیدم این پسر غیرتیه اونم بعد از جرارد بزرگ

شد سال 2009 همه جا حرف از الکلاسیکو بزرگ بود که بهتره هیچی نگم که با “نیستلروی” که اون موقع خیلی خوب بود خیلی امید داشتم اما بهتره دیگه هیچی نگم چطور شد که همه میدونن

سال بعدش شد که پرزی که دیگه راجع بهش و مخ اقتصادی و نجات رئال از ورشکستگی نجات داده بود و همه جا دوباره حرف از والدانو بود که گفته بود “کریستیانو رونالدو” و “کاکا” و “ریبری” میخرم نفر بعدی لیست و بگید که اون موقع رسانه میلی ما مسخرش میکرد که شاید ریبری و بتونن بخرن اما اون دوتا امکان نداره اما مثل اینکه جهان بامزه تر از اونا بود و اون دوتا شدن اما ریبری خیر دوتا دیگه هم بودن “ژابی آلونسو” که اسمشو کم شنیده بودم با “کریم بنزما” که اصلا اسمشو نشنیده بودم اما دوتا هم رفته بودن “روبن” و “فن در فارت”

همه ش حرفه تیم بود که این تیم بهترین تیم تاریخه و اینا همه هم تعریف تیمو میکردن و علی الخصوص “فلورنتینو پرز” ی که من از قبل دوسش داشتم و خواهم داشت چون تیممو پرستیژ داده بود

اون سال جفت ال کلاسیکو هارو باختیم   )’: اما اون بازی رفت که “پویول” توپ های رونالدو و کاکا رو با سر میگرفت و سومین بازیکن غیرتی لیستم هم پیدا شد

دیگه خدا رو بنده نبودم دوتا بازیکن خیلی خوب هم گرفت “دیماریا” و “اوزیل” و “کاروالیو”یی که اون موقع دفاع آبکش رئال خیلی بهش نیاز داشت چون اون موقع تو دفاع فقط راموس خوب بود و “مارسلو” یی که الان خیلی خوب شده اون موقع سوراخ تیم بود و “په په” ای که خیلی خشن بود و بعد از قضیه ختافه اش منکه به شخصه ازش بدم اومده بود

مربی پرتغالی اومد با کلی امید تا دوباره الکلاسیکو و همون اتفاقات بازم

شد اخر فصل و او برهه ای که 4تا بازی با بارسا داشتیم و اون قضیه نا داوری تو چمپیونزلیگ و محروم شدن مربی پرتغالی  و آخر فصل جام حذفی بعد از 18 سال و دعوای مربی پرتغالی با والدانو سر مهاجم خریدن

اون سال همون سالی بود که “بیل” شروع کرد به درخشش و هتریکش جلو اینتر تازه قهرمان و سلطان اروپا شده

خوردیم به تاتنهامی که هم بیل و داشت و هم مودریچ ولی بیل مصدوم بود و همتون اگه اون موقع بوده باشین خوش حال بودین و “آدبایور” قرضی که به تیم آیندش گل میزد و بی شعوری و نزاکتی انگلیسیا که بازم به چشم اومد

سال بعد اون لباس خاطره انگیز طلایی و الکلاسیکو سوپر کاپ اشتباهات داوری !!! اما بعد از 4 سال فکر کنم تنها بازیی بود که بارسا مالکیتش زیر 50 بود . لیگ بازی رفت که با اشتباه مارسلو و گل به خودیش و باخت 3-1

مثلث گل زنی تیم با بنزما و رونالدو و هیگواین که هیگواین عالی چیپ میزد و ولی کم بازی میکرد

تشویق های مربی پرتغالی تو ورزشگاه و بازیکنا.تو جام حذفی خوردیم بارسا بازی رفت تو برنابئو و گل زدن “آبیدال” تازه از جنگ با سرطان برگشته . بازی برگشت و اون شوت قشنگ اوزیل که خورد زیر تیرک و رو خط برگشت و گل قشنگ “دنی آلوز” و زدن دو گل که صد حیف سه نشد و حذف شدیم .

تا جایی که بازی ها به این ترتیب شد بایرن و بارسلونا و بایرن بازی رفت بایرن که قشنگ معلوم بود محطاتانه بازی کردیم و دقیقه هشتاد و خرده ای و سانت معمولی “لام” و …   بازی بارسا هم که شد همون بازی معروف Calm down بازی برگشت بایرن تو جهنم استادیوم “ال سانتیگو برنابئو” دوتا رونالدو زد تو ربع ساعت اول اما بعدش دیگه بازیکنا خداییش خسته بودن و بی چشم و رویی روبنی که گل زد خوش حالی هم کرد تو وقت اضافه و گند زدن کاکا تو محوطه جریمه آفسایدی که من هنوزم نفهمیدم چرا آفساید شد آخه هیگواین از رو توپ پرید بابا . ضیافت پنالتی و رونالدو و کاکا پنالتی هاشون خراب کردن اما سن ایکر اسطوره ای دوتا پنالتی که خدایش دومیش و کارتونی گرفت اما نمیدونم چی شد که کوه غیرتم تصمیم به تحقیر نویر حقیر کرد و اما توپی که رو ماه فرود اومد اما آرزو های ما تو چاه اون فصلو با 100 امتیاز و 121 گل زده قهرمان شدیم یکی از سخت ترین لا لیگا ها رو ….

و یادی کنیم از محمد فیروزی با دوتا جمله اش :

1-سپیدتر از انم که بیرنگ بمیرم     آبی و اناری نیستم که با ننگ بمیرم

2-یه بازی بود که آلونسو محروم بود و رئال برد اما جمله قشنگش این بود که رئال خیلی خوب بازی کرد و برد اما مثل سالادی بود که سس نداشت

فصل بعد و تنها خریدمون “لوکا مودریچ” دوست داشتنی اصلا اوضاع خوب نبود سوپر کاپ و بردیم با همون انگشتی که راه رو نشون می داد  اما تیره روزی ها تو لالیگا شروع شد و اون بازی کذایی با مالاگا که آقای خاص تصمیم به نیمکت نشین کردن عشقم کرد اما جواب نداد چون کوه غیرت هم انگیه نداشت و توپ و از 20 سانتی دروازه بیرون زد و “ایسکو” و “سانتاکروز” خوشگلی که اون شب واسه ما شده بود مثل “مورینتس” همه دعواها شروع شد تا جایی که کوه غیرت سر اوزیل بی چشم و رو با مربی پرتغالی تو بازی “دیپورتیو لاکرونیا” لج کرد

شد بازی “منچستر” و ستاره شدن دخیا تو بازی رفت اما پرش مرد میلیون دلاری ما اونو شکست. بازی برگشت و اول نگرفتن پنالتی واسه ما بعد گل آفساید اونا و بعد کمک طلایی “چاکر” ترک بعد از اون اشتباهاتش و گل مودریچی که هوای انگلیس بهش خورد و جون گرفت به قول “توماس رونکرو”

بازی با دورتمند تو اوج اختلافات و اوج “کلوپ” و اشتباهات مربی پرتغالی و “آربلوا” و په په و تحقیر شدن توسط “لواندوفسکی” بازی برگشت جو برنابئو که عالی بود اما انگار ابر و مه و خورشید و فلک در کار بودن تا ما 3تا رو نزنیم . مصدومیت رونالدو قبل از بازی اون دروازه خالی اوزیل و برگردون رونالدو که هیچ کدوم فایده نداشت و “دیگو لوپز” ی که اون شب جنیفر لوپز نبود و جلوی تحقیر شدن بیشترمون که گرفت هیچ انگار یه روحیه دوبازه ای به تیم داد که آقایون عقبیما و بعدش کم اومدن وقت بازی که نذاشت میلیاردها رویا تحقق پیدا کنن و اشک های هر دو کاپیتان . البته همزمان با 7up شدن بارسا که تسلای خاطری بود واسه خودش

تابستون و موقع پیدا کردن مربی همه میگفتن “هاینکس” اما هیچ کس به این توجه نمی کرد که هاینکس دوسال جام نگرفت تا تونست سه جامه بشه همه تون با اومدن “آنجلوتی” مخالف بودین منم بودم اما وقتی دیدم گزینه بهتری نیست مجبور شدم بپذیرم . تو همون حین قضیه “نیمار” شد که باز هم همتون از اینکه به جاش “بیل” اومد خیلی خوشحال بودین اما شما هم مثل اونایی که تو مادرید بودن کم حوصله و کم حافظه .

اوزیل و کاکا رفتن چرا چون کاکا که هیچ تموم شده بود و خیلی وقت بود که بی غیرتیش و نشون داده بود اما اوزیل مرد رقابت نبود از اون ور ایسکو از اینورم بیل رفت ولی هیچکدومتون نمیگید که چرا رفت دلایل دختر بازیش که هیچ اما اون مرد واسه ما نبود چون روحیه اش “خوانیتو”یی نبود البته باید بگم که خدایش دیگه به سیستم رئال هم نمیومد

اون فصل دیماریا اوج وقاحت خودش رو با قضیه “تنطیم کردن” نشون داد اما آنجلوتی با مردونگیش قائله رو خوابوند

و در آخر اون فصل تحقیر هر چی آلمانی بود تو چمپیونزلیگ و گل خوانیتویی راموس و رویایی که دیگه باورمون نمیشد لادسیما دست یافتنی شده باشه هوراااااااااااااااااا

و صد البته قضیه میگ میگ که هممون جوگیر شده بودیم و میگفتیم که دیگه اصلا رونالدو که عالیه تازه مسی باید با بیل خودشو مقایسه کنه و نیمار با آربلوا !!!!

اتمام فصل و بازهم وقاحت دیماریا برای دستمزد بیشتر که پرز پررو بازی تو کتش نمی رفت و خوب کردش تو پاچه منچستر و خرید به اصطاح تبلیغاتی “خامس رودریگز” ی که تو جام جهانی ستاره شد همتون بازم دهنتون بسته شد

اما تنها گذاشتن ژابی تو روزهای آخر نقل و انتقالات خوب فروختیمش چون سنش دیگه تحمل بازی تو لالیگا رو نداشت

اما کسی از جمله خودم دقت نکردیم که آقا تیم هافبک کم داره و اشتباه محرز آنجلوتی از استفاده نکردن از سیستم چرخشی که همه میگفتن اما تا وقتی مودریچ مصدوم نشد نفهمید همون موقع خود توماس رونکرو از خرید “لوکاس سیلوا” طرفداری کردن اما بعدش همه تقصیرا افتاد گردن آنجلوتی و پرز که خرید الکی بوده و و و

ولی خداییش دیگه شانس هم باهامون یار نبود تو الکلاسیکو تیرک تو بازی یووه تیرک و اتلتیکوی لاشخوری که از جسم نیمه جون رئال میخاست تغذیه کنه اما نمیدونست گوشت شیر تلخه و به معده کفتار نمیسازه و آخر فصل و نبود بازیکن که بدجور گلوی تیم و گرفته بود

من خودم موافق اخراج کارلتو بودم چون تیم ترسو بود و موقعی که تیم جلو بود به خاطر خاطره بدش از فینال استانبول دیر تعویض میکرد

اخراج شد اما گزینه انتخابی خوب نبود اما بعد از انتخابش خیلی نامردی کردیم در حقش من بگم که هنوز پشتشم و هواشو دارم

چرا همتون بازی رفت تو پاریس و نمی گید که با اون همه مصدوم انقد خوب بازی کردیم ؟

چرا بازی با مالاگا رو نمی گید که داور 2تا گلمون و خورد ؟

چرا نمی گید اگه آقای رونالدو تو الکلاسیکو مثل ادم بازی میکرد و براوو واسه ما کاسیاس نمی شد ما حتی میتونستیم 5-4 ببریم ؟

همتون قبل از بازی داشتید می گفتید که BBC باشه خامس هم باشه مودریچ و کروس هم باشن کاسمیرو لازم نیست باشه چون می خوایم هجومی باشه رو فراموش می کنید ؟

آخه چرا آمار های الکی میدید که رئال در حضور بیل میبازه ؟ چرا ؟ چون اون تو بازی های سخته که بازیش میدن

قبل تر میگفتید که ایسکو رو چرا بازی میده اون که داره بد بازی میکنه حالا میگید با خامس با هم تو ترکیب باشن چرا نمی گید بار فیزیکی تیم کم میشه و اونوقته که دوباره میگید چرا این کارو کرده ؟

الان که دارم اینو مینویسم بعد از بازی 10-2 خودمم گفتم که نگید حزب باده البته شروعش بعد از باخت به ویارئال بود چرا نمی گید بنزما دروازه خالی بیرون میزنه تقصیر بنیتز چیه ؟ خدایش بازی ویارئال حقمون باخت یا حتی مساوی هم نبود . تنها یازی که بد بازی کردیم و باختیم بازی سویا بود

احه اقایی که میگی امیدوارم بازی بعدی ببازیم یا امتیاز بدیم تا اخراج بشه و اونایی که لایک میدید اسم خودتون و میزارید رئالی واقعا ؟

روتون میشه ؟

و در آخر چرا نمیگید بازیکنی نداره که بخواد دفاع رو باز کنه ؟

گیر دادید که اگه اخراج نمی شد ما نمی بردیم اما اخراج اول حتی میتونست بیشتر از 1 جلسه محرومیت داشته باشه

و و و …

امیدوارم که یکم بیشتر از حافظه تون استفاده کنید در ضمن من خودم اگه بنا به اخراج بنیتز باشه که امیدوارم نشه تا اخر فصل حداقل امیدوارم به جاش مارچلو بیلسا بیاد نمی دونم چرا کسی به فکرش نیست ؟

سهیل رضانیا