خودکشی .
این مرگ تلخ که گاهی از نهایت زجر و نا امیدی نشات میگیرد گاهی از اتفاقی خاص و گاه از دیوانگی و بعضا ندانسته و اشتباهات منجر به این اتفاق ناگوار میشود .
پس از خودکشی همیشه مرگ اتفاق نمیافتد بیشتر اوقات باعث نا توانی روحی و جسمی خواهد شد.
اما این ها چه ربطی دارد به حال و روز تیم محبوب قلب انسان های پر توقع از زندگی و تیمشان بی صبر و با ارمان هایی که سطح فوتبال را جنون امیز در درازای تاریخ نه چندان طولانی فوتبال (نه به طولانی 3000 تمدن کوروش بزرگ ) !
خود کشی رعال از اخراج پیرمرد دوست داشتنیه ایتالیایی تبار آغاز شد این خود کشی از جام نگرفتن که از اتفاق خاص (جام نگرفتن در عین شایستگی و ناکامی و بد شانسی های پی در پی لعنتی!) و از دیوانگی و ندانستن و اشتباهات مدیری به اسم عمو پرز بر میامد .در یک جمله از وصف او خدای اقتصاد و پول .بی صبر و پر توقع مثل خودمان که از فقر فوتبالی و مدریت ورزشی بسیار رنج میبرد ! گفتن این حرفا همگی تکرار مکرارت است و ادامه نمیدهم !
پیرمرد آن پادشاه ارامش رفت و مقدس ترین کاپیتان دنیا هم در پی آن رفت بی هوا و غیر منتظره عجیب و دلگیر و غیر قابل وصف رفت ….
در کنار بهت اخراج کارلتو و رفتن کاپیتان قدیس نگرانی های جایگزینی آن ها مادریسمو ها را بیش از پیش نگران میکرد . همه یک ترس داشتیم ترسی که بعد از اخراج مربی اخراجی چلسی هم برایمان اشنا بود .
کابوس
بله اسم اون ترس رافا بنیتز بود .در یک جمله میتوان از شخصیت این مربی گفت که اگر صد درصد بازی ها را ببرد تمام جام ها را مثل گندم درو کند باز هم نمیتوان او و شخصیتش را دوست داشت .
تصور جانشینی اون به جای کارلتو کابوس بود .
کارلتو مثل قلب تیم بود پرز دست به سینه ی تیم برد و قلب تیم را از جا در اورد و بنیتز را جای ان گذاشت .
بنیتز از رعال بود خونش به رعال میخورد . زادگاهش مادرید بود رعال بود .اما جنسش با رعال جور نبود
پیکره ی رعال مثل قلب پیوندی ای دوستش ندارد ان را پس میزد .
شروع بنیتز با اشک های درماتیکش شروع شد و این پایان اشکهای او و شروع اشک های ما بود !
شور و عشق و هیجان را از تیم برد . مایی که پای تلوزیون و بازی رعال تمام دغدغه های تمام نشدنیه زندگیمان را کنار میگذاشتیم و پای تیم محبوبمان مینشستیم وبا شادیش تا مدت ها شاد بودیم و با شکستش فردای ان روز انگار خدایی نکرده عزیزی از دست داده بودیم پای پیروزی های ده گله هم حرص خوردیم پای بردی مثله پاریسنت ژرمن در برنابعو عرق شرم ریختیم پای شکست ها و تساوی های الکی حذف های الکی تلاش نکردن و بی حالیه تیم و حرف های الکیه اقای الکی و اشتباهی و مصدومیت ها و تحقیر در برنابئوی وحشت انگیز ده سال پیر شدیم ….
انگار این کابوس تمامی نداشت…
جنگ و امید
اخراج بنیتس تنها خواسته ی ما بود . به هر کس و نا کسی راضی بودیم . حتی به مورینیو یی که کاپیتان محبوبمان را مزحکه کرد وبا نصف تیم مشکل داشت و هوادارن رو دو دسته کرده بود هم راضی بودیم (زحمات مورینیو قابل تقدیر است شادی های زیادی داشتیم باهاش به قول بهترین دوستم که بر خلاف روزگار بارسایی هم هست رعال پیرهن طلایی مورینیو تیم ترسناکی بود ! تیم ادعا کاری بود … همگی قبول داریم که بنیتز این اقتدار را از رعال گرفت و مشاهده ترس و استراب بازیکنان در بازی های خارج از خانه هستیم … اما از رفتارش قابل بخشش نیست ! از بحث دور شدیم بیخیال…!)
زیزوی دوست داشتنی طی یه تصمیم اینبار احتمالا رای گیری شده توسط عمو پرز جاگزین بنیتزی شد که رعال او را پس زده بود . اینبار قلب جدید به پیکره میخورد ….
نابغه ی فوتبال یکی از دوست داشتنی ترین انسان های کره ی زمین رعال را از این کابوس و افسردگی بیدار کرده و لبخند را به تیمی با ظاهری سفید ودرون افسرده و سیاه برگرداند.
مربی بی تجربه پا تا پای تیم میدود نه یک گوشه از اضافه وزن بنشیند پای تیم درست و حسابی و به موقع حرص و جوش میخورد نه ساندویچ! از بازیکنان همایت میکند نه با همشون به مشکل بر بخورد .نترس و زیبا بازی میکند نه ترسو و بی نتیجه …
زیدان لبخند شور و هیجان را به تیم و ما برگرداند بعد از شیش ماه از بازی تیم لذت بردیم و شور و هیجان داشتیم
الان وقت جنگ است وقت ان است تا تیم و ما تا اخرین قطره خون بجنگیم و نا امید نشویم و تلاش کنیم . هنوز دیر نشده گل دقیقه نود و سه راموس به ما میگه تا اخرین نفس نا امید نشو و بجنگ
مرز بین موفقیت و شکست از تار مو هم باریک تر است . اگر تا اخر بجنگیمو امیدوار باشیم که وظیفمون هست! فصل بعد حسرت این رو نخاهیم خورد کی ای کاش ….
چمپیونزلیگ و لالیگا هنوز تموم نشده . اینبار مجبوریم با کل دنیا بجنگیم . با شانس و تیرکو داورو و حریف! حریفانی که جلو رعال انگار اخرین بازی عمرشان هست بازی میکنند ادان سوپرمن میشود و بازکنشان گلی میزند که تو خواب هم نمیدید اینجور گلی بزنه … گرانادا اتلتیکو میشود و یوسف العربی بهترین وینگر دنیا! دروازه بانشون شوت اول مودریج رو طوری سیو کرد که خارج از تصور بود و داوری که به حریف پاس گل میدهد …. اره باید با این حریفا تا پای جان جنگید اینجا چیزی به کسی هدیه نمیدهند البته اگر بارسا باشی امدادهای غیبی بسیار است اما ما از این شانسا نداریم…
کلام اخر
دوستان این اولین مقاله ی من بود امیدوارم کم و کاستی ها رو به بزرگی خودتون ببخشید …
بیایید یکم قدر دان باشیم خامسو و ایسکو و بیل و بنزما و در اخر سلطانو پیش خودتون نزارید تو لیست فروش ! ارزوی هر کسیه که یکی از اینا تو تیمش باشه . همه افت و خیز های دارن . من ارزوم اینه که سلطان تا 40 سالگی بازی کنه تو رعال اونوقت بعضیا به خاطر اینکه چون هر بازی گل نمیزنه میخوان بفروشنش انگار ما مشکل مالی داریم! بعدش هم بشینیم حسرت بودنشو بخوریم و حرص بود مرغ همسایه ای به اسم هازارد بخوریم که الا ن سایه ای از هازارد قبل نیست و هازارد قبل سایه ای هم از رونالدو نیست ! چه برسه الان . واقعا سلطان مارو بد عادت کرده …
به امید موفقیت زیدان و اونادسیما تو همین فصل . نشد هم باکی نیست با زیدان نه بهتره بگم با رعال زدگی زیباست . زنده باد مادرید
نوید نوروزنژاد
عالییییی بود احسنت
حریفانی که جلو رعال انگار اخرین بازی عمرشان هست بازی میکنند ادان سوپرمن میشود و بازکنشان گلی میزند که تو خواب هم نمیدید اینجور گلی بزنه … گرانادا اتلتیکو میشود و یوسف العربی بهترین وینگر دنیا! دروازه بانشون شوت اول مودریج رو طوری سیو کرد که خارج از تصور بود و داوری که به حریف پاس گل میدهد….
و این قسمتش عالی تر واقعا هم همینه
بابت غلط های املایی و تایپی هم عذر میخوام متن ساعت دو و سه صبح نوشتم و طبیعیه که مشکلاتی داشته باشه .از حامد جان هم ممنون
سلام دوستان این اولین مقاله ی من بود امیدوارم که دوست داشته باشید .متن کاملا نوشته ی خودمه و اقای اسدیان هم که میگید نمیشناسم :) . قربون همتون
دوست و برادر عزیز !این نوشته هم مانند سایر نوشته ها مملو از احساسات است بدون اینکه از واقعیات فوتبال چیزی نوشته شود .
ما هنوز درنیافته ایم که فوتبال فقط داشتن بازیکن بزرگ نیست ،دیگر نمیتوان با تکیه صرف بر ستارگان بزرگ قهرمانی های پرتعداد به دست آورد !غلبه بر بحران ها،آماده نگه داشتن تیم از نظر روحی ، انسجام تیمی و جلوگیری از مصدومیتها نقش پررنگی را در فوتبال بازی میکنند اما متاسفم که بگویم این مولفه ها در رئال محبوب قلبها کمرنگ شده است .فراموش نکنیم که تیم رقیب بایکسال محرومیت از جذب بازیکن ، باز هم مصدومان کمترو روند موفقیت آمیز تری داشت اما ما با وجود جذب بازیکن بیشتر بیشترین مصدوم را داشته ایم و بیشترین ضربه را از مصدومیت ها خورده ایم گویا از یاد برده ایم زمانی که بازیکنی از نظر روحی آماده نباشد خوب بازی نمیکند و پنالتی از دست میدهد حتی اگر cr7افسانه ای باشد .اصلا یک نفر نیست به ما جواب بدهد که جایگاه مربی بدنساز و روانشناس در تیم محبوب ما کجاست که این قدر مصدوم داریم و بازیکنان از نظر روحی آماده نیستند ؟
منم فکر کنم کار از آقای اسدیان هست
البته به ایشون تهمتی نمی زنم حدس هستش
خوب گرفتی منظورمو!
سلام وقتتون بخیر .دوستان این اولین مقاله منه .و از اقای اسدیان دوست خوبمون نیست .اگر خوب بود باز هم مینویسم …
به نظر می رسه اسم نویسنده واقعی نیست!
نظر شما چیه؟
زیبا بود… دمت گرم…حرف دلمونو زدی..