اودریوزولا:«اسب های مسابقه ای مثل فوتبالیست ها هستند؛ مدل موهای چتری ام را دوست دارم»

مرجع خبری رئال مادرید : الوارو اودریوزولا مدافع راست رئال مادرید با شبکه رئال مادرید در مورد مسائل شخصی زندگی خود صحبت هایی انجام داد.

خانواده:” به والدینم افتخار می کنم. شخصیت بی نظیری دارند. برادرم مهمرتینت شخصیت زندگی من است. از وقتی بچه بودیم لحظات  خوب، بد، امیدبخش و ناامیدکننده ای داشته ایم اما همه این شرایط در کنار او بوده است. مادربزرگم در دنیا بهترین است و خیلی مراقبش هستم چرا که به نوعی “کلانتر” خانواده است. هر روز به صورت خانوادگی دور هم جمع می شویم و ناهار می خوریم. خیلی متحد هستیم.”

کودکی:” در مدرسه علاقه هایت و آرزوهایت شکل می گیرند و رفقایی را پیدا می کنی که تا آخر عمر کنارم هستند. یادم است که در مسابقات سن سباستین با وجود مصدومیت در استارت شصت متری برنده شدم و بهترین رکورد دوی پانصد متر را شکستم. به این مسئله خیلی افتخار می کنم (می خندد).”

شروع فوتبال:” همیشه به یک توپ ضربه می زدم. بازی کردن را کنار بچه های مدرسه مان آغاز کردیم و در کنار برادرم در پارکی که کنار خانه مان بود، بازی می کردیم. با پدرم به میدان “اسپورت کافه ” می رفتیم. پدرم در وسط بازی می کرد و من دروازه بان بودم. برادرم بیشتر شوت می زد چرا که بزرگ تر بود.”

پیشرفت فوتبالی و حضور در سوسیه داد:” در مدرسه همیشه فرهنگ فوتبالی وجود داشت. در کلاسمان یک تیم خوب را تشکیل داده بودیم. در اولین سالمان با برد پنج بر صفر قهرمان شدیم و در سال دو مبا برد شش بر صفر. بعد از آن برخی از بازیکنان کلاس ما راهی سوسیه داد شدند. خاطرات خوبی بود.”

پیوستن به سوسیه داد :” مادربزرگم برای دیدن همه بازیها به آنوئتا می رفته و پدربزرگم به محض تولد برادرم او را عضو رسمی سوسیه داد کرده بود و برای من هم در دو سالگی کارت عضویت گرفته بود. همیشه رویایم بازی در تیم شهرم است. وقتی در این سن تو را به خدمت می گیرند به این خاطر است که استعدادیاب ها حس کرده اند که توان بازی در بالاترین سطح را داری. افتخار خیلی بزرگی است اما بیشتر از من، این افتخار متعلق به خانواده ام بود.”

شروع در آکادمی:”لحظه امیدبخشی بود که توانای های تو را ببینند اما در ابتدا مشکل بود چرا که با بچه های بزرگ تر بازی می کردم. در ابتدا از نمظر بردنی برایم مشکل بود. همیشه توقعات بالایی از خودم داشتم. دوست نداشتم اشتباه کنم. مادرم اما به من می گفت که لذت ببرم.”

تورنمنت برونته:”هر بچه ای دوست دارد در این تورنمنت بازی کند. در هتل با سه هم تیمی بازی می کردیم و من می خواستم مسابقات را بپیجانم. به مربی گفتم که از تخت افتاده ام. گاهی اوقات بچه های مودب هم ممکن است دچار اشتباهاتی شوند اما باید این اشتباهات را بپذیرند.”

بازی مقابل برادرش پابلو:” در رده جوانان یک بار مقابل برادرم بازی کردم و خیلی خاص بود. تجربه بی نظیری بود. وقتی از من رد شد ضربه آرامی به او زدم.”

رشد در آکادمی:”هدفم این است که به بازیکنی حرفه ای تبدیل شوم و می دانستم که خارج شدن از جشن، مشکل نبود. در کل دوران فوتبالم بال راست بوده ام اما ایمانول آلگواسیل که در آن زمان مربی سانسه بود، من را در پست دفاع کناری قرار داد و بعد از آن دیگر در همین پست بازی کردم.”

اولین بازی در تیم بزرگسالان سوسیه داد:”از اوزبیو متشکرم که بهترین فرصت زندگی ام را به من داد. رویایی که در کل عمرم داشتم و در آن لحظه به آن رسیدم. با خودم فکر می کردم که آماده نیستم. بازی خیلی خوبی بود. برنده شدیم و همه چیز خوب پیش رفت. در آن لحظه همه رویاها و ترس های کودکی از ذهنت عبور می کنند. لحظه خیلی خاصی بود که هرگز آن را فراموش نمی کنم. همه چیز سریع پیش رفت. اولین بازیم در ژانویه 2017 بود و دو هفته بعدش بازیکن فیکس تیم درجه یک لالیگایی بودم.”

از جوان آینده دار تا ستاره محض:” به نزدیکانم افتخار می کنم و آنها به من فرصت دادند تا ثابت قدم باشم. اولین بازی ام در رده زیر 21 سال اولین بازی بین المللی بود چرا که هرگز قبل از آن در رده های پایه بازی نکرده بودم.”

تیم ملی بزرگسالان و حضور در جام جهانی:” لوپتگی به من سه ماه بعد در تیم ملی فرصت داد. به تیاگو پاس گل دادم و اولین بازیم بی نظیر بود. از جولن خیلی متشکرم. همه یورو و جام جهانی را می بینند اما حضور در آن جا مشکل است.”

انتقال به رئال مادرید:” بعد از بازگشت به جام جهانی بود. شوکه شدم و به همین خاطر افتخار کردم. رئال مادرید مثل “اورست فوتبال” است و رسیدن به سطح این تیم مشکل ترین است. روز معارفه ام خیلی خاص بود. با توجه به این که سوسیه دادی بودم و باشگاهمان همیشه رابطه خوبی با رئال مادرید داشت، با رئال احساس همذات پنتداری می کردم. وقتی پیراهن رئال را می پوشی، همه تو را دنبال می کنند و این برایت خیلی خاص است.”

هماهنگی با رئال مادرید:” از سن سباستین به شهر بزرگی نظیر مادرید آمدم. در ابتدا مشکل بود. در مادرید تنها بودم . تصمیم گرفتم که هرمس، سگ جدیدم را به خانواده ام اضافه کنم. به او افتخار می کنم چرا که زندگی ما را عوض کرد.”

اولین بازی مقابل اسپانیول:” حضور در چمن برنابئو حس بی نظیری داشت. بهترین بازیکنان تاریخ در این چمن حضور داشته اند. انگیزه بی نظیری داشتم. اولین بازی در رئال با پیروزی و نمایشی خوب همراه شد. خاطره ای فراموش نشدنی را از آن روز در ذهنم دارم.”

کاسمیرو:” مثل پدر کل رختکن است. او یک الگو از نظر تلاش و فداکاری است. رابطه بی نظیری با هم داریم. همیشه به من توصیح می دهد. برای من مثل یک پدر است.”

سبک بازی:” خودم را یک دفاع کناری بسیار هجومی و سریع می دانم. فوتبال من خیلی هجومی و پرتحرک است چرا که فیزیک بدنی ام به من این اجازه را می دهد. سعی می کنم چیزهای زیادی یاد بگیرم. به تدریج در فاز دفاعی بهتر می شوم. دفاع کردن مشکل است. سطح جدیت ما به این بستگی دارد که مقابل چه بازیکنی قرار بگیریم.”

علاقه به اسب ها :” یک از علقایم مربوط به اسب ها هستند. این حوانات را خیلی دوست دارم. شباهت زیادی بین اسب مسابقه و یک فوتبالیست وجود دارد. فداکاری را دوست دارم. مثل اسب ها که در یک مسابقه همه تلاش خود را انجام بدهند و این هم یکی از ویژگی هاست.”

علاقه به استار وارز:”پدرم نقش شخصیت “دارث وادر” را داشت و باعث می شد که به او احترام بگذارم.”

مدل موهایش که معمولا همیشه توی صورتش است:”با مدل موهای چتری من زیاد شوخی می کنند. چون در فوتبال عادی نیست. “