آنچلوتی:«در پایان مربیگری‌ام، هوادار رئال مادرید روی سکوهای برنابئو خواهم بود»

مرجع خبری رئال مادرید : کارلو آنچلوتی مربی ایتالیایی رئال مادرید مصاحبه مفصلی با والدانو داشت.

پدرت در تجارت پنیر بود”دامدار و کشاورز بود. زمین های اجاره ای و گاو داشتیم.  از شیر گاوها برای تولید پنیر پارمزان استفاده می کردیم. باید یک سال منتظر می ماندیم تا پنیر آماده شود. پدرم شخصیتی بسیار آرام و متعادل داشت و شخصیت من هم همین گونه شکل گرفت.”

پیوستن به پارما در 16 سالگی:” مادرم مخالف بود. برایش فوتبال مهم نبود. چهار سال در یک مدرسه مذهبی  در سالسیانوس بودم و نظم و زمان بندی را یاد گرفتم. یاد گرفتم که مسئولیت پذیر باشم. قبلش همیشه مادرم و مادربزرگم به من کمک می کردند. تحصیلات را دوست نداشتم اما تحصیلاتم را به عنوان یک متخصص برق تمام کردم.”

حضور در فوتبال:” این یک فداکاری نیست، یک افتخار است. اذیت شدم اما خیلی لذت بردم. اخیرا در مورد تیم ملی ایتالیا از من پرسیدند اما من انرژی روزمره را دوست دارم. می خواهم هر روز بدنم را آماده کنم تا روز یکشنبه یعنی روز بازی فشار را تحمل کنم. اگر ببازم، نمی توانم بخوابم و اگر ببازم هم به چیزهای خوب فکر می کنم و باز هم نمی توانم بخوابم!”

در مادرید خوشحالی؟” می دانم که مربی بزرگترین باشگاه دنیا هستم، فشارهای زیاد است و باید بپذیرم. در اورتون شرایط خوبی داشتم اما بازگشت به رئال مادرید خاص بود. هرگز فکر نمی کردم که بتوانم برگردم.”

دورانش به عنوان بازیکن رم:” دو مصدومیت زانو داشتم و تقریبا دو سال متوقف شدم. باید قبل از بازیها کیسه آبگرم روی پایم می گذاشتم. مدام به زانویم فکر می کردم. حالا درد ندارم اما مدام چک می کنم که ورم کرده است یا نه. در استخر تمرین می کنم.”

میلان:” در آخرین لحظه، کاپلو من را سکونشین کرد و دلیلش را درک نکردم. به من گفت که وقتی مربی شوم، درک می کنم. بازیکنان در دوران من بیشتر از حالا دوست داشتند مربی شوند. سخت است که خودشان را جای مربی بگذارند.”

ساکی:” سبک تمرینات در ایتالیا قبل و بعد از او کاملا متفاوت بود. همه چیز را عوض کرد، از نظر فردی گرفته تا بدنی و تاکتیک دفاعی و هجومی. یک روز از ما پرسید که چه چیزی را در تمرینات دوست داریم، گفتیم یک بازی دستگرمی تا سرگرم شویم اما او رفت و ناراحت شد. یک مربی بسیار بزرگ است، ایده فوتبال ایتالیا را عوض کرد. او هم به مسائل دفاعی فکر می کرد اما نه به کاتناچیو، می خواست در زمین حریف دفاع کنیم. یادم است که در مادرید بازی کردیم و 24 بار در تله آفساید گیر افتادند.”

برلوسکونی:” چالش او این بود که در دو سال قهرمان شدیم و همین اتفاق افتاد. در سالهای 1989 و 1990 قهرمان اروپا شدیم. من در انتخابات ریاست جمهوری به او رای دادم. یک نابغه بود. با هم در مورد فوتبال صحبت می کردیم اما همیشه وقتی شرایط خوب بود، پیش ما می آمد و در زمانی که شرایط بد بود، صحبتی نمی کردیم. در مورد بازی با سه مهاجم صحبت می کرد. می خواست کاکا، اینزاگی و شوچنکو با هم بازی کنند.داستانی وجود دارد که می گفت ترکیب های تیم من را او می چیند اما صحت ندارد. هرگز مدیری به من نگفته که از بازیکنی استفاده کنم یا نه. البته توضیح دادن به مدیر وظیفه من است.”

وسواس روحی برای چیزی داری؟” وسواسی ندارم اما به شدت فوتبال را دوست دارم و شیفته آن هستم. اما سعی می کنم که همه چیز را به سادگی مدیریت کنم. فوتبال برای من یک عقده نیست بلکه خیلی ساده است. حمله یعنی خلاقیت و دفاع یعنی سازماندهی.  من بیشتر سعی می کنم که در مورد دوم خودم را نشان بدهم. در مورد اول نمی خواهم در استعداد بازیکنان دخالت کنم. در مورد پاس بیرون پای مودریچ نمی توانم چیزی بگویم. نمی توانم به کریم یاد بدهم که چطور در محوطه جریمه کار کند. خودم را سختگیر نمی دانم.”

مدیران:”برخی هوادار فوتبال هستند و برخی دیگر بیزینسمن. نحوه مدیریت باشگاه ها فرق دارد. مدیران فوتبالی را ترجیح می دهم چرا که در آن جا سبک باشگاه شبیه یک خانواده است. کار کردن در باشگاه های تجاری مشکل تر است.”

یوونتوس:” از من به خاطر دوران بازیم در میلان متنفر بودند. گاهی باید با پلیس تردد می کردم. جامها را نبردیم و دو بار دوم شدیم.  آن هم یک تجربه بود… کالچیوپولی؟ خوب شد که فوتبال ایتالیا پاکسازی شد. بازی جوانمردانه وجود نداشت. خانواده آنیلی؟ سازماندهی خیلی خوبی داشتند. به خاطر دوران حضورم در میلان و رم حس خوبی نسبت به من نداشتند اما از نظر باشگاهی چیزهای زیادی در ان جا یاد گرفت.”

فینال 2005 و کامبک مقابل چلسی:” بین دو نیمه بازی میلان و لیورپول به بازیکنان گفتم که فشار بیاورند. ماجرایی وجود دارد که می گویند در حال جشن گرفتن بودیم اما صحت ندارد. روحیه احساسی مهم است. این را در بازی رئال و چلسی دیدیم. دو گل برتری داشتیم و می توانستیم بهتر برای بازی اماده شویم اما این اتفاقات رخ می دهند. نیمه اول مقابل چلسی خوب بود اما چه کم بود؟ عطش ضربه زدن. در بازی رفت این عطش را داشتیم چرا که برتری نداشتیم. دو اشتباه فردی مقابل چلسی داشتیم که در کل فصل نداشتیم. بین دو نیمه چه کار کردیم؟ هرگز در نیمه دوم تغییری به بزرگی بازی با چلسی در دوران فوتبالم رخ نداده بود. این کامبک جادوی باشگاه و استادیوم بود.”

انگلیس:” تدارکاتچی رئال مادرید بیشتر از چلسی در بازی نقش دارد. شاید این گونه بتوان تفاوت لاتین ها و فوتبال در ان جا را توضی داد. در انگلیس چیزهای زیادی یاد گرفتم. قهرمان لیگ انگلیس  و جام حذفی دشیم و دو سال بعدش اخراجم کردند.”

آبراموویچ:” یاد گرفته ام که گاهی از کارت خسته می شوند. این هم بخشی از کار است. زیاد دخالت نمی کرد، خیلی کم صحبت می کرد و رابطه محترمانه ای داشتیم اما از دور در ارتباط بودیم.”

صمیمیت با بازییکنان:” این شخصیت من است. می خواهم که رابطه شخصی را از رابطه کاری جدا شدم. همیشه به بازیکان احترام گذاشتم. نمی توان گفت که یک فوتبالیست یک یک مربی هستی بلکه یک شخص هستی که فوتبال بازی می کنی یا یک شخص هستی که مربیگری کنی . کار روی شخصیتت اثر می گذارد اما می خواهم این دو را متمایز کنم.”

پی اس جی:” لئوناردو که در میلان من را می شناخت، به من زنگ زد. قطری ها باشگاه را خریده بودند. تاریخ می گوید که فرهنگ فرانسه بیشتر در راگبی و اسبدوانی است تا فوتبال. فرانسوی ها نیم ساعت قبل از تمرین می آمدند و نیم ساعت بعد از  آن می رفتند. سعی کردیم یک ساختار ایجاد کنیم. یک آشپزخانه ایجاد کردیم. این پروژه را دوست داشتم اما در سال دوم از من راضی نبودند. در بازی چمپیونزلیگ برده بودیم. در لیگ در مسیر قهرمانی بودیم و یک بازی را باختیم اما به من گفتند که اگر پورتو را نبرم، اخراجم می کنند. در ان جا اعتمادم را از دست دادم. در فوریه تصمیم گرفتم که بروم هر چند که می خواستند قراردادم را تمدید کنم.”

حضور در رئال مادرید:” فقط بردن چمپیونزلیگ _(می خندد). همه به من می گویند که گل راموس مهمترین گل سالهای اخیر است. مملو از افتخار است که مربی رئال باشم. مثل میلان. حس محبوب بودن دارم؟ نمی دانم. مدیر و کارمندان در والدبباس من را دوست دارند.”

فلورنتینو:”مدیری است که او را در رده فوتبالی ها قرار می دهم. موفقیتش را هرگز مدیر دیگری نداشته است. مثل برلوسکونی است. انها رئال و میلان را در قلبشان دارند. رابطه مدیر و مربی در دوره دوم من آرام تر و متعادل تر بوده است. با توجه به دستاوردها و ایده آینده این باشگاه همه چیز مشخص است. این تیم هرگز متوقف نمی شود و نمی توان در ان به سرعت جشن گرفت. باید عجله کنیم چون باید به جلو گاه کنیم. در این جا کسی حس خوبی نسبت به شکست ندارد.”

طولانی تر شدن دوران فوتبال بازیکنان کنونی:” باید آنهایی که با من کار می کردند را مورد شکایت قضایی قرار می دادم. من پانزده بار تحت عمل قرار گرفتم. تمرینات مرگبار بودند. در حال حاضر بازیکنان بدنساز و اشپز شخصی دارند و می توانند تا 40 سالگی بازیک نند.”

ناپولی:” زیباترین شهر دنیا برای تعطیلات است. تمرین می کردم و شب سوار قایق می شدم و برای شام به کاپری می رفتم (می خندد). باشگاه خوبی در ایتالیا هستند. انتظار این است که در میان چهار تیم برتر باشند. در سال دوم با باشگاه به خاطر اردویی بحث کردم که آنها می خواستند و من نمی خواستم. درگیری نداشتیم اما بحث کردن را دوست ندارم.”

اورتون:” هولدارانی پراشتیاق دارند و این را دوست دارم. بدشانسی بود که نتوانستم بیشتر از گودیسون پارک لذت ببرم. 60 امتیاز گرفتیم که یک معجزه بود اما بیشتر در خارج از خانه برنده می شدیم. دوره خوبی بود. لیورپول مثل مادرید نیست، مثل این است که در یک پندمی دائمی زندگی کنی (می خندد).”

پسرش داویده:” مثل من خیلی اارام است. بسیار حرفه ایست. به خوبی درک می کند که پسر مربی بودن یعنی چه. همیشه قرار است که در این مورد صحبت شود. ما یک تیم و یک کادر فنی هستیم. داویده مسئولیت بیشتری پذیرفته تا توانایی هایش را نشان بدهد. مدرک حرفه ای یوفا را در ولز گرفت چرا که در ایتالیا کاغذبازیها متفاوت بود.”

سخنرانی های تیمی:” سه ویدیوی پانزده دقیقه ای آماده می کنیم، یکی ضربات ایستگاهی، دیگری در مقابل تیم حریف و دیگری در مورد استراتژی بازی.”

بهتر شدن بازی ها:”باید بازیها کمتر شود. نمی گویم که باید چلسی – رئال یا سیتی – لیورپول حذف شود. اگر یک مربی خسته شود، می توانند اخراجش کنند اما اگر مودریچ خسته شود، نمی توانی پاس بیرون پای فوق العاده اش را ببینی. حتی با دست هم نمی شد آن توپ را فرستاد.”

آینده خودش:” می خواهم استاد دانشگاه فوتبال شوم، یوفا یا چنین چیزی می تواند به م مدرک بدهد تا امتحان بگیرم و ببینم بقیه چقدر از فوتبال می دانند (می خندد) زمانی که مربیگری را کنار بگذارم، به کارهای دیگری مشغول می شوم. پنج نوه دارم. برای دومین بار ازدواج کردم و کارهای زیادی با هم نکردیم. باید بیشتر با هم  باشیم. وقتی مربیگری تمام شود، یک هوادار روی سکوهای رئال مادرید و میلان خواهم بود.”

سیتی:”دو چیز وجود دارد، خوشحالی حضور در نیمه نهایی در چنین بازیهایی و نگرانی. اگر نگران هستی یعنی در کارت دغدغه داری.”

برنابئو:”دو شرایطم تفاوت در این استادیوم وجود دارد. یکی وقتی باید کامبک بزنیم و یکی وقتی جلو هستیم. در هر دو حالت به ما کمک می کنند. در آخرین تقابلم با گواردیولا بازی رفت در این جا بود و خوب پیش رفت.”