مرجع خبری رئال مادرید: رئال مادرید هشت پیروزی متوالی کسب کرده است. بدون تردید، این بهترین راه برای دور کردن کابوس سومین فصل پیاپی بدون جام محسوب می‌شود. اما پیروزی‌ها تنها عامل بازگشت آرامش به باشگاه نبوده‌اند. تصمیماتی مانند اقدام هفته گذشته هیئت‌مدیره برای اضافه کردن رافائل نادال به پروژه مدیریتی رئال مادرید نیز به افزایش ثبات باشگاه و اطمینان بیشتر نسبت به آینده کمک کرده است.
با این حال، کمی بیش از یک ماه پیش و پس از شکست در دربی مادرید، صحبت‌های ژوزه مورینیو در نشست خبری از احتمال تکرار فصلی دشوار پس از دو فصل بدون جام حکایت داشت. سرمربی پرتغالی که به‌شدت از تصمیمات داوری آن مسابقه ناراضی بود، گفت: «اگر ما را به حال خودمان بگذارند، آرامش داشته باشیم و اجازه دهند در شرایط برابر رقابت کنیم، هنوز راه زیادی باقی مانده است.» در آن مقطع، احتمال یک ناکامی دیگر کاملاً جدی به نظر می‌رسید؛ هرچند بخشی از مشکلات تیم به اختلافات با لالیگا و جامعه داوری نسبت داده می‌شد.
اما در نهایت، تصمیمات خود مورینیو بیش از تصمیمات داوران در بازگشت آرامش به رئال مادرید نقش داشته‌اند. او دیگر یان دیومانده و برناردو سیلوا را نیمکت‌نشین نکرد، فدریکو والورده را به پست دفاع راست منتقل کرد و آردا گولر را جلوتر برد. این‌ها تغییرات تاکتیکی مهمی بودند که مورینیو برای اجرای آن‌ها مدتی زمان صرف کرد، اما در نهایت نقش تعیین‌کننده‌ای در بهبود عملکرد تیم داشتند.
این‌ها تنها اقدامات سرمربی پرتغالی نبودند. مورینیو به‌مرور موفق شد برخی از شکاف‌های موجود در رختکن را نیز ترمیم کند؛ اختلافاتی که معمولاً هنگام نتیجه نگرفتن تیم بیشتر آشکار می‌شوند و در دوران ژابی آلونسو و پس از آن آلوارو آربلوا نیز دیده شده بودند. این مشکلات تنها به درگیری معروف اورلین شوامنی و فدریکو والورده که روزنامه مارکا فاش کرده بود، محدود نمی‌شدند.
ماجرای وینیسیوس در دوران ژابی آلونسو نمونه دیگری از شکنندگی روابط در رختکن رئال مادرید بود. پس از آن، در دوران آربلوا و زمانی که مادرید عملاً شانسی برای کسب جام نداشت، این بار کیلیان امباپه بود که اختلافات را آشکار کرد. البته او تنها بازیکنی نبود که چنین وضعیتی داشت. مصدومیت‌ها و نحوه مدیریت کادر پزشکی نیز حاشیه‌های زیادی ایجاد کردند؛ به‌ویژه ماجرای سفر جنجالی امباپه به فرانسه برای انجام معاینات پزشکی.
در چنین شرایطی، خود مورینیو نیز تا آستانه بحران پیش رفت. او با ورزشگاه برنابئویی مواجه شد که هوادارانش به‌شدت ناراضی بودند و دیگر هیچ اشتباهی را تحمل نمی‌کردند. نتایج و کیفیت بازی تیم نیز کمکی به بهبود اوضاع نمی‌کرد و سوت‌های اعتراض هواداران ادامه داشت. مورینیو همچنین با ماجرای اقامت دوباره امباپه در فرانسه پس از مصدومیت در اردوی تیم ملی روبه‌رو شد، اما شخصاً در نشست خبری به این موضوع پرداخت و تلاش کرد حاشیه‌های آن را پایان دهد.
ماجرای وینیسیوس نیز مورینیو را درگیر کرد، اما سرمربی پرتغالی توانسته آرامش را به این موضوع بازگرداند. از یک سو، باشگاه از او حمایت کرده و از سوی دیگر، با جذب بازیکنی مانند یان دیومانده، گزینه‌ای در اختیارش قرار داده که دست‌کم تا زمان بازگشت وینیسیوس، جایگاه ستاره برزیلی را در ترکیب به دست آورده است. تفاوت مهم با گذشته این است که اکنون این احساس وجود دارد که وینیسیوس باید شرایط را تغییر دهد و برای بازپس‌گیری جایگاهش تلاش کند، نه اینکه سرمربی مجبور به تغییر تصمیمات خود شود. فارغ از اینکه مورینیو در آینده چه انتخابی خواهد داشت، نکته مهم این است که به نظر نمی‌رسد تصمیم او پیامد منفی خاصی برای رختکن یا باشگاه ایجاد کند.
بازگشت آرامش به مدیریت باشگاه
در سطح مدیریتی نیز رئال مادرید از برخی درگیری‌های گذشته خود، هرچند نه تمام آن‌ها، فاصله گرفته است؛ اختلافاتی که همواره حاشیه‌های زیادی برای باشگاه ایجاد می‌کردند.
پایان تقابل با یوفا پس از توافق عدم خصومت و کنار گذاشتن پروژه سوپرلیگ، همراه با آغاز اقدامات برای بازگشت به انجمن باشگاه‌های فوتبال اروپا (EFC) به ریاست ناصر الخلیفی، باعث عادی‌تر شدن روابط رئال مادرید با این نهادها شده است. الخلیفی و الکساندر چفرین تا همین چند وقت پیش از مهم‌ترین مخالفان فلورنتینو پرس محسوب می‌شدند.
تصمیم فلورنتینو پرس برای برگزاری انتخابات باشگاه، که در همان نشست خبری جنجالی اعلام شد، نیز با گذشت زمان معنای روشن‌تری پیدا کرده است. این تصمیم در ابتدا یکی دیگر از عوامل بی‌ثباتی به نظر می‌رسید، اما اکنون که شرایط آرام‌تر شده، فرصت کافی برای شکل دادن به پروژه مدیریتی جدید فراهم آمده است؛ پروژه‌ای که دست‌کم تا سال ۲۰۳۰ ادامه خواهد داشت.
البته هنوز مشخص نیست که رئیس رئال مادرید قصد دارد طرح خود برای واگذاری بخشی از ارزش باشگاه به سرمایه‌گذاران خارجی، معادل ۵ تا ۱۰ درصد را اجرایی کند یا خیر. چنین اقدامی به اصلاح اساسنامه باشگاه نیاز دارد و باید به تصویب مجمع عمومی برسد. در حال حاضر، این موضوع در دستور جلسه مجمع برنامه‌ریزی‌شده برای ۲۱ نوامبر (۳۰ آبان) قرار ندارد. بنابراین، طرحی که نگرانی‌هایی میان اعضای باشگاه ایجاد کرده، فعلاً کنار گذاشته شده است.
در مقابل، قرار است مجمع عمومی با ورود رافائل نادال به هیئت‌مدیره رئال مادرید موافقت کند. تصمیمی که بدون تردید به تقویت تداوم پروژه مدیریتی باشگاه کمک می‌کند و نادال را دست‌کم به‌عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی جانشینی در رأس مدیریت رئال مادرید مطرح خواهد کرد.
هرچند هنوز برای نتیجه‌گیری درباره آینده مدیریتی نادال زود است، اما ورود این اسطوره ورزش اسپانیا به ساختار مدیریتی باشگاه، احساس اطمینان بیشتری به اعضای رئال مادرید منتقل می‌کند و در عین حال به تقویت اعتبار برند و هویت باشگاه کمک خواهد کرد.