مرجع خبری رئال مادرید: توماس رونکرو سردبیر نشریه آس در مورد دربی مادرید نوشت.
یک دربی بی هیجان
دربی جذابی نبود. شباهتی به بازی دو تیم در کوپا دل ری نداشت که بسیار هیجانی و پرهیاهو بود. رئال مادرید با مزه شیرین بازی آنفیلد بازی می کرد. به نظر می رسد که بازیکنان همچنان در حال لذت بردن تصاویر آن نمایش چمپیونزلیگی هستند و درک نمی کنند که به مصاف اتلتیکوی چولو رفته اند که مثل مراجعه به دندانپزشکی پس از خوردن یک کیلو شیرینی است. نیمکت نشینی های مودریچ و کاماوینگا نشان می داد که آنچلوتی می خواهد انرژی را برای ال کلاسیکوی کوپا در روز پنجشنبه ذخیره کند و بدین ترتیب مسیری هموار در اختیار بارسا در اللیگا قرار گرفت. دربی دمایی بسیار ملایم را داشت به حدی که وینیسیوس هیچ مزاحمتی برای ناهوئل و دیگران ایجاد نکرد. بازی به حدی آرام بود که خیل مانزانو سعی کرد که با اخراج کورئا بازی را پرهیجان کند تا شاید اتفاقی رخ بدهد. ضربه آرنج بازیکن آرژانتینی می شد با یک کارت زرد حل شود هر چند که دلیلی نداشت که این بازیکن بخواهد با آرنجش در صحنه ای بدون توپ ضربه بزند. اما باز هم نتیجه ای نداشت. رئال مادرید در ده دقیقه بعدی حتی یک شوت هم به چارچوب نزد. بازی خیلی سرد بود.
واکنش بعد از گل
بعد از آن نوبت گل خیمنز با ضربه سر به علت خطای کوک میلیتائو روی موراتا بود (نشنیدم که کسی از اتلتیکویی ها در مورد یا نصحنه صحبتی کند). گلزنی به تیم آنچلوتی برای همه می تواند اتفاق خطرناکی باشد. این هفته شوخی معروف شبکه های اجتماعی را پس از بازی رئال مادرید و لیورپول دیدیم که در تصویر فتوشاپی، گواردیولا به کلوپ می گفت:”گل اول را نزن، این یک تله است!” اما جدا از شوخی این یک واقعیت است ک هدر هر بازی تکرار می شود. رئال در دقیقه 78 گل خورد و از آن جا به بعد بازی هیجان گرفت و قهرما ناروپا در مدت 17 دقیقه (با احتساب وقت اضافه) بازی بهتری ارائه داد. در این 1020 ثانیه، دربی واقعی را دیدیم که رئالی ها همچون دیگ جوشان بودند و اتلتیکو با یک نفر کمتر به شکل قهرمانانه ای دفاع می کردند. در این لحظات، “تورو” (گاو خشمگین) 18 ساله آغاز شد، بازیکنی که می تواند با 193 سانتی متر قد در تیم بسکتبال رئال بازی کند و تنها لبخند دربی را به رئالی ها هدیه داد. این غول در ژیرونا متولد شده و آمده که بماند. حس خوبی دارد.
خون اروگوئه ای
آلوارو رودریگز از جانب مادرش اسپانیایی است اما از جانب پدرش اروگوئه ایست. خون اروگوئه ای در سبک حمله کردنش و سبک حرکاتش درون زمین مشهود است. گلش با ضربه سر مانع از یک شکست ناخوشایند شد و باعث شد تا تلخی شب رئال مادرید کمتر شود. الوارو از اسطوره اش رائول تقلید کرد که او هم اولین گش را در دربی مقابل اتلتیکو در برنابئو زده بود. رائول در سال 1994 این کار را کرد و آلوارو در 2023. ضربه اش روی کرنر (که یاد آور گل راموس در دسیما بود) باعث شد تا لحظات پایانی هیجانی باشد. اما تساوی عادلانه بود و قهرمان های انفیلد لیاقت بیش از این را نداشتند. یک تساوی ما را از قهرمانی دور کرد مگر این که دوستان ما در آلمریا، بارسا را متوقف کنند آن هم در حالی که بارسا در لالیگا گل نمی خورد و بدون لغزش حرکت می کند.
کوپا و چمپیونزلیگ
در دربی برای هوادارانی ناراحت شدم که به ورزشگاه رفته بودند تا جشن آنفیلد را تکمیل کنند. اما این چمپیونزلیگ نیست. حالا رئال مادرید باید پنجشنبه تلاش کند تا برای بیستمین کوپای خود در مقابل بارسای غیراروپایی ژاوی تلاش کند. از بردن پانزدهمین چمپیونزلیگ و کوپا راضی خواهیم بود.



انچلوتی هم شده زیدان که در هرررر شرایطی به هازارد چاقال بازی میداد هازارد دو بار مارو با کون گشادش جلو چلسی و سیتی حذف کرد با اینکه وینی به لیورپول 2 تا گل زده بود ولی عشق زیدان به هازارد عجیب بود الانم بنزما رو فرم نیست و فقط قدم میزنه حالا دقیقه 85 آلوارو میاری زمین که چی بشه
75
بازی سرد و بی روحی بود..بازیکنام انگار خسته بودن..به راهمون ادامه میدیم..ایشالا الکلاسیکو