روزی که فلورنتینو می خواست با عکس های کودکان لبنانی و سوریه‌ای، سر سیاستمداران اسپانیایی را شیره بماند!

مرجع خبری رئال مادرید: داستانی را شنیده اید که فلورنتینو پرز در آن به دو مدیر شهرداری مادرید، تصاویری از کودکان لبنانی را نشان می دهد که قربانی مین ها بوده اند تا بدین ترتیب بتواند مچوز ساخت و ساز برنابئو را بگیرند؟ اگر آن را نشنیده اید، در این مقاله برایتان تعریف می کنم.

بردن چمپیونزلیگ، ساخت یک جام باشگاه های اروپای جدید و ساخت یک برنابئوی نمادین. این سه هدف اصلی در میانه رویاپردازی های فلورنتینو پرز برای سبقت از میراث الگوی اصلی  اش هستند یعنی سانتیاگو برنابئو. از نظر ورزشی توانسته از او عبور کند و از این بابت خیالش راحت است اما در دو مبحث دیگر گیر کرده است. سوپرلیگ مثل یک پرتغال در کویر خشک می شود و فقط دو نفر در آن قدم می زنند. دو دشمن صمیمی یعنی رئال مادرید و بارسلونا. دو باشگاهی که در این مسیر مانده اند. در مورد سوم نیز پرز برای ساخت ورزشگاه، دو برابر بیش از هزینه اولیه خرج کرده است هر چند که تغییراتی بیشتر از طرح اولیه داشته است. این هزینه برای باشگاه مشکل ساز نیست چرا که بدون مشکل مالی می توانند هزینه ساخت ورزشگاه را بپردازند اما حالا فلورنتینو در عرصه ای که در آن خود را متبحر می داند، با دو مشکل جدی مواجه شده است.

فلورنتینو در حوزه نفت و گاز، سوپرمارکت یا خودرو تخصص ندارد. فلورنتینو متخصص امور ساخت و ساز و ساختمان هاست. او رییس یک امپراطوری دیگر همچون رئال مادرید است: شرکت ACS و حالا از نظر قضایی در آن جا به مشکل خورده است. هر چند که تباس بارها این را می گوید اما پرز شکست ناپذیر نیست. فراموش نکنیم که پرز در حوزه برج سازی موفق بوده است. او همان ماموریت شهری معروف را پیش می برد: وعده دادن یک کت و شلوار برای جمع کردن پول، مثل کاری که سیاستمداران رنگارنگ انجام می دهند و  شهرها هم از باشگاه هایشان کمک می گیرند.

اما در این زمینه با مشکلی مواجه شده که انتظارش را نداشت: در حالی که رئال مادرید برای درآمدزایی از ورزشگاهش برنامه چیده بود، سر و صدای کنسرت ها به جایی رسید که همسایه ها نمی توانستند آن را تحمل کنند. این مسئله قابل پیش بینی و کاملا قابل تصور بود. برنابئو در حومه شهر نیست و سر و صدای اضافی، یک جرم علیه سلامت عمومی و محیط پیرامون آن است. این را می توانید از صدها سازمان در حوزه سرگرمی های شبانه بپرسید که با مشکلات و محکومیت هایی مواجه شده اند. از سویی برنابئو، پوسته ای را دارد که باعث می شود که صدای بیشتری از آن  خارج شود. همسایه ها قیام کردند و توانستند همه چیز را به هم بزنند. حالا می بینیم که این اتفاق روی توافق رئال با شرکت تبلیغ کننده کنسرت ها و پولی که قرار بوده پرداخته شود، تاثیر گذاشته است.

در حالی که تازه باشگاه داشت به این پرونده قضایی رسیدگی می کرد، یک پرونده دیگر هم از راه رسید و جلوی پاس گل شهرداری به رئال مادرید را گرفت. این یک ضربه شدید  و جنجالی است چرا که تعادل این معامله در حال زیر سوال رفتن است و برنامه هایی که رئال برای تخمین درآمدهایش در 40 سال آینده ریخته بود هم در حال فروپاشی است. در پرتال معاملات شهرداری، تخمین زده شده که رئال مادرید بتواند در 40 سال آینده 561 میلیون یورو از پارکینگ  ها درآمدزایی کند و شهرداری نیز به مدت 40 سال، سالانه 150 هزار یورو از رئال عوارض می گیرد و مجموعا شش میلیون یورو به خاطر این پارکینگ ها درآمدزایی می کند. رئال مادرید نیز هزینه های ساخت ساز، تونل ها و راهروهای ارتباطی را می پذیرد. پیش بینی می شود که رئال مادرید حداکثر 70 میلیون یورو برای این ساخت و سازها هزینه کند در حالی که درآمد خیلی بیشتری از آن کسب می کند. از سویی باشگاه موظف شده بود که 547 جای پارکینگ را در ازای دریافت حداکثر صد یورو در ماه در اختیار همسایه ها قرار بدهد.

این پرونده نیز با مخالفت سازمان قضایی مواجه شد و حکمی اجرا شد تا ساخت و ساز متوقف شود. در ابتدا باشگاه به این  حکم گوش نداد و به ساخت و ساز ادامه داد تا این که دادگاه عالی دستور لغو بلافاصله ساخت و سازها را به شهرداری داد و حالا شهرداری باید تصمیم بگیرد که درخواست فرجام خواهی بدهد یا این که فلورنتینو را از ساخت و ساز متوقف کند. اگر دستور توقف صادر شود، رئال مادرید مجبور است که هر ساخت و سازی که برای پارکینگ انجام داده را از بین ببرد و همه چیز را به حالت اولیه برگرداند (حالا که این کار با مجوز شهرداری انجام شده، چه کسی قرار است که هزینه آن را بپردازد؟)

البته نکته این جاست که پرز خودش را در حوزه شکایت و پروسه های قضایی علیه لالیگا یک قهرمان می داند. تا نوامبر سال گذشته، 95 شکایت انجام داده بو که 61 تا را باخته بود، 9 تا را برده بود و 25 تا در جریان بود. از لالیگا به من گفته اند که از این پرونده ها خیلی خسته شده اند چرا که برخی از این شکایت ها، کیفری هستند و مدیران اجرایی تباس نگران زندگی شخصی خود شده اند و مجبور شده اند که اموال شخصی خود را به دیگران انتقال بدهند تا از ان محافظت کنند. از این حیث، رئال مادرید و لالیگا مثل هوو هستند. آنها ارتشی از وکلا با ارقام نجومی را دارند که از آنها برای جنگیدن با همدیگر استفاده می کنند و از آنها برای ترساندن همدیگر استفاده می کنند. تصور کنید که اگر قرار باشد که روزی یکی از طرفین از این وکلا برای ترساندن خبرنگاران استفاده کنند (که بی دفاع هستند و وکلای گران ندارند) چه می شود.

در اسپانیا دو جنگ همیشگی وجود دارد: میگل گالان علیه فدراسیون فوتبال اسپانیا و فلورنتینو پرز علیه تباس و لالیگا. البته نکته این است که فلورتتینو این قدرت و تاثیر را دارد تا بتواند دیگران را بترساند و حتی کنترل اخبار را در مورد مسائلی که به ضررش هستند یا دادگاه علیه خودش یا رئال اقدام می کند، به دست می گیرد.البته برخی چیزها قابل کنترل نیست. مثلا همچنان برای من قابل توجه است که چطور دولت اسپانیا تنها کشور اتحادیه اروپا است که حاضر به مخالفت رسمی با سوپرلیگ نشده است. شاید پدرو سانچز (نخست وزیر) یا وزرایش نمی خواهند نظری بدهند، گلایه ای کنند یا چیزی بگویند که روی روند قضایی تاثیر بگذارد.

اما بحث سوپرلیگ و این که اسپانیا موضعی علیه بقیه کشورها در مورد جضور در سوپرلیگ را داشته باشد، مسئله ایست که (مدیر رئال مادرید) می تواند با تماس رو در رو با سانچز یا وکلایش یا نماینده دولت حل کند. اما سر و صدای کنسرت ها و پارکینگ ها روی  همسایه هایی تاثیر می گذارد که می خواهند هر طور که شده در دادگاه حاضر شوند.  البته فلورنتینو پرز این حق را دارد که علیه قاضی پرونده، شکواییه صادر کند و او را به بی کفایتی متهم کند و مدعی شود که او عمدا حقوقش را زیر سوال برده است اما مطمئنم این اتفاق رخ نمی دهد. گزینه دیگری هم وجود دارد: این که انجمن همسایگان را به برنابئو دعوت کند، روی سن برود و میکروفون را دستش بگیرد و یک سخنرانی احساسی انجام بدهد و از کودکان آفریقایی و لبنانی بگوید که رویای پوشیدن پیراهن رئال مادرید را دارند.

در فصل هشتم پادکستم در مورد فلورنتینو پرز، خوزه مانوئل کالوو و کارلوس سانچز ماتو، دو تن از مدیران شهرداری مادرید تعریف می کنند که چطور فلورنتینو در اخرین تلاش خود برای  کسب مجوز ساخت برنابئو و ساخت یک پیاده رو 50 متری در لاکاستیانا، با پرونده ای زیر بغلش با چند عکس نزد آنها می رود. خوزه مانوئل کالوو آن لحظه را این گونه تعریف می کند:” او عکس کودکان آفریقایی را آورده بود که رئال مادرید در آن جا مدرسه ساخته است و همچنین کودکان لنانی و سوریه ای که پیراهن رئال مادرید را پوشیده بودند و قربانی مین های ضد انسانی شده بودند.  فلورنتینو گفته بود:” از شما می خواهم که این کار را برای کودکانی مثل این  ها انجام بدهید که رئال مادرید، رویا و زندگی آنهاست.” کارلوس سانچز ماتو نیز حس می کند کند که پرز با این کارش به او توهین کرده است. او گفته بود:” فلورنتینو احتمالا با خودش فکر کرده که ما نازک نارنجی هستیم و دوست داریم که کارهای خیریه بین المللی انجام بدهیم و خیلی سریع می پذیریم و من به او گفتم:” فلورنتینو، اگر دست من بود با تو موافقت می کردم چون این عکس ها قلبم را شکستند اما این مسئله مربوط به من نیست بلکه مربوط به کل مادریدی هاست.” در نهایت به توافق رسیدند اما رئال مادرید مجبور شد که برای افزایش ارتفاع برنابئو، حاضر شود که برج های گوشه ورزشگاه را خراب کند.

ماتیلده فرناندز دیگر سیاستمداری است که داستان بسیار مشابهی را برای من تعریف کرده است. او گفت که فلورنتینو سعی کرده است که پانزده سال پیش برای کسب مجوز تعمیرات چهار برج در اطراف برنابئوی قدیمی او را این گونه راضی کند:” ماتیلده، می دانم که تو دوست داری که کمک های خیریه انجام بدهی اما بچه های آفریقایی چه می خواهند داشته باشند؟ پیراهن رئال مادرید.”

فلورنتینو می تواند از همین روش برای بازگرداندن کنسرت ها و پارکینگ ها استفاده کند. شاید این باعث شود که قید شکایتشان را بزنند. منطقی است که فلورنتینو مثل یک جنگجو تلاش کند تا بتواند به اهداف اقتصادی خود برای باشگاه برسد. او می تواند نظر تک تک اعضا را بپرسد و جلب کند. البته با همه این حرفها بگویم که سخت است که رئال مادرید در آینده بتواند مدیری در سطح، آمادگی ، مدیریت اقتصادی و ورزشی فلورنتینو پیدا کند اما قانون، قانونت است و برای فلورنتینو پرز و رئال مادرید نیز قانون و عدالت مثل همه برابر هستند.

پدرو موراتا – مارکا