«تا هر وقت که خودت بخواهی، کارلوی عزیز»

مرجع خبری رئال مادرید : تا همین اواخر، افراد زیادی خواهان اخراج او بودند. راستش دیگر حتی وقت نمی‌گذارم که حرف‌هایشان را بخوانم یا گوش کنم، مخصوصاً وقتی که رئال مادرید یک بازی را نمی‌برد و آن‌ها دوباره شروع به تکرار همان حرف‌های همیشگی علیه کارلو آنچلوتی می‌کنند. آن‌ها همیشه اشتباه می‌کنند، اما باز هم با همان استدلال‌های قدیمی بازمی‌گردند. در نهایت، خودشان را مضحکه می‌کنند، اما نمی‌توانند کاری را انجام دهند که هر انسان باوجدان و محترمی باید انجام دهد: احساس شرم کنند و حداقل کمی سکوت اختیار کنند. فوتبال به حوزه‌ای تبدیل شده که در آن می‌توان هر مزخرفی را گفت، حرفه‌ای‌های بزرگ را کوچک شمرد و حتی به آن‌ها توهین کرد، بدون اینکه هیچ عواقبی در پی داشته باشد.

حالا، بعد از نمایشی که رئال مادرید در منچستر ارائه کرد، مجبورند که لحنشان را عوض کنند. اما کافی است تیم یک مساوی بیاورد تا دوباره خواهان اخراج آنچلوتی شوند. بااین‌حال، واقعیت این است که این مربی ایتالیایی بار دیگر نشان داد که چگونه باید یک بازی در این سطح را مقابل گوروی فوتبال، یعنی گواردیولا، مدیریت کرد. شادی‌ای که او به هواداران مادریدی هدیه داده، شایسته یک جایزه است. و این اولین بار نیست که چنین لحظاتی را برای آن‌ها رقم می‌زند.

و این جایزه، چیزی جز احترام و اعتماد نیست. این جایزه یعنی دادن فرصتی برای حل مشکلات وقتی که تیم به مشکل برمی‌خورد. اما مهم‌تر از همه، این جایزه یعنی یک چک سفید که آنچلوتی بتواند نه مبلغی که می‌خواهد – چون پول برای او اولویت نیست – بلکه تاریخی که خودش صلاح می‌داند را روی آن بنویسد. کارلتو باید تنها کسی باشد که درباره آینده‌اش روی نیمکت رئال مادرید تصمیم می‌گیرد؛ هم به‌خاطر خدماتی که ارائه کرده و هم به‌خاطر شادی‌هایی که هنوز در راه‌اند.

فردریک هرمل – آس