«اندریک، اگر بمانی برای خودت بهتر است»

مرجع خبری رئال مادرید: می‌فهمم که یک جوان ۲۰ ساله که تیرماه گذشته وارد این سن شده، با آن استعداد، قدرت بدنی فوق‌العاده و عطش رقابت، بخواهد دنیا را فتح کند. همه ما روزی در این سن بوده‌ایم و اشتیاق برای موفقیت و رسیدن هرچه سریع‌تر به رؤیاهایمان، بارها ما را به انتخاب مسیر اشتباه کشانده است؛ همان چیزی که در اصطلاح به آن «اشتباهات جوانی» می‌گویند.

اندریک مهاجمی فوق‌العاده است؛ بازیکنی با قدرت بدنی چشمگیر هنگام دویدن، سرعتی مهارنشدنی در فضاهای باز و ضرباتی بسیار قدرتمند. وقتی شوت می‌زند، توپ را به معنای واقعی کلمه به تور دروازه می‌کوبد. او حتی در دیدار مقابل رم جنبه تازه‌ای از توانایی‌های متنوعش را نشان داد و با وجود قد تنها ۱۷۳ سانتی‌متری، با ضربه سری تماشایی گلزنی کرد. نمایش درخشان نیم‌ساعته‌اش در ورزشگاه المپیک رم که با بازگشت رئال مادرید به مسابقه همراه شد، در کنار تأثیر مثبتی که در دقایق محدود حضورش در زمین می‌گذارد، باعث شده به این فکر بیفتد که اگر فرصت بازی بیشتری زیر نظر مورینیو پیدا نکند، در ژانویه مسیر تازه‌ای را انتخاب کند.

خیلی‌ها خواهند گفت که شرایط این جوان را درک می‌کنند و مهم‌ترین مسئله برای یک فوتبالیست، بازی کردن است. اما من از او می‌خواهم صبور باشد و بداند چطور برای رسیدن فرصت مناسب انتظار بکشد. فرصتی که بالاخره از راه خواهد رسید. می‌دانم که مورینیو اندریک را دوست دارد و خودش هم از اینکه نمی‌تواند بیشتر به او میدان بدهد، ناراحت است. اما چه کسی را باید از ترکیب کنار بگذارد؟ امباپه را؟ گولر را؟ دیومانده را؟ اندریک باید به این فکر کند که فصل بسیار طولانی است و فرصت بازی به همه خواهد رسید. علاوه بر این، ترجیح می‌دهم حتی به چنین چیزی فکر نکنم، اما مصدومیت‌ها همیشه از راه می‌رسند و اگر یکی از بازیکنان اصلی خط حمله دچار مشکل شود، مطمئنم مورینیو فوراً به سراغ او خواهد رفت. اگر اندریک بتواند اشتیاقش برای تبدیل شدن به ستاره اصلی تیمی دیگر را کنترل کند و فعلاً نقش ذخیره‌ای را بپذیرد که ممکن است هر لحظه تغییر کند، تصمیم درستی گرفته است. رئال مادرید منتظر اوست.

توماس رونکرو – آس