مرجعه خبری رئال مادرید : رویسون درنت، بازیکن سابق رئال مادرید که بین سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در این تیم بازی کرد، در پادکست “Despejados” درباره گذشته فوتبالی و زندگی فعلیاش صحبت کرد.
او در این مصاحبه جزئیات جالبی از روزهای منتهی به انتقالش به رئال مادرید را فاش کرد. ۱۸ سال پیش، درنت پس از درخشش در یورو زیر ۲۱ سال همراه با تیم ملی هلند، بهعنوان بهترین بازیکن تورنمنت انتخاب شد و توجه بزرگترین باشگاههای اروپا را به خود جلب کرد.او در این باره گفت:”۲۰ ساله بودم، یورو را با هلند برده بودم و بعد از آن به کشورم، سورینام، برگشتم. آنجا همهچیز دیوانهوار بود. تلفنم مدام زنگ میخورد. میاتویچ و لاپورتا با من تماس میگرفتند. اما من میدانستم که میخواهم برای رئال مادرید بازی کنم.”
درنت سرانجام از فاینورد به برنابئو پیوست و تا سال ۲۰۱۰ در رئال مادرید ماند. پس از آن، بهصورت قرضی به هِرکولس و سپس در سال ۲۰۱۱ به اورتون فروخته شد.او درباره آن دوران میگوید:”فکر میکردم به اوج زندگی رسیدهام، انگار همهچیز را دارم. خیلی جوان بودم. اما اشتباه میکردم.”
درنت همچنین به اولین ماههای حضورش در مادرید اشاره کرد، زمانی که در هتل میراسیرا سوییتز اقامت داشت. بعدها خانهای در وییاویسوسا د اودون خرید، اما از نکته جالبی در مورد محل زندگیاش خبر نداشت:”بعد از مدتی خانهای در وییاویسوسا د اودون خریدیم، اما نمیدانستم که این منطقه طرفداران زیادی از اتلتیکو مادرید دارد. تقریباً تمام دوستانی که آنجا پیدا کردم، *هوادار اتلتی بودند!”
اما اکنون، در ۳۷ سالگی، زندگی متفاوتی دارد و احساس آرامش بیشتری میکند:”الآن، در ۳۷ سالگی، زندگی خیلی بهتری نسبت به دوران فوتبالم دارم. راحتتر هستم، در کنار فرزندانم.”
او همچنین در مورد علاقه اش به مهمانی ها گفت:” اعتراف کرد: “مثلاً اگر گوتی به من میگفت که به جایی برویم، همیشه جوابم مثبت بود. در سنی که داشتم، اگر گوتی مرا دعوت میکرد، تقریباً هیچوقت نمیتوانستم نه بگویم. فقط در صورتی که دلدرد شدید داشتم یا تبم ۳۹ درجه بود، به خانه میرفتم.”
“رابطهات با فلورنتینو چطور بود؟ با تو صحبت میکرد؟” این سؤالی بود که خود جوردی وایلد مطرح کرد. درنت با خنده گفت:” “نه، او فقط با کریستیانو، گوتی…”، “آنها بچههای لوس بودند؟” وایلد دوباره پرسید ودرنت پاسخ داد: “البته! آن آدمی نیستم که این کارها را انجام دهم. همیشه برای بزرگترها احترام قائلم و برای من همین کافی است. نیازی ندارم که با رئیس باشگاه یا این افراد رابطه داشته باشم. اگر استعداد داشته باشم، جایگاه خودم را پیدا میکنم. من همیشه کارم را انجام میدهم تا جایی که بتوانم، همین و بس.”
درنت در مورد مورینیو نیز صحبت کرد: “در ابتدا رابطهمان خوب بود، اما وقتی از هرکولس برگشتم… چهار بازیکن در رختکن بودند که به دلایل احمقانهای اجازه تمرین نداشتند. دلیلش این بود که من در هرکولس برای دریافت پولم حاضر نشدم تمرین کنم. خیلی حرف و حدیث زیاد بود…”
وقتی از او پرسیده شد که آیا از نظر شخصی رابطه خوبی با مورینیو داشته، پاسخ داد: “از کجا بدانم؟ من دیگر نمیتوانستم با او کار کنم. در ابتدا اوضاع خوب بود، ما برای پیشفصل به لسآنجلس رفتیم و من و مارسلو در کنار هم بازی کردیم. بعداً مارسلو مصدوم شد و من مجبور شدم کل پیشفصل را بازی کنم، همه چیز عالی بود. نمیدانم چرا بعداً فابیو کوئنترائو را خریدند، چون خود مورینیو به من گفته بود که اگر همینطور ادامه دهم، نباید نگران چیزی باشم. سه روز آخر، والدانو نزد من آمد و گفت که بهتر است به صورت قرضی بروم. این تصمیم مربی نبود، بلکه والدانو گرفته بود. از مورینیو پرسیدم، اما او جرأت نداشت مستقیماً به من چیزی بگوید. فقط میگفت که این تصمیم از طرف مدیران بالادستی، والدانو و دیگران است و خودش نقشی در آن ندارد.”
با توجه به محبوبیت بارسلونا در هلند، وایلد از درنت پرسید که چرا تصمیم گرفت به رئال مادرید برود؟او پاسخ داد: “به خاطر افسانهای مثل رونالدو. او در سالهای آخر دورانش در رئال بازی میکرد، چاق شده بود، اما هنوز مثل یک پادشاه بود. این برای من انگیزه بود که در باشگاهی بازی کنم که او حضور داشته، همانجایی که بکام، روبرتو کارلوس و زیدان بازی کردهاند. تا به امروز، در محلهام در هلند، به من لقب یک اسطوره را میدهند، چون همه میدانند رئال مادرید یعنی چه.”