مرجع خبری رئال مادرید: تلاش برای شناخت کارلو آنچلوتی در این مرحله، تقریباً به کاری مضحک شباهت دارد. او تنها مربی‌ای است که پنج بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده، کسی که بیشترین بازی‌ها را در رقابت‌های اروپایی هدایت کرده، بیشترین پیروزی‌ها را در این سطح کسب کرده، اولین کسی است که در هر پنج لیگ معتبر اروپایی قهرمان شده، و در عین حال پرافتخارترین مربی تاریخ رئال مادرید است. این‌ها عناوین کوچکی نیستند. اما در این فصل، او با مانعی سخت روبه‌رو شده و هنوز راه‌حلی برای آن نیافته است: بارسلونا. تیم کاتالانی در این فصل به‌خوبی رئال را در دست گرفته و در چهار تقابل اخیر آن‌ها را شکست داده است: پیروزی ۲-۱ در پیش‌فصل، برد ۴-۰ در لالیگا در برنابئو، پیروزی ۵-۲ در فینال سوپرجام اسپانیا، و نهایتاً برد ۳-۲ در کوپا دل‌ری. به بیان دیگر، بارسا دو فینال را از رئال برده… و این یکشنبه نیز دیداری دیگر در راه است که می‌تواند تعیین‌کننده قهرمان بعدی لالیگا باشد.
در حالی که تنها چهار بازی باقی مانده (۱۲ امتیاز برای رقابت)، بارسلونا با ۷۹ امتیاز صدرنشین است و رئال مادرید با ۷۵ امتیاز در تعقیب. تیم هانسی فلیک رقابت را خوب تحت کنترل دارد، ضمن آن‌که به لطف پیروزی قاطع در برنابئو، برتری در گل‌زده و خورده (گلاوراژ) نیز با آن‌هاست. اما سرنوشت قهرمانی می‌تواند به نتیجه دیدار این یکشنبه وابسته باشد. اگر رئال مادرید بتواند در خانه بارسا پیروز شود، فشار زیادی به صدرنشین وارد خواهد شد و ممکن است تردید به تیمی با ترکیب جوان نفوذ کند. با این حال، اگر مادریدی‌ها می‌خواهند پیروز شوند، نباید هیچ‌کدام از برنامه‌هایی را که تا اینجای فصل استفاده کرده‌اند، تکرار کنند؛ چرا که همگی شکست‌خورده‌اند. حتی در فینال کوپا دل‌ری که رئال برای حدود یک ساعت بهترین نسخه‌اش را به نمایش گذاشت، نتوانست پیروز میدان باشد.
پس چه باید کرد؟ بهترین راه، الگو گرفتن از نقشه‌ای است که سیمونه اینزاگی ــ سرمربی اینترمیلان ــ برای شکست بارسلونا به کار بست؛ مسیری که به آنچلوتی نشان داد چگونه می‌توان به تیم فلیک ضربه زد.
نخستین کلید، کار تیمی است.مثل هر باشگاه بزرگ دیگر، اینتر نیز ستاره‌ها و بازیکنان تأثیرگذار دارد، اما همه آن‌ها در خدمت تیم بازی می‌کنند. همه می‌دوند، می‌جنگند، کمک می‌کنند و به یاری هم‌تیمی می‌شتابند. مقابل بارسلونا ــ تیمی که در خط حمله توان آتش بالایی دارد، در کناره‌ها بسیار خطرناک است و در زمین حریف به‌خوبی پاس‌های عمقی می‌دهد ــ اگر به‌صورت یکپارچه نجنگی، نابود خواهی شد. و اگر چهار بازیکن، همان‌طور که در رئال گاهی دیده می‌شود، در دفاع مشارکت نکنند، عملاً به خودکشی تاکتیکی روی آورده‌ای.
دومین کلید، نحوه‌ی اعمال پرس است.پرس باید منسجم و یکپارچه باشد، نه اینکه سه بازیکن حمله کنند، سه نفر دیگر شک کنند که کجا بایستند و خط دفاع هم به عقب بچسبد. فشار باید گروهی و به‌ویژه در مناطق هجومی باشد؛ با جلو کشیدن یکی از مدافعان برای تصاحب توپ. یعنی همان کاری که خود بارسلونا می‌کند. آن‌ها با پرس شدید در نزدیکی دروازه حریف، کمتر انرژی صرف می‌کنند چون توپ را نزدیک دروازه حریف بازپس می‌گیرند.
عنصر کلیدی دیگر، پدری است.بازیکن کاناریایی بارسا زمانی که نیکولو بارلا هنوز انرژی داشت و او را به‌خوبی مهار میکرد، ناپدید شده بود. تا زمانی که توپ از او عبور نمی‌کرد، به‌ویژه در نیمه اول، دفاع اینتر آرام بود. اما زمانی که ایتالیایی‌ها، چه به دلیل خستگی یا تغییر تاکتیکی، چند قدم عقب رفتند و از پرس دست کشیدند ــ و مهم‌تر، دیگر تهدیدی در حمله نبودند ــ پدری جان گرفت و بارسا به تیمی غیرقابل مهار تبدیل شد.
راه عبور از خط دفاعی بارسا نیز اهمیت بالایی دارد، و اینتر راهش را پیدا کرد. روش سنتی رقبا ارسال توپهای بلند از میانه زمین به مهاجمان است. اما بارسلونا برای مقابله با این تاکتیک کاملاً آماده و هماهنگ است، و به‌خوبی بازیکن حریف را در موقعیت آفساید قرار می‌دهد. راه‌حل اینزاگی چه بود؟ با استفاده از دومفریس و دی‌مارکو، او نشان داد که توپ باید به‌صورت مورب ارسال شود و هدف آن، بازیکنی از خط دوم باشد که با شتاب وارد فضای پشت دفاع می‌شود.
دو نیمه بازی نشان دادند که مقابل بارسا، نمی‌توان عقب نشست و صرفاً به ضدحمله دل بست. این بزرگ‌ترین اشتباهی است که می‌توان مرتکب شد. اگر به آن‌ها فضا بدهی، با کیفیت تکنیکی‌شان به‌راحتی به موقعیت گل می‌رسند. بهترین راه‌کار برای رئال مادرید برای زنده‌نگه‌داشتن امید قهرمانی، حفظ خطوط فشرده، بازی در بلوک بالا، پرس گروهی، و استفاده از پاس‌های مورب برای بازیکنان خط دوم است.اینزاگی این راه را نشان داده است.
اتفاقا برعکس.
اتفاقاً اول فصل هم من می‌گفتم بهترین را برای دور زدن آفساید گیری فیلک استفاده از بازیکن های کناری است که پاس را بندازی پشت دفاع خط حمله نره اول بازیکن های کناری نفوذ کنند بعد پاس بدن به داخل محوطه
یک هفته استراحت داشتیم و بارسا 120 دقیقه پر فشار بازی کرده، بازی که تقریبا برده بود رو کامبک زده و باخته،
از لحاظ فیزیکی و روانی پایین تر از ما هستند،
باید دقایق اول بازی رو پر فشار بازی کنیم، وینسیوس بازم بخواد قدم بزنه به تخمش بگیره همون وسط بازی سیکشو از باشگاه بزنید،
مسئله دوم یعنی کادرفنی رئال مادرید بازیای تیمو با کجاشون نگا میکنن؟؟
دوتا بازی که همه یادشون میاد رو مثال میزنم
فینال کوپا و، رفت آرسنال، هیچکی زون 14 رو پوشش نمیده و این بارها تکرار شده تو فصل، حتما باید زون 14 پوشش داده بشه وگرنه بازم بگا میریم،
سه تا بازی تو فصل انجام دادیم و هنوز اینو نفهمیدن
بابا کسکشا امباپه، وینی و رودریگو سریع ترین بازیکنای جهانن رانای انفجاری اینا رو کمتر بازیکنی تو اروپا داره
بهشون بگید یه قدم از این خط آفساید کیری عقب تر وایستید، هم کوبارسی هم مارتینز سرعت خوبی ندارن
چنتا پاس پشت دفاع براشون بیلنگام بندازه راحت میتونیم گل بزنیم ، کاشته ای که امباپه زد همینجوری گرفته شد،
هالا مادرید
میانگین تیم اینتر کجا رئال کجا
قسنگ تاکتیک نداشتن کارلو رو نشون میده
آنجلوتی صد سال مربی در این حد توانا و منعطف از نظر تاکتیکی و آموزش به تیم نیست.
امیدوارم امسال برای همیشه دیگه میراث منسوخ آنجلوتی و زیدان در مربیگری یعنی روحیه دادن به مشتی ستاره به عنوان پایه تاکتیکی تیم رو دیگه نبینیم.
پاس های مورب که گفت مهم ترین نکته بود
آفسایدشون گاییده میشه
راه خاصی نداشت
فقط اسکواد اینتر مث ما زیاد چاله چوله نداره
دقیقا دفاع اونا یکدسته با دوندگی بالا
دروازه بانشون پونزه تا سیو عالی داشت و عمق دفاعشون رو خط هافبک پوشش میده
طارمی و دومفریس هم در کار دفاعی شرکت کردن و پرس جلوی قوی داشتن و نتیجه هم گرفتن
لگانس و لاس پالماس واسه یادگیری بهتر از اینتر بود زیاد این تیمو بزرگ کردن دیگه امسال
آنجلوتی انقدر احمق هست که باز کار خودشو بکنه
شما با ماشین خیلی لاکچری که پنچره نمیتونی رانندگی کنی حتا اگه شوماخر باشی
کل دفاع مصدومه خودتم داری میبینی ولی بازم دوس دارین مربی تیمو بکوبین ، از اول فصل بحران رباط صلیبی یقه تیمو گرفت باید زمستان تقویتش میکردن حداقل واکرو میاوردن
اگه کلوپ یا ژابی هم همین خط دفاعی رو داشتن اوضاع همین بود ، عملا ما بازیسازی از عقب نداریم روی توپهای هوایی راحت گل میخوریم و پشت محوطه خطا زیاد میدیم
تیم روی کار تیمی و بازیکنای با کیفیت میچرخه
حتا وینی و رودریگو و جود هم افت داشتن
تغییر مربی فقط بخش کوچیکی از مشکلات رو حل میکنه نه همش
اونا(اینتر) دو مهاجم نوک دارن که مثل اسب از اول تا آخر میدوون حتی ذخیره که طارمی هستم دیدیم اومد تو هم تو دفاع بود هم حمله کلا سیستمشون فرق داره،اما مهاجم ها ما، تو رئال الان به جز چند بازیکن بقیه دوندگی موثری ندارن خط حمله هم کاملا ناهمانگه الانم تو فاز تغییر سرمربی هستیم کلا اوضاع ذهنی ما بهتر از بارسا نیست امیدوارم وینیسیوس از این فاز توپ طلا دربیاد چون یکی از عوامل تغییر آنچلوتی همین عملکرد وینیسیوس بعد توپ طلا و خصوصا اومدن امپابه به تیم بوده،،امیدوارم تیم اتحادشو تو این بازی نشون بده چیزی که خیلی وقته ندیدیم متاسفانه
از روزی امباپه حاضر نشد در کار دفاعی شرکت کنه، رئال نابود شد.به مرور وینی و بعد جود و رودریگو وارد این مسیر شدن. و متاسفانه کسی هم کاری نکرد. و پرافتخارترین مربی تاریخ بشریت هم گهی نخورد
بززگ ترین مشکلی که دارم اینه یه سری میگن آنجلوتی امسال افت کرد پس دستاوردهای قبلیش چه میشه یعنی امسال آنجلوتی بد بود عیب نداره سال دیگه دوباره میشه همون آنجلوتی قبلی به نظر من آنجلوتی اصلا قبل نداره آنجلوتی همین که امسال دیدید سالهای قبل فقط شانس و معجزه میاورد به سادگی از عبارت شانس و معحزه گذر نکنید شما ساده میگذرید از این دو عبارت من نمیگذرم
به طور مثال مقابل سیتی این که سیتی ده ها موقعیت گل خراب کرد و یا کورتوا موقعیت ها رو دفع میکرد و تو دو دقیقه بر اثر بازی احساسی که ممکن بگیره و ممکن هم نگیره دو توپ اومد رفت تو گل سیتی نمیگم کار مربی و برام این دو گل هیچ ارژش خاصی دارن از جانب امتیاز مثبت برای آنجلوتی
بازی فینال با لیورپول خیلی بدتر بود اوضاع رئال و آنجلوتی
به سادگی از بی تاکتیکی آنجلوتی روبرتو دی متئو هم جام آورد اصلا خیلی ها شانسی جام شانسی آوردن
جام شانسی واسه مربی اعتبار نداره اتفاقا بیشتر تخریب میکنه
انجلوتی اصلا اینجوری ک تو میگی نبود اصلا و ابدا .۳چمپ ۳لالیگا برای ی مربی ک تاکتیک نداره و فقط رو سانسه محاله ..معلومه تو ی بارسایی هستی هر بار این حرفارو میای اینجا میزنی .برو سایت اینتر
چرا میشدید کاسه داغ تر آش ؟ خودش میگه تاکتیک خاصی ندارم و نداشتم تاکتیکش همون مشخص کردن 433 یا 442 رو هست چرا قبول نمی کنید که عامل موفقیت آنجلوتی مدیریت منابع انسانی و کنترل و ایجاد اتحاد در رختکن هست نه تاکتیک من نمی گم کدوم بهتره یا بدتره ولی چیزی که هست اینه ولی نمیخواید قبول کنید
مثلا اینکه کورتوا و بنزما به اوج خودشون در دوره آنجلوتی میرسن قطعا آنجلوتی تاثیر گذار بوده ولی در همون دوره از لحاظ تاکتیک تیمی ما باز تو قوطی بودیم جلو پاریسش غیر از 20 30 دقیقه بقیه 180 دقیقه استرس کشیدیم حتی فینال لیورپولش هم همین سالای بعدش همینطور
ما میگیم افت کرده چون هر مربی بعد ۳ یا ۴ سال توی هر تیمی قطعا ایده هاش تموم میشه
حالا یا کلا بر نمیگرده یا بعد افت دوباره خودش رو جمع میکنه
وگرنه شانس فقط یه درصدی از فوتباله نه همش
گمشو احمق غارسایی نه اون التشافی خوبه پس امسالم نصف رئال مصدوم شد هافبک عا رفتن دفاع بازی کردن وگرنه کونتون میزاشت
آخه کصخل چقدر ار ار میکنی