مرجع خبری رئال مادرید : من برای این لحظه آماده نبودم. دو هفته پیش، لوکا وارد زمین مونتجوییک شد تا جلوی موج گلهای بارسای لامین را بگیرد؛ تیمی که در ۲۳ دقیقه چهار گل به ما زده بود. این «پیرمرد» ۳۹ ساله، کنترل ریتم الکلاسیکو را به دست گرفت و با قطع یک توپ در میانه میدان، پاس گل را به امباپه داد تا نتیجه ۴-۳ شود و شکست پایانی اندکی آبرومند شود. یکشنبه گذشته نیز، از معدود بازیکنانی بود که در ورزشگاه پیزخوان، در دیداری بدون انگیزههای ورزشی، برای حفظ اعتبار و آبروی باشگاه تلاش کرد. این، تصویری است از مودریچ در ۱۳ سال حضورش با پیراهن سفید رئال. او یک «فون کارایان» با کفش فوتبال بود؛ یک استاد درون و بیرون زمین؛ الگویی برای جوانانی که به والدبباس میآمدند و یار و همدل باتجربههایی که همراهش شش بار قهرمان لیگ قهرمانان شدند. کرواتی عاشق مادرید و برنابئو. شخصیتی که در همه استادیومها مورد ستایش قرار میگرفت. یکی از خود ما.
مودریچ آرزو داشت که «آخرین رقص» خود را به زیبایی در باشگاه زندگیاش به پایان برساند. فقط یک سال دیگر. سال آخر. او حاضر بود بار دیگر دستمزدش را کاهش دهد. فقط میخواست در کنار ورود جوانانی که در راهند، نقش مکمل ایفا کند و به تیم کمک برساند. هرگز نمیخواست ناراحتی یا نارضایتی نشان دهد. اما ما در دنیایی زندگی میکنیم که وقتی باید به ندای قلب گوش داد، حافظهمان را خاموش میکنیم. هفت سال پیش، سیزدهمین قهرمانی اروپایی را با ترکیبی شامل کیلور، کارواخال، راموس، واران، مارسلو، کاسمیرو، کروس، مودریچ، ایسکو، بنزما و رونالدو در کیف به دست آوردیم. حالا با رفتن لوکا، فقط کارواخال باقی مانده؛ آخرین جنگجو. درست است که نسل جوان در تیم بیشتر شده، اما رهبری، جایگاه و خرد را از دست دادهایم. موضوع سن و شناسنامه بیمعناست؛ خردمندان هیچوقت بازنشسته نمیشوند…
توماس رونکرو
بخاطر مودریچ ج.ج باشگاه هارو بگیرید
می تونه قهرمان جام باشگاه های جهان بشه
خداحافظی مودریچ بالاخره اتفاق میفتاد و خوشحالم که مثل آنجلوتی با دیر رفتنش خاطرات خوبی که ازش داشتیم خراب نشد … چیزی که ناراحت کنندهاست اینه که این فصلِ وحشتناک، فصل آخرش بود :| لوکا لیاقت اینو داشت که حداقل یه جام رو به عنوان کاپیتان بالا سرش ببره
کفتار ناتو گالیوم که فقط میبینی تو باشگاه جق زدم تو دهنت مادرجنده کیرم تو حلقت