دفاع بازیکنان رئال مادرید از خودشان:«آن قدرها هم بد نبودیم!»

مرجع خبری رئال مادرید: مارکا در گزارشی نوشت: «در نهایت، اوضاع آن‌قدرها هم بد نبود.» این جمله، آمیخته با طعنه‌ای تیز و درعین‌حال رهایی‌بخش، در میان نگاه‌های همدل اعضای رئال مادرید در هتل محل اقامتشان در میامی شنیده شد. چرا؟ چون منچسترسیتی از دور رقابت‌های جام جهانی باشگاه‌ها حذف شده بود. عامل این حذف چه تیمی بود؟ الهلال. همان تیمی که چند روز پیش در بازی نخست این تورنمنت مقابل شاگردان ژابی آلونسو به تساوی رسیده بود. همان تیمی که بسیاری، شاید به دلیل ناآشنایی با فوتبال خارج از اروپا، دست‌کم گرفتند و همین تساوی، بهانه اولین موج انتقادات شد.

این واکنش رئالی‌ها نه جشن گرفتن بود و نه تمسخر. بیشتر تأییدی بود بر آنچه در دل بسیاری از بازیکنان می‌گذشت: این‌که قضاوت‌ها در آن مقطع بسیار شتاب‌زده بود. تساوی‌ای که خیلی‌ها نشانه ضعف می‌دانستند، در نهایت کلیدی شد هم برای صعود تیم سعودی و هم برای ادامه مسیر رئال.

الهلال تیمی معمولی نبود. نه حریف کوچکی که فقط عقب بنشیند و دفاع کند. آمده بود تا فوتبال بازی کند، پرس کند و با تکیه بر ستارگان بین‌المللی و ایده‌های تاکتیکی روشن، روز دشواری را برای مادریدی‌ها رقم بزند. بازیکنان رئال این را از نزدیک لمس کردند؛ ابتدا تردید، بعد درک شرایط. اما در فوتبال، قضاوت همیشه فوری است. مخصوصاً در باشگاهی مثل رئال مادرید که جایی برای خطا یا صبر وجود ندارد.

واقعیت این است که این تیم تازه در حال شکل‌گیری است و حالا به مرحله یک‌چهارم نهایی رسیده، جایی که باید مقابل دورتموند به میدان برود. ژابی آلونسو آمده با ایده‌های تازه، زبانی تاکتیکی متفاوت و مدلی که می‌خواهد تیم را دگرگون کند. اما این‌گونه تغییرات یک‌شبه رخ نمی‌دهد. همان روز اول، او درخواست زمان کرد؛ نه برای بهانه‌جویی، بلکه از سر ضرورت.

بله، تیم سختی کشید. اما توانست برابر تیمی رقابت کند که پروژه چندصد میلیون یورویی پپ گواردیولا را از گردونه بیرون انداخت. حذف سیتی به‌نوعی تبدیل به آینه شد؛ یادآوری این‌که نباید زود قضاوت کرد. آنچه پس از آن بازی دیده‌ایم، همین را ثابت کرده: تیم آرام‌آرام در حال هماهنگ شدن است. کیفیت بازی بهتر شده، برخی اتوماتیسم‌ها شکل گرفته و شدت تلاش‌ها چند برابر شده است. همه‌چیز کامل نیست. هنوز فاصله زیادی تا سقف توانایی وجود دارد. اما پایه‌های محکم تیم جدید در حال استوار شدن است و همین، دلیلی قانع‌کننده برای امیدواری به این پروژه تازه.