مجع خبری رئال مادرید : دربی پرحادثه مادرید با توقف رئال در حاشیه راه و بارانی از پرسشهای دشوار پایان یافت. سنگینی این شکست تمام تصویری را که تیم طی شش دیدار قبلی لیگ با پیروزیها و امید روبهرشد در میان هواداران ترسیم کرده بود، خدشهدار کرد.
اتلتیکو با نمایشی درخشان و بدون جای بحث، حریف را در هم کوبید. برای شاگردان سیمئونه تنها یک گزینه وجود داشت: پیروزی. هر نتیجه دیگری آنها را از کورس رقابت با رئال خیلی زود دور میکرد. بحران زمانی پررنگتر شد که رئال مادرید در نیمه نخست موفق به بازگشت شد، اما پاسخ اتلتیکو سریع، قاطع و بر پایه ضعف آشکار خط دفاعی رئال بود.
اتلتیکو در تمامی نبردهای فردی برتری داشت، وظایف تیمی را بهمراتب بهتر اجرا کرد، شخصیت لازم برای جبران دو گل خورده را نشان داد، دیگر فرصتی به حریف نداد، بیشتر و بهتر دوید، ضعفهای رئال (بازی هوایی ضعیف، ناکارآمدی خط میانی و گسست خطوط) را بهخوبی شناسایی کرد و چنان فشار و هیجانی به بازی افزود که آن را به جشنی تاریخی برای هواداران خود بدل ساخت. ۷۵ سال بود که اتلتیکو در خانهاش پنج گل در یک دربی به ثمر نرسانده بود.
سرمایهگذاری ۳۰۰ میلیون یورویی برای تکمیل تیمی که پیشتر خوب بود و اکنون عالی به نظر میرسد، ثمر داد. نیکو گونزالس و هانکو، مدافع اسلواک، خوش درخشیدند؛ باریوس در میانه میدان غولی تمامعیار بود؛ جولیانو سیمئونه در دوئلهای پیدرپی با وینیسیوس بدون لرزش پیروز شد و خولیان آلوارس با تشویقهای بیوقفه زمین را ترک کرد. برای اتلتیکو همه چیز مثبت بود، اما در رئال حتی یک خبر خوب هم وجود نداشت.
ژابی آلونسو از این دربی زخمی بیرون آمد. او هیچ راهحلی برای فروپاشی تیمش نیافت. تصمیم به بازی دادن جود بلینگام تعجببرانگیز بود؛ او گویی خود هم دلیل حضورش در ترکیب را نمیدانست. این تصمیم نقش آردا گولر را نسبت به دیدارهای پیشین تغییر داد، بااینحال، هافبک ترک تنها بازیکنی بود که در میان انبوه پیراهنهای قرمز و سفید روزنهای یافت و نشان داد ارتباطش با امباپه از همان ابتدا عالی است.
گولر نخستین تعویضی رئال مادرید بود؛ تصمیمی که بعید است بهدلیل ترس از دریافت کارت زرد دوم گرفته شده باشد. او تنها بازیکن اخطاری نبود و به اندازه کافی باهوش است که دو بار خود را به دردسر نیندازد. با خروج گولر، چراغهای امید رئال خاموش شد. آلونسو رفتهرفته خط حمله را پر از مهاجم کرد (امباپه، وینیسیوس، ماستانتونو، رودریگو و گونزالو)، اما یان اوبلاک با آرامش بازی را به پایان رساند و بیشتر شبیه تماشاگری دقیق بود تا دروازهبانی تحت فشار.
این نخستین دربی برای دین هویسن و آلوارو کارراس بود. هویسن که پیشتر نیز در دیدار مقابل سوسیداد در آنوئتا بهدلیل خطا روی اویارسابال اخراج شده بود، بار دیگر ضعف در قاطعیت و اعتمادبهنفس بیش از حد را نشان داد. او در گل سورلوث هیچ مقاومتی در برابر ضربه سر مهاجم نروژی نداشت و البته کارراس نیز در این صحنه حمایتی ارائه نکرد. مدافع چپ جوان شاید مغلوبترین بازیکن زمین بود و تمام بعدازظهر به دنبال توپهایی بود که پشت سرش فرود میآمدند.
رئال مادرید در این بازی یادآور نسخه فصل گذشته خود بود: پراکنده، منفعل و شکننده. پنج گل دریافت کرد، برتری لحظهای نیمه اول را از دست داد و در نخستین آزمون جدی برابر یک تیم بزرگ، دوباره به همان نقطهای بازگشت که خاطره تلخ شکستهای سنگین برابر بارسلونا، آرسنال و پاریسنژرمن را زنده میکند. گامی بزرگ به عقب که پرسشهای بسیاری ایجاد کرده و پاسخی فوری میطلبد.
سانتیاگو سگورولا – آس
هرچی زودتر شب شه از جو بازی با اتلتیگوه دربیاییم…
جو سایت این چند روز کشنده بود….
این چند روز هرچی گهسایی بود قشنگ تو نقش رئالی تو همین سایت برای کوبیدن تیم و ژابی کم نزاشت و متاسفانه رئالیهام کم نزاشتند
یعنی واقعا باید اینجوری هوادار تیم بود و هنوز با اولین باخت اینجوری جا زد و تا اخر فصل حداقل به اژابی و تیم فرصت نداد
واقعا جو بدی بود حتی خیلی بدتر از باخت های پارسال بود امیدوارم بتونیم غیرت و ویارئال رو ببریم یکم آرامش بیشتر بشه تا بعد فیفادی