مرجع خبری رئال مادرید : بحران برای رئال مادرید جدی به نظر میرسید، اما تیم ژابی آلونسو در زمانی کوتاه توانست ورق را برگرداند. تنها یک هفته پس از نمایش ضعیف در دربی، سفیدپوشان با برتری قاطع برابر ویارئال به میدان بازگشتند و در همان روز نیز از لغزش بارسلونا در زمین سویا ــ پس از شکست سنگین برابر پاریسنژرمن ــ بهرهمند شدند. فوتبال همین است: بحران درست زمانی سر میرسد که انتظارش را نداری. اینبار نوبت بارساست که با بحران تازهای دستوپنجه نرم کند؛ بحرانی نهچندان کوچک.
ویارئال همواره محکی جدی برای سنجش وضعیت حریفانش بوده است. تیمی متفاوت که هویت آن بیش از هرکس به مالک باشگاه، فرناندو روئیگ، بازمیگردد؛ مدیری که در شهری کوچک با تنها ۵۲ هزار نفر جمعیت یکی از معجزات فوتبال اروپا را ساخته است. او در سه دهه گذشته ویارئال را به تیمی باثبات در سطح اول فوتبال اروپا بدل کرده؛ تیمی که بار دیگر به لیگ قهرمانان بازگشته و به نظر میرسد فصل درخشانی پیش رو دارد. ترکیب فعلی شاید بهترین در تاریخ باشگاه باشد، و هنر اصلی ویارئال همچنان خرید و فروش بهموقع و هوشمندانه است.
اما رئال مادرید پس از شکست در دربی نیازمند واکنشی فوری بود. بیماری «دربی» نشانههایش را بروز داده بود: روحیه پایین، چهرههای گرفته و فشار شدید رسانهای. آلونسو در این شرایط تصمیم گرفت فده والورده را در سمت راست خط دفاعی بهکار گیرد؛ تصمیمی منطقی با توجه به غیبت کارواخال و آرنولد. بلینگام دوباره نیمکتنشین شد، گولر نقش متحرک در خط میانی داشت و سبایوس برای دومین بار پیاپی در ترکیب اصلی قرار گرفت.
ستاره اصلی دیدار وینیسیوس بود؛ بازیکنی که رابطه فوتبالی مهمی با آلونسو از ابتدای فصل ساخته است. او در طول فصل مراحل پرنوسانی را پشت سر گذاشته، اما اینبار نمایشی ارائه داد که هواداران را به یاد بهترین روزهایش انداخت. پس از نیمه اولی نهچندان هیجانانگیز، رئال در نیمه دوم ورق را برگرداند و وینیسیوس کلید این تحول بود.
مدافع مستقیم او، مورینیو، شب کابوسواری داشت. در یک صحنه با گل به خودی و در صحنهای دیگر با خطای پنالتی، دو بار مغلوب وینیسیوس شد و عملاً مسیر پیروزی مادرید را هموار کرد.
بازی در دو نیمه کاملاً متفاوت پیش رفت. رئال مادرید شایسته برد در هر دو نیمه بود، هرچند نمایش تیم اندکی سنگین و کمتحرک به نظر میرسید. تنها ماستانتونو اندکی تنوع و طراوت به بازی بخشید. تیبو کورتوا هم طبق معمول با واکنشی معجزهآسا تیمش را نجات داد و دین هویسن بار دیگر نشان داد مقابل مهاجمان تنومند و قدرتی به سختی میافتد؛ همانگونه که برابر سورلوث در دربی و اکنون برابر اونووا.
هواداران اما نیمه دوم پرتحرک تیمشان را ستودند؛ نیمهای که آغازگرش وینیسیوس بود و سپس کل تیم به او پیوست. بلینگام نیز در فضایی پرسرعت و باز توانست بار دیگر شاداب نشان دهد. تنها ابهام باقیمانده، وضعیت مصدومیت امباپه است؛ آنهم درست پیش از حضور در اردوی تیم ملی فرانسه. باید دید این مصدومیت جدی خواهد بود یا خیر.
سانتیاگو سگورولا – آس
پارسال هشتشا هم خوش شانس بود(نمونش جلوی لگانس بود فکر کنم یک هیچ با گل به خودی حریف بازیو بردن ) وهم داوری علیه ما تو یه مقطع سه هفته پشت هم رخ داد.
امسال اگه اتفاقات عجیب این چنینی رخ نده بعیده هشتسای فعلی توان تکرار قهرمانیشو داشته باشه ولی به هرحال باید از اشتباهات قبلی درس بگیرن.
امسال اگه ژابی دوباره نابغه بازی در نیاره و ترکیب درست بچینه همهٔ رو بردیم البته بدون حساب مصدومیت
کاربر کیلیان امباپه ۱۰ کجاست؟(همونی که نوشتنش عجیب بود)
چند وقتی شده که نیست،امیدوارم هرجا هست موفق باشه
پارسال هم اگه یادتون باشه یه چند بازی بارسلونا تو لالیگا رو دور باخت بود و فک کنم به اوساسونا هم 4-2 باخت و رئال 7 امتیاز فاصله انداخت ولی در نهایت بارسا لیگ برد پس تیم باید از این اشتباه درس بگیره و تجربه به کار ببره
شاهکار های کینگ مندی و کینگ واسکز دلیل اصلی از دست رفتن لالیگا بود
اونا بیشتر به خاطر داوری بود. بازی با اسپانیول که رئال باخت بازیکنی که گل برد اسپانیول رو زد قبلش باید به خاطر تکل از پشت روی امباپه اخراج میشد! بعد همون بازی رئال ضد داورا بیانیه داد. هفته بعدش داور تو بازی با اوساسونا بلینگام رو بیخودی اخراج کرد و گفت به من گفته فاک یو! دربی جلوی اتلتیکو یه پنالتی مزخرف از شوامنی گرفتن و ۲ امتیاز دیگه به خاطر داوری باد رفت. از اونور بارسا بازیاش جلو رایووایکانو، بیلبائو و آلاوس رو با کمک داوری برد. ۷ امتیاز رو اینجوری جبران کردن
کاما بود فکر کنم که بیست متر دور تر توپ و جریان بازی خطاشو گرفت داور مادر جنده