مرجع خبری رئال مادرید : فران گونزالس از همان روزی که وارد آکادمی رئال مادرید شد، با تیبو کورتوا، الگوی بزرگش، مقایسه می‌شود. آنچلوتی در توصیف او او را یادآور بوفون می‌داند؛ همان‌طور که تابستان ۲۰۲۴ منابع باشگاه به روزنامه «آ.اس» گفته بودند: «با توجه به رابطه‌ای که کارلتو با جیجی داشته، این تشبیه تصادفی نیست.» از سوی دیگر، ایکر کاسیاس نیز چندی پیش در جشنواره FID در شهر لئون ـ زادگاه فران گونزالسـ از او تمجید کرد و گفت: «همه امید زیادی به او بسته‌اند. عملکردش بسیار درخشان است و استعداد ذاتی فوق‌العاده‌ای دارد. انتظارات از او بالاست و چرا که نه، می‌تواند در آینده دروازه‌بان رئال مادرید شود.» سخن قدیس بود؛ سخن بزرگی.
اکنون در ۲۰ سالگی، فران، یکی از درخشان‌ترین استعدادهای والدبباس، در جام جهانی زیر ۲۰ سال در شیلی به چهره‌ای قهرمانانه تبدیل شده است. او با درخشش برابر برزیل مانع از حذف زودهنگام اسپانیا شد؛ نمایشی تاریخی که یادآور عملکرد ایکر کاسیاس در جام جهانی جوانان ۱۹۹۹ در نیجریه است؛ همان افتخاری که شاگردان پاکو گایاردو آرزوی تکرارش را دارند. با وجود این‌که خودش می‌گوید «زیباست که مرا با اسطوره‌ها مقایسه کنند، اما من می‌خواهم فران باشم»، این برچسب‌ها همچنان دنبالش می‌آیند؛ به خاطر بازی‌های درخشان، قامتش و پتانسیل بی‌نظیرش. در مادرید، از تماشای پیشرفت او به وجد آمده‌اند.
فریاد گزارشگر تلویزیون «فران گونزالس زندگی من!» به‌خوبی خلاصه‌گر نمایشی بود که اسپانیا را به مرحله یک‌هشتم نهایی رساند و برزیل را از جام کنار زد. «لا روخیتا» در آستانه حذف قرار داشت، اما با گل ایکر براوو و به لطف دیواری به بلندی دو متر (دقیق‌تر، ۱٫۹۹ متر) که گویی سه متر می‌نمود، از مهلکه گریخت.
فران ابتدا با چند واکنش حیاتی بازی را زنده نگه داشت و سپس با دو مهار استثنایی، نتیجه را حفظ کرد: یکی در مقابل شوت نزدیک لوئیجی که توپ را از روی خط دروازه با یک دست بیرون کشید، و دیگری در برابر وسلی با واکنشی سریع و خیره‌کننده. دو مهار به سبک کورتوا؛ از همان‌ها که در والدبباس ثبت می‌شوند و از همان روز نخست، مربی دروازه‌بان‌ها، لوپیس، را مجذوب او کرده‌اند. با این نمایش، اسپانیا بلیت صعود به یک‌هشتم را گرفت و سپس با پیروزی برابر اوکراین (۱–۰) راهی یک‌چهارم شد. شنبه شب (ساعت ۲۲:۰۰) اسپانیا برابر کلمبیا قرار می‌گیرد؛ دیداری تاریخی با یک غول درون دروازه.
در رئال مادرید اما، هیچ‌کس از عملکرد او شگفت‌زده نیست. خوشحال هستند، اما متعجب نه. به گفته افرادی که او را از نزدیک می‌بینند: «این همان چیزی است که هر روز از او می‌بینی.» پشتکار و نظم مثال‌زدنی‌اش باعث شد اندکی پس از جدایی از باشگاه فرهنگی لئونسا، در سال ۲۰۲۳ قراردادش با رئال برای مدت طولانی تمدید شود؛ قراردادی که احتمالاً دوباره هم بازبینی خواهد شد، زیرا پیشنهادها برای جذب او کم نبوده‌اند، حتی در تابستان گذشته. با این حال، تعهد دوطرفه فران و باشگاه به یکدیگر بسیار جدی است. در درون باشگاه، او را وارث بالقوه کورتوا در سال‌های آینده می‌دانند.
پس از پایان جام جهانی، فران باید به تیم کاستیا بازگردد تا همچنان دقایق و تجربه‌اش را افزایش دهد؛ تصمیمی که برای فصل جاری بسیار حیاتی بود. باشگاه ترجیح داد او به جای حضور به‌عنوان دروازه‌بان سوم تیم اصلی (پشت سر کورتوا و لونین) در ترکیب آربلوا به میدان برود؛ جایی که در چهار هفته نخست فصل، پیش از سفر به جام جهانی، دروازه‌بان ثابت بود.
فران در تاریخ ۵ آوریل برابر والنسیا نخستین بازی خود با تیم اصلی را تجربه کرد و رؤیای خود را تحقق بخشید، اما در ادامه گرفتار «نفرین دروازه‌بان سوم» شد. تماس‌های آنچلوتی (در ۴۸ بازی از ۶۸ دیدار فصل) باعث شد نقش او در تیم دوم کاهش یابد و تنها در ۱۹ مسابقه برای کاستیا به میدان برود. با این حال، برنامه امسال فران و باشگاه روشن بود: او باید بازی کند، تجربه بیندوزد و رشد کند — و اکنون همان اتفاق در حال وقوع است. کافی است از تیم زیر ۲۰ سال برزیل بپرسید.