«پنج شکست مدیریتی متوالی برای فلورنتینو پرز»

مرجع خبری رئال مادرید : منظورم نتیجه‌ی ۵–۲ اخیر اتلتیکو مادرید مقابل رئال مادرید نیست. بلکه می‌خواهم درباره‌ی اتفاقات در دفترها صحبت کنم، نه در زمین بازی.

۰–۱: ناکامی در برکناری خاویر تباس

مدت‌هاست که فلورنتینو پرز در تلاش است تا خاویر تباس را از ریاست لالیگا برکنار کند. او از مسیرهای مختلف از جمله شورای عالی ورزش اسپانیا (CSD) برای این هدف تلاش کرده است. شدیدترین اقدام او علیه تباس، شکایت بابت امضای توافقی بود که توسط ۳۹ باشگاه از ۴۲ باشگاه حرفه‌ای فوتبال اسپانیا پذیرفته شد، زیرا آن را نقض آزادی تجاری و اقتصادی باشگاه‌ها می‌دانست. پرز حتی کوشید مسئولیت حقوقی شخصی را به مدیران ارشد لالیگا تحمیل کند. او حتی شکایتی کیفری علیه تمام اعضای کمیسیون اجرایی لالیگا تنظیم کرد، در حالی که رئال مادرید در آن کمیسیون حضور نداشت.تا این لحظه، فلورنتینو پرز در این نبرد برای بی‌صلاحیت اعلام کردن تباس شکست خورده است، با وجود نفوذ آشکارش در میان مقامات CSD و از جمله اوریبس، دبیرکل فعلی شورای عالی ورزش.

اگر پرز واقعاً با تصمیم CSD در اعطای عفو به دنی اولمو مخالف بود، به‌جای سکوت، دخالت می‌کرد و مطمئناً آن تصمیم خودسرانه و غیرقابل‌قبول هرگز تصویب نمی‌شد. یا اگر در حال حاضر در نوعی «اتحاد مصلحتی» با لاپورتا نبود، احتمالاً رهبری یک اعتصاب فوتبالی و توقف رقابت‌ها را بر عهده می‌گرفت، چرا که قوانین فیرپلی مالی (Fair Play) برای برخی باشگاه‌ها سخت‌گیرانه‌تر از دیگران اعمال می‌شود. در این میان باید به ماجرای موسوم به «اهرم‌های مالی» یا Barça Studios اشاره کرد که حتی حسابرس رسمی باشگاه بارسلونا نیز اعتبار آن را رد کرده است. با وجود آن، پرز هیچ واکنشی نشان نداد. نه اعتراضی، نه اظهارنظری درباره‌ی اینکه بارسلونا با تکیه بر این روش‌ها توانست از محدودیت‌های مالی عبور کند و تیمی بسازد که موفق به کسب جام‌هایی از رئال مادرید شد. آیا این تحریف رقابت نیست؟

اما رئال مادرید تصمیم گرفت سکوت کند — یا بهتر بگوییم، عملاً بارسلونا را برای چندمین‌بار حمایت کند — در آن نمایش ظاهراً دوستانه میان فلورنتینو و لاپورتا. تا اینکه رئیس بارسلونا ترجیح داد «سمت آفتابی خیابان» را انتخاب کند، یعنی در کنار اتحادیه باشگاه‌های اروپا (ECA) و یوفا، و ناگهان از پروژه‌ی سوپرلیگ اروپا خارج شد. پرز در این رابطه، قربانی نقش ساده‌لوحانه‌ای شد که خود برایش انتخاب کرده بود.

اکنون شاهد انزوای تدریجی رئال مادرید از تمامی نهادهای فوتبالی هستیم. عجیب است که این باشگاه نه در هیئت مدیره فدراسیون فوتبال اسپانیا (RFEF) حضور دارد، نه رابطه‌ای با یوفا یا لالیگا دارد، و تنها به سختی و با حمایت موقت چند نفر در کمیسیون اجرایی لالیگا باقی مانده است — از جمله آپریبای (رئیس رئال سوسیداد) و رونالدو نازاریو (مالک وایادولید)، که با سقوط تیمش دیگر نمی‌تواند از پرز حمایت کند.برای حفظ جایگاه در این کمیسیون، پرز باید حمایت دوباره آپریبای را به‌دست آورد و یک رأی دیگر از میان تعداد اندک باشگاه‌هایی چون ژیرونا، اتلتیک بیلبائو، لوانته، الچه یا اوویدو کسب کند.

۰–۲: شکست در توقف توافق CVC با ۳۹ باشگاه لالیگا

فلورنتینو تلاش کرد مانع امضای توافق میان ۳۹ باشگاه حرفه‌ای دسته اول و دوم با صندوق سرمایه‌گذاری CVC شود؛ توافقی که بر اساس آن، CVC مبالغ قابل‌توجهی را به باشگاه‌ها پرداخت کرد تا آن را در بهبود ورزشگاه‌ها (۷۰٪)، کاهش بدهی (۱۵٪) و خرید بازیکنان (۱۵٪) هزینه کنند. برای نمونه، والنسیا حدود ۱۲۰ میلیون یورو دریافت کرد که ۸۰ میلیون از آن را صرف تکمیل پروژه‌ی استادیوم جدید مستایا کرد و بقیه را برای کاهش بدهی و جذب بازیکنان جدید به کار گرفت. بدون این سرمایه، باشگاه حتی در آستانه‌ی انحلال قرار داشت. در حال حاضر، باشگاه‌هایی چون بتیس، ویارئال، سویا و والنسیا مشغول بازسازی ورزشگاه‌های خود هستند و اتلتیکو مادرید نیز در حال ساخت شهر ورزشی جدید خود است.
با وجود اینکه این قرارداد داوطلبانه بود و هیچ باشگاهی مجبور به امضا نبود (رئال مادرید، بارسلونا و اتلتیک بیلبائو آن را امضا نکردند)، پرز اصرار داشت که چنین توافقی غیرقانونی است و باشگاه‌ها نباید درباره‌ی درآمدهای تلویزیونی‌شان تصمیم بگیرند. او پرونده را به دادگاه برد، در حالی که بسیاری از باشگاه‌ها از قبل بخشی از آن پول را خرج کرده بودند — و در نهایت، پرز این پرونده را نیز باخت.

۰–۳: بارسلونا با کمک پرز قهرمان شد

با وجود دشمنی ظاهری، پرز عملاً به بارسلونا کمک کرد تا در فصل ۲۰۲۲–۲۳ هم قهرمان لالیگا و هم قهرمان سوپرجام اسپانیا شود. در آن تابستان بحرانی، پرز با نقش‌آفرینی در انتقال سرمایه از صندوق Sixth Street (که ارتباط تجاری نزدیکی با اطرافیان پرز داشت) موجب شد بارسلونا ۵۱۷ میلیون یورو جذب کند و از توافق با CVC — و در نتیجه از تبعیت از لالیگا — صرف‌نظر کند. این اقدام، بخشی از جنگ شخصی پرز با تباس بود. اما نتیجه آن، تقویت مالی بارسلونا و کسب دو جام مهم در همان فصل بود. اگر لاپورتا امروز بگوید: «متشکرم فلورنتینو»، حق دارد. آیا هواداران رئال مادرید می‌توانند بپذیرند که رئیس باشگاهشان به‌صورت مستقیم باعث نجات مالی بارسلونا و موفقیتش شده باشد؟

۰–۴: شکست در جلوگیری از برگزاری بازی در میامی

پرز همچنین نتوانست جلوی برگزاری یکی از بازی‌های لالیگا در میامی را بگیرد. او این طرح را به یوفا، فیفا و فدراسیون اسپانیا شکایت کرد (تقریباً تنها جایی که شکایت نکرد واتیکان بود). استدلالش این بود که چنین اقدامی رقابت را «تحریف» می‌کند و معتقد بود بازی در خارج از اسپانیا به برخی تیم‌ها (مثلاً ویارئال) برتری می‌دهد. در حالی که، بزرگ‌ترین تحریف رقابت شاید همان بود که پرز خود با کمک مالی به بارسلونا رقم زد. او تیمی را که در آستانه ورشکستگی بود، احیا کرد و حالا نگران برگزاری بازی در میامی است.

۰–۵: خروج لاپورتا از سوپرلیگ — ضربه نهایی

ضربه‌ی آخر زمانی وارد شد که لاپورتا پس از بهره‌برداری کامل از رابطه‌اش با پرز، تصمیم گرفت از سوپرلیگ اروپا خارج شود و به اردوگاه یوفا و الخلیفی بپیوندد. در تمام مدتی که برایش سود داشت، لاپورتا وانمود می‌کرد همراه رئال است، اما به‌محض تغییر شرایط، مسیرش را عوض کرد. در پرونده‌ی نگریرا نیز، رئال مادرید تنها زمانی وارد شد که احساس کرد وجهه‌اش نزد افکار عمومی در خطر است؛ وگرنه تا پیش از خیانت لاپورتا، حضورش در این پرونده بیشتر جنبه‌ی تبلیغاتی داشت.

اکنون، پس از این «خیانت»، پرز دستور داده است که باشگاه تا انتها در پرونده نگریرا پیش برود — هرچند بسیاری معتقدند نتیجه‌ای نخواهد داشت، چراکه اثبات ارتباط میان پرداخت‌ها و تصمیمات داوری تقریباً غیرممکن است. جالب‌تر آن‌که لاپورتا ابتدا با پرز در سوپرلیگ متحد شد و سپس در مدتی کوتاه با الخلیفی  و چفرین — همان کسانی که بارسلونا را به پرداخت ۱۵ میلیون یورو جریمه کردند (برای فصل ۲۲–۲۳، فصل موسوم به «اهرم‌های مالی» با رقم ۷۱۷ میلیون یورو) — هم‌پیمان شد. لاپورتا اصول خود را بسته به جهت باد تغییر می‌دهد، و شاید در این مسیر حق با او باشد، چون به نفع خودش عمل می‌کند؛ مشکل واقعی را دیگران دارند.

سایر شکست‌ها

• پروژه بازسازی ورزشگاه سانتیاگو برنابئو که قرار بود ۵۰۰ میلیون یورو هزینه داشته باشد، اکنون نزدیک به ۱.۵ میلیارد یورو خرج برداشته است. طرح برگزاری کنسرت‌ها و فروش نام تجاری ورزشگاه نیز شکست خورده و درآمد صفر داشته است.

• پافشاری پرز برای تأخیر در آغاز فصل لالیگا به‌دلیل شرکت در جام جهانی باشگاه‌ها نیز ناکام ماند.

• از میان بیش از ۹۵ شکایت حقوقی پرز علیه لالیگا، تاکنون بیش از ۶۰ مورد با شکست مواجه شده است.

• تصمیم پرز برای تحریم مراسم توپ طلا به‌دلیل عدم انتخاب وینیسیوس جونیور، تصویری نامطلوب از باشگاه در افکار عمومی برجا گذاشت، در حالی که بارسلونا علی‌رغم آگاهی از عدم موفقیت لامین یامال، با وقار در مراسم حضور یافت.

مدتی است که نشانه‌های فرسودگی در رئال مادرید دیده می‌شود، بازتابی از خستگی و انزوای رئیسش. تأسف‌بار است که مردی با دستاوردهای بزرگ همچون فلورنتینو پرز، دوران پایانی ریاست خود را با چنین مناقشاتی سپری می‌کند — در حالی که تقریباً با همه وارد نزاع شده و در بیشتر آن‌ها نیز شکست خورده است.

رئال مادرید اکنون در پروژه‌ی بزرگ پرز، یعنی سوپرلیگ، تنها و منزوی مانده است، و این تنهایی بیش از هر چیز به وجهه‌ی شخص او و باشگاه لطمه زده است.

در حال حاضر نیز پرز درگیر نبردی تازه با داوران است. او از طریق رئال مادرید تی‌وی به‌طور غیرمستقیم انتقادهای تند علیه داوری را مطرح می‌کند، بدون آنکه خود شخصاً سخن بگوید. شاید گمان می‌کند این تاکتیک نتیجه‌بخش است، اما در عمل، تصویر باشگاه را به تیمی معترض و کوچک تبدیل کرده است.

این تصویر کلی امروز از رئال مادرید و رئیسش، تصویری است از قدرتی خسته، منزوی و درگیر در جنگ‌های بی‌پایان — جنگ‌هایی که در اکثرشان، نتیجه چیزی جز شکست نبوده است.

پدرو موراتا – مارکا