مرجع خبری رئال مادرید: توفانی در اروپا؛ سه بازی، سه پیروزی. رئال مادرید نوجوانان، هر بار که وارد میدان شده، نهتنها بر بازی مسلط بوده، بلکه مهمتر از آن، پیروز از زمین خارج شده است. تیمی که هم پرواز میکند و هم نیش میزند. و برابر یوونتوس، نه پروانه بود و نه زنبور، بلکه «لیبرتو» بود — پسری از نسل مشتزنها در خدمت آکادمی مادرید.
لیبرتو ناواسکز، پسر پابلو ناواسکز، مشتزن نامدار و قهرمان دو دوره اسپانیا در وزن میانه، با روحیهای جنگجو پا به میدان گذاشت و همانند پدرش ضربهای کاری وارد کرد. در میان چندین توپ برگشتی در محوطه جریمه، واکنش سریع او کافی بود تا توپ را وارد دروازه کند — ضربهای به چانه «بانوی پیر» برای ناکاوت کردنش و اعلام قدرت به تمام اروپا.
این دیدار عملاً به سلطه کامل مادریدیها تبدیل شد. نسل طلایی متولد ۲۰۰۷ با قدرت فرمان بازی را در دست گرفت؛ تنها لزکانو (۲۰۰۸) و ایزان (۲۰۰۶) از نسلهای دیگر حضور داشتند. یوونتوس به سرعت و قدرت «دستینی الیموگاله» و استعداد «ایوان لوپس» دل بسته بود، اما هیچکدام نتوانستند خطری واقعی ایجاد کنند. ترکیب هوشمندانه لوپز د لرما، با حضور ماریو ریواس — که از کاستیا آمده و تجربه فراوانی دارد — و آریل نکوجه در خط دفاع، جریان بازی را از ابتدا تا انتها کنترل کرد.
در دقیقه ۱۲، ضربه دقیق لیبرتو وارد دروازه شد و امیدهای یوونتوس را از بین برد. مادرید از آن پس همانند پتکی بیوقفه کوبید، هرچند دقت در گلزنی کم بود. حملات فورتهآ، نفوذهای یانیز، پاسهای هوشمندانه کاپیتان کارلوس دیس و تلاشهای بیامان باروسو، خط دفاع یووه را تحت فشار مداوم قرار داد. بزرگترین موقعیت نیمه نخست نیز توسط ریواس ایجاد شد، اما شوت او به تیر افقی خورد. برتری کامل در عدد و آمار مشهود بود: ۱۲ شوت مقابل تنها یک شوت از یوونتوس. تیم ایتالیایی تنها در دقایقی کوتاه با شانسهایی از ریتسو و فینوکیارو خطرناک شد، اما کنترل بازی کاملاً در اختیار سفیدپوشان بود — نمایشی یکطرفه که مورد پسند سیمونه پادویِن، سرمربی یووه، نبود.
در آغاز نیمه دوم، یوونتوس اندکی بهتر ظاهر شد، اما این فقط یک سراب بود. خاویر ناوارو، دروازهبان مادرید، با واکنشی عالی نخستین توپ خطرناک را مهار کرد و از آن پس بازی به مسیر سابق بازگشت: مالکیت کامل توپ، فشار بیامان و فرصتهای پیاپی. ریواس بار دیگر در ضربه ایستگاهی نزدیک به گل بود، فورتهآ از جناح راست نفوذ میکرد، لزکانو از سمت چپ، و باروسو با بازی هوشمندانهاش بارها مدافعان یووه را آزار داد. همه عناصر برای یک پیروزی قاطع فراهم بود — جز گلهای بیشتر.
همین کمبود گل نگرانی اصلی لوپز د لرما بود، در حالی که پادویِن به همان دلیل اندکی امیدوار ماند. دقایق پایانی پرتنش و عصبی بود؛ همان «منطقه سزارینی» که در آن قلب به اندازه مغز تصمیم میگیرد. اما یوونتوس هیچ واکنش موثری نداشت و تنها نتیجه آن، کارت قرمز مستقیم برای مِرولا بود.
رئال مادرید با سه پیروزی از سه بازی، ۹ امتیازی شد — توفانی واقعی در اروپا. و در مرکز این طوفان، لیبرتو، پسر «هاریکان»، ایستاده است؛ طوفانی جوان که یوونتوس را به زانو درآورد و به قاره اعلام کرد: مادرید آینده از راه رسیده است.
چند چند شده
فکر کنم ۱_۰