ال پریودیکو: پرز سهام را نمی‌فروشد بلکه برای جبران بدهی ها، اهرم یک میلیاردی فعال می کند!

مرجع خبری رئال مادرید : نشریه کاتالانی ال پریودیکو در گزارشی توضیح داد که پرز در نهایت قید فروش سهام را زده بلکه قرار است که “اهرم اقتصادی یک میلیاردی” فعال کند. به این شکل که او یک شرکت خصوصی تاسیس می کند، اکثریت دارایی های باشگاه رو به این شرکت منتقل می کند و ده درصد از سهام این شرکت را می فروشد. در واقع سرمایه گذار، سهام رئال را نمی خرد بلکه 10 درصد از دارایی های رئال را می خرد.  نکته ای که نشان می دهد که خطر خصوصی سازی و فروش سهام رئال از سر هواداران رفع شده است و پرز فعلا از سر ناچاری قید آن را زده است. مدیر رئال حالا با این اهرم اقتصادی یک میلیاردی، بدهی هایی که در سالهای اخیر علی الخصوص در پروژه بازسازی برنابئو به بار آورده را صاف می کند. خوشبختانه دوران مدیریت او در رئال سه سال دیگر به پایان می رسد و امیدواریم که در این سه سال، گندکاری مالی بیشتری به بار نیاید.

گزارش ال پریودیکو بدین شرح است:

در تاریخ ۲۴ نوامبر گذشته، فلورنتینو پرز به اعضای رسمی رئال مادرید اعلام کرد که «باشگاه ما باید ساختاری سازمانی داشته باشد که از ما به‌عنوان یک نهاد محافظت کند و همچنین از ما به‌عنوان مالکان رئال مادرید حمایت نماید. به همین منظور، تأیید می‌کنم که در این مجمع، طرحی برای بازسازمان‌دهی ساختاری باشگاه ارائه خواهیم کرد که آینده‌مان را تضمین کند، ما را در برابر تهدیدهایی که با آن مواجه هستیم حفظ نماید و بیش از هر چیز، تضمین کند که ما اعضای رسمی واقعاً مالک باشگاه و دارایی‌های اقتصادی آن هستیم». با وجود آنکه در ماه‌های اخیر از سوی رسانه‌های نزدیک به رئیس باشگاه، روایت‌های گوناگونی از مدل احتمالی منتشر شده بود، پرز با واقعیتی تغییرناپذیر روبه‌رو شد: یا باید رئال مادرید را به یک «شرکت سهامی ورزشی» تبدیل می‌کرد یا وضع موجود را حفظ می‌کرد. «مدل آلمانی» یا «مدل بایرن» ـ که مورد علاقه پرز است ـ با محدودیت‌های قوانین اسپانیا ناسازگار است.

دومین «اهرم» رئال مادرید
پرز به سرمایه‌گذارانی نیاز دارد که سرمایه‌ای تازه به باشگاه وارد کنند؛ سرمایه‌ای که به‌دلیل هزینه عظیم بازسازی سانتیاگو برنابئو ضرورت دارد و پیش‌تر نیز در قالب سرمایه‌گذاری خارجی به رئال مادرید تزریق شده است. نزدیک به یک میلیارد و پانصد میلیون یورو هزینه صرف نوسازی ورزشگاه شد و باشگاه برای تأمین آن چندین وام دریافت کرد؛ برای جبران این وضعیت، نخستین «اهرم» فعال شد: فروش ۲۰ درصد از سود حاصل از کسب‌وکار برنابئو طی ۲۰ سال به شرکت‌های Sixth Street و Legends در مقابل ۳۶۰ میلیون یورو. مالکیت کامل کسب‌وکار (و البته خودِ ورزشگاه) همچنان در اختیار باشگاه باقی مانده است.

رئال مادرید در سال ۲۰۲۱ یک شرکت تجاری با نام Real Madrid Estadio SL برای مدیریت جنبه‌های مختلف مرتبط با سانتیاگو برنابئو ایجاد کرد. این شرکت، مالک شرکت “پارکینگ های سانتیاگو برنابئو” نیز هست؛ شرکتی که برای ساخت پارکینگ‌ها ایجاد شد، اما حکم واگذاری شهرداری مادرید در دو نوبت از سوی دستگاه قضایی لغو شده است. این همان مدلی است که آنس القراری ، مشاور مالی مورد اعتماد پرز، از آن حمایت می‌کند؛ مدلی مبتنی بر ایجاد شرکت‌های تابعه تجاری جهت سامان‌دهی خطوط کسب‌وکار باشگاه.

و این گزینه‌ای است که پرز برای ورود سرمایه‌گذارانی که آماده تزریق سرمایه‌ای معادل تقریباً ۱۰ درصد از ارزش باشگاه هستند، انتخاب خواهد کرد؛ موضوعی که منابع باشگاه به روزنامه ال‌پریودیکو تأیید کرده‌اند. این سازوکار به باشگاه اجازه می‌دهد ماهیت و ساختار خود و همچنین ارکان سنتی اداره باشگاه را حفظ کند. ساختار حقوقی کنونی باشگاه به‌عنوان «باشگاه ورزشی» باقی می‌ماند و تنها یک شرکت ابزاری ایجاد می‌شود؛ شرکتی که در ارکان تاریخی باشگاه هیچ‌گونه نقش یا حق تصمیم‌گیری ندارد. قانون ورزش اجازه می‌دهد باشگاه‌ها فعالیت‌های تجاری انجام دهند یا شرکت‌های فرعی ایجاد کنند، مشروط بر اینکه درآمد حاصل در اهداف ورزشی سرمایه‌گذاری شده و سودی میان افراد توزیع نشود (ماده ۱۳ و قوانین ۱۰/۱۹۹۰ و ۳۹/۲۰۲۲). بنابراین، فروش مستقیم ۱۰ درصد از باشگاه صورت نخواهد گرفت؛ بلکه فروش سهام یک شرکت تجاری خواهد بود که مالکیت اکثریت آن در اختیار باشگاه است. این امکان، ورود محدود سرمایه مورد نیاز رئال مادرید را بدون لطمه‌زدن به مدل مالکیت مبتنی بر اعضای رسمی و بدون تبدیل شدن به شرکت سهامی ورزشی فراهم می‌کند. تنها مشخص نیست کدام بخش از کسب‌وکار باشگاه (بهره‌برداری از ورزشگاه، حق پخش تلویزیونی، حقوق تجاری‌سازی و…) به این شرکت تجاری منتقل خواهد شد.

میان‌بُر بارسلونا و ۱.۳۴۷ میلیارد یوروی برنابئو
در این مدل، سهامی که ایجاد می‌شود بدون هزینه و به‌طور خودکار میان اعضای رسمی موجود توزیع خواهد شد و تعداد آن‌ها بر اساس فهرست ثبت‌شده در زمان تصویب این شرکت ابزاری تعیین می‌شود. این سهام بیش از آنکه ماهیت «سهام سنتی» داشته باشد، به «حقوق عضویت» شباهت خواهد داشت. این مدل فاصله زیادی با ساختاری که در سال‌های اخیر جوان لاپورتا برای جلوگیری از ورشکستگی باشگاه بارسلونا پیگیری کرده، ندارد. باشگاه بارسلونا صاحب شرکت‌های Barça Innovation Hub SL، Barça Produccions SL (Barça Studios) و Barça Licensing & Merchandising SL است؛ آخری در دوران بارتومئو ایجاد شده بود.

بازسازی ورزشگاه سانتیاگو برنابئو پرهزینه‌تر از برآوردهای اولیه بوده است. طبق جدیدترین داده‌های رسمی رئال مادرید، مجموع سرمایه‌گذاری انجام‌شده تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۵ به ۱.۳۴۷ میلیارد یورو می‌رسد. بودجه اولیه در سال ۲۰۱۹ برابر ۵۷۵ میلیون یورو بود، اما وام‌های بیشتری درخواست شد: از جمله ۲۲۵ میلیون یورو برای چمن جمع‌شونده و ۳۷۰ میلیون یورو برای پوشش افزایش هزینه‌ها (تورم، تأثیر جنگ اوکراین و غیره). تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۵، بدهی باقی‌مانده مرتبط با وام بازسازی ۱.۱۳۲ میلیارد یورو بود و هنوز بخش‌هایی از پروژه تکمیل نشده است؛ به‌ویژه بهبود آکوستیک برای برگزاری کنسرت‌ها، که تاکنون هزینه نهایی را به ۱.۳۴۷ میلیارد یورو رسانده است.

تحلیل فروش سهام رئال مادرید توسط یک وکیل ورزشی

فلورنتینو پرز به خوبی می داند که در رفراندوم فروش سهام رئال شکست خواهد خورد. به همین خاطر می خواهد هواداران را راضی کند که بدون برگزاری رفراندوم، به فروش سهام رضایت بدهند. در واقع به نظر می رسد که پرز می خواهد با فروش ده درصد از سهام رئال و دریافت یک میلیارد یورو، بدهی هایی که در سالهای اخیر به بار آورده را جبران کند. رئال در پنج سال اخیر بیش از 300 میلیون یورو اهرم اقتصادی فعال کرده و پرز چاره ای جز فروش سهام رئال برای جبران گندکاری هایش و بدهی هایی که به بار آورده، ندارد. میگل گالان وکیل ورزشی اسپانیایی ایده پرز را تحلیل کرده است:

«باشگاه رئال مادرید نمی‌تواند ۱۰ درصد از «باشگاه ورزشی پایه» خود را بفروشد، مگر آنکه شکل حقوقی‌اش را به «شرکت ورزشی سهامی» (SAD) تغییر دهد. بنابراین باید تأکید کرد که قرار نیست هیچ ۱۰ درصدی از هسته اصلی باشگاه رئال مادرید فروخته شود.

طرحی که فلورنتینو پرز پیشنهاد داده، به معنای تجاری‌سازی حداکثر ۱۰ درصد از دارایی‌های باشگاه از طریق ایجاد یک شرکت جدید است، بی‌آنکه باشگاه به SAD تبدیل شود. در این مدل، ماهیت و ساختار سنتی باشگاه و همین‌طور نهادهای حکمرانی آن حفظ می‌شود. رئال مادرید همچنان «یک باشگاه ورزشی» خواهد بود که بر اساس اساسنامه‌های خود اداره می‌شود؛ با مجمع عمومی، هیئت‌مدیره و رئیس منتخب مستقیم سوسیوها (اعضای رسمی). برای اجرای این عملیات، یک شرکت تازه تأسیس می‌شود که ۵ تا ۱۰ درصد از سهام آن برای حضور سرمایه‌گذاران خارجی باز می‌ماند، اما باشگاه مادر و مدل دموکراتیک آن کاملاً دست‌نخورده باقی می‌ماند.

سهم‌ها میان اعضای رسمی موجود، به‌طور خودکار و بدون هزینه توزیع خواهد شد و تعداد آن بر اساس شمار اعضا در زمان تصویب طرح تعیین می‌شود. این سهم‌ها بیشتر شبیه «حقوق عضویت» خواهد بود تا سهام کلاسیک شرکت‌ها. هرچند این توافق‌ها و مقررات داخلی اکنون محافظت مناسبی ایجاد می‌کنند، اما اگر در آینده قوانین تغییر کنند یا رأی قضایی مخالفی صادر شود، ثبات آن‌ها تضمین‌شده نخواهد بود. پرز این مدل را پیشنهاد می‌دهد، زیرا هر تغییر عمیق‌تری—مانند تبدیل کامل باشگاه به SAD—طبق اساسنامه باشگاه مستلزم برگزاری همه‌پرسی و کسب رأی اکثریت مطلق اعضاست. بنابراین فروش این درصد تأثیری بر ماهیت یا ساختار اداره باشگاه ندارد: شکل حقوقی رئال مادرید همچنان «باشگاه ورزشی پایه» می‌ماند و شرکت جدید صرفاً یک ساختار ابزاری است و هیچ اختیار یا نقشی در نهادهای تاریخی باشگاه نخواهد داشت.

قانون ورزش اسپانیا به باشگاه‌ها اجازه می‌دهد فعالیت‌های تجاری انجام دهند یا شرکت‌های وابسته ایجاد کنند، به‌شرط آنکه درآمدها دوباره در اهداف ورزشی هزینه شود و سودی میان اعضا توزیع نگردد (مواد ۱۳ به بعد قانون ۱۹۹۰ و مواد ۲ به بعد قانون ۲۰۲۲). در نتیجه، آن ۱۰ درصد قرار نیست مستقیماً از باشگاه پایه فروخته شود، بلکه از شرکت جدیدی فروخته می‌شود که عمدتاً در مالکیت باشگاه باقی می‌ماند؛ روشی که امکان ورود سرمایه محدود را فراهم می‌کند بدون آنکه مالکیت مبتنی بر اعضای سرمی یا ساختار باشگاه به SAD تغییر کند.