پاسخ تباس به پرز:«باز هم منبر رفتی!»

مرجع خبری رئال مادرید: خاویر تباس، رئیس لالیگا، پس از آنکه فلورنتینو پرس در مجمع عمومی اعضای رئال مادرید که این یکشنبه برگزار شد به او اشاره کرد، به سخنانش واکنش نشان داد.

پرز و لالیگا سالهاست که مثل دو کودک دبستانی به خمدیگر می پرمد و درگیری انها در مورد نکاتی است که کوچکترین ارتباطی به رئال مادرید ندارد و مربوط به جنگ شخصی بین این دوست.

فلورنتینو درباره تباس و لالیگا، در میان نکات مختلف، گفت:

«طبیعی نیست که رئیس لیگ برگزاری یک مسابقه را خارج از اسپانیا ترویج کند. همچنین طبیعی نیست که لالیگا حمایت کند تا دو تیم، بارسلونا و ویارئال، به خاطر بازی در میامی به تزریق‌های مالی اضافه دسترسی داشته باشند. همچنین طبیعی نیست که لالیگا همچنان با شکست پروژه موزه لجندز، که صرفاً برای توجیه سرمایه‌گذاری در رسانه‌ها به کار می‌رود، میلیون‌ها یورو از پول ما را از دست بدهد»، و علاوه بر این خواستار «رسیدگی و تعیین مسئولیت‌های لازم» شد.

پاسخ تباس به فلورنتینو پرس:

«فلورنتینو دوباره بر منبر رفته است. همان فلورنتینویی که در سال ۲۰۲۱ در برنامه ال‌چیرینگیتو با لحنی جدی هشدار می‌داد که “فوتبال از نظر اقتصادی به‌شدت بیمار است” و فقط سوپرلیگ او می‌تواند آن را نجات دهد. امروز بار دیگر به همه نهادها، از جمله لالیگا، حمله کرده است؛ با لحنی آشکارا مسیحایی، فرقه‌ای، برترپندار و با این تصور که یگانه دارنده حقیقت است… به هر حال قابل پیش‌بینی بود؛ هر سال از سال قبل هم فراتر می‌رود، لابد به خاطر ناامیدی از تعداد اندکی است که هنوز از او پیروی می‌کنند. در ساعات آینده، بند به بند به انتقاداتش پاسخ خواهم داد: برخی از آن‌ها نادرست هستند، برخی تحریف شده‌اند و برخی دیگر تمام حقیقت آنچه واقعاً در فوتبال اسپانیا و اروپا در جریان است را بیان نمی‌کنند.»

اندکی بعد، خاویر تباس بار دیگر در شبکه اجتماعی ایکس موضع گرفت تا به تعدادی از مسائل مطرح‌شده توسط فلورنتینو پرس در سخنرانی‌اش خطاب به اعضای مجمع پاسخ دهد:

«مسابقه میامی: واقعیت‌ها، نه روایت‌ها.

درباره مسابقه میامی حرف‌های زیادی گفته شده است… و تقریباً هیچ‌کدام با واقعیت منطبق نیست.

• پروژه برگزاری مسابقه در میامی در چارچوب توافق با شرکت مشترک با Реlevant مطرح شد؛ توافقی که در کمیسیون تفویض‌شده سال ۲۰۱۸ و به‌صورت اجماعی تصویب گردید، و خطوط راهبردی آن در همان نهاد حاکمیتی لالیگا توضیح داده و به تصویب رسید. این توافق‌ها علنی بودند و رئال مادرید هرگز آن‌ها را به چالش نکشید.

• بعدها، در کمیسیون تفویض‌شده سال ۲۰۲۰، این پروژه دوباره مطرح شد و نمایندگان رئال مادرید نیز حضور داشتند و از سوی آن‌ها هیچ مخالفتی ابراز نشد.

• مجمع لالیگا صلاحیت آن را ندارد که به درخواست دو باشگاه برای برگزاری مسابقه رسمی خارج از اسپانیا “نه” بگوید (اساسنامه را باید مطالعه کرد).

• تمام مراحل قانونی و آئین‌نامه‌ای طی شد: مرجعی که باید تصمیم بگیرد آیا مسابقه‌ای خارج از اسپانیا به رقابت لطمه می‌زند یا نه، نه لالیگا است، نه فدراسیون فوتبال اسپانیا، نه یوفا و قطعاً نه رئال مادرید و نه شورای ورزش. این صلاحیت متعلق به فیفا است، طبق مقررات بین‌المللی. و همین مسیر نیز طی شد: درخواست‌ها ارسال شد و منتظر تصمیم فیفا ماندند.

• در این پروژه، نه ویارئال و نه بارسلونا هیچ پاداش ویژه‌ای برای رفتن به میامی دریافت نمی‌کردند: ویارئال فقط یک جبران هزینه مرتبط با هوادارانی که برای حمایت از این ابتکار سفر می‌کردند، دریافت می‌کرد. بارسلونا نیز هیچ مبلغی بابت انجام مسابقه در آنجا دریافت نمی‌کرد.

• در جلسات ارائه و توضیح حساب‌های فصل ۲۵-۲۰۲۴ و بودجه فصل ۲۶-۲۰۲۵ که در ماه اکتبر گذشته برگزار شد، داده‌های اقتصادی پروژه میامی به‌تفصیل ارائه گردید (در زمانی که مناسب تشخیص داده شد). این اطلاعات همچنین در کمیسیون تفویض‌شده هم مطرح شد و رئال مادرید نیز در آن جلسات حضور داشت و توضیحات را شنید، بدون آنکه در همان‌جا موضعی مانند آنچه امروز در مجمع خود مطرح می‌کند، مطرح نماید.

مسابقه میامی پروژه‌ای بود که در نهادهای حاکمیتی لالیگا به تصویب رسید، مطابق قانون طی مراحل شد، چندین بار توضیح داده شد و برای رئال مادرید کاملاً شناخته‌شده بود. چیزی که امروز به‌عنوان یک «انحراف» یا «کار نابه‌جا» معرفی می‌شود، در زمان خودش یک حرکت راهبردی برای بین‌المللی‌سازی رقابت ما بود که هیچ‌کس از طرف رئال مادرید آن را در زمان و جای مناسب زیر سؤال نبرد.»

در سومین حضورش در شبکه اجتماعی ایکس، تباس چنین نوشت:

«در خصوص به‌کارگیری یک لابی برای قانون ورزش، همان را تکرار می‌کنم که فصل گذشته گفتم: فلورنتینو پرس به‌عنوان لابی‌گر، «پاپ» است. تماس‌ها و ضیافت‌هایی که او طی سال‌ها برای اعمال نفوذ انجام داده، بدون شک بسیار پرماجراتر از مواردی است که اخیراً از آن‌ها باخبر می‌شویم.»

خاویر تباس سپس دیدگاه خود را درباره موضوعات دیگر ادامه داد:

«درباره CVC و پروژه لالیگا ایمپولسو لازم است چند نکته روشن شود.

توافق با CVC با رأی اکثریت باشگاه‌ها در مجمع عمومی (به‌صورت رأی‌گیری مخفی) تصویب شد و پیوستن به آن اختیاری بوده و هست. این توافق برای «واگذار کردن لیگ به یک صندوق سرمایه‌گذاری» نبود، بلکه برای هدفی ساده‌تر و مهم‌تر بود: تزریق نزدیک به دو میلیارد یورو به فوتبال اسپانیا و الزام به اینکه حداقل ۷۰ درصد آن صرف زیرساخت‌ها، نوسازی و بین‌المللی‌سازی شود؛ نه برای خرید بازیکن، نه برای دستمزدها و نه برای وصله‌پینه‌های مقطعی یک‌ساله.

به همه باشگاه‌ها این امکان داده شد که ورزشگاه‌های خود را بازسازی کنند و رشد کنند، نه اینکه این امتیاز فقط در اختیار چند باشگاه محدود باشد.

نتایج هم کاملاً قابل مشاهده است، هرچند برخی ترجیح بدهند آن را نبینند:

بازسازی‌های مهم در ورزشگاه‌ها و اطراف آن‌ها: محیط متروپولیتانو، مستایا، ال‌سادار، سیوداد د والنسیا، لا سرامیکا… بسیاری از ورزشگاه‌های دسته اول و دوم توانسته‌اند پروژه‌هایی را اجرا کنند که سال‌ها متوقف مانده بود.

ایجاد شهرهای ورزشی جدید و بهبود عمیق در مجموعه‌های موجود: پروژه رئال بتیس نمونه‌ای روشن است، اما تنها نمونه نیست.

سرمایه‌گذاری در دیجیتالی‌سازی، فناوری، تولیدات سمعی‌ـبصری و بین‌المللی‌سازی، تا محصول لالیگا در خارج از اسپانیا نیز رقابتی باشد.

نتیجه این سرمایه‌گذاری‌ها این بوده که هر سال درآمد باشگاه‌ها از «روز مسابقه» و بهره‌برداری از ورزشگاه‌ها افزایش می‌یابد (طبیعی است، وقتی امکانات بهبود پیدا می‌کند)، درآمدهای تجاری نیز رشد می‌کند و گردش مالی باشگاه‌های لالیگا ـ به‌جز دو باشگاه بزرگ ـ همچنان رو به افزایش است. این واقعیت است: دارایی‌های بیشتر، درآمدهای تکرارشونده بیشتر و ساختارهای مالی مستحکم‌تر.

و آن «مشکلات ثبت بازیکن» که مدام تکرار می‌شود، بسیار محدود است و هیچ ربطی به پروژه CVC ندارد، بلکه به تصمیمات هزینه‌ای مشخص و مقررات کنترل مالی‌ای مربوط است که همه آن را تصویب کردند تا از تکرار فاجعه‌هایی که در کشورهای دیگر رخ داد جلوگیری شود. ربط دادن CVC به موضوع ثبت بازیکنان صرفاً گمراه‌کردن افکار عمومی است و نشان می‌دهد برخی بدون شناخت جزئیات حرف می‌زنند. چه میزان ناآگاهی.

وقتی ما را با لیگ برتر انگلیس مقایسه می‌کنند، انگار آنجا همه‌چیز ایده‌آل است، باید یک نکته را به یاد آورد که اغلب «فراموش می‌شود»: در انگلستان دولت مجبور شده یک نهاد ناظر ویژه برای کنترل مالی باشگاه‌ها تعیین کند، به دلیل ضررهای سنگین و ریسک‌هایی که در سال‌های اخیر جمع شده است. پس آن مدل چندان هم بهشتی نیست، وقتی خود نظام سیاسی‌شان تشخیص می‌دهد باید مراقب بیرونی بر آن بگذارد.

در حالی که برخی مدام توافق با CVC را بی‌اعتبار جلوه می‌دهند، باشگاه‌ها از این پول برای بهبود ورزشگاه‌ها، شهرهای ورزشی، تأسیسات و ساختار مالی استفاده می‌کنند؛ یعنی برای ساختن آینده.

و دقیقاً همین موضوع است که بعضی پروژه‌های شخصی را ناراحت می‌کند: اینکه قدرت و منابع در اختیار دو یا سه باشگاه متمرکز نباشد، بلکه در یک رقابت قوی‌تر، مدرن‌تر و مستقل‌تر توزیع شود.»

درباره موزه لجندز:

«می‌گویند موزه Legends میلیون‌ها ضرر می‌دهد. این درست نیست. اول از همه، سرمایه‌گذاری در موزه Legends از محل مشارکت‌های CVC به یکی از شرکت‌های زیرمجموعه لالیگا انجام شده است (توجه کنید که حالا گویا فلورنتینو هم مفهوم شرکت‌های تابعه را برای یافتن شرکای راهبردی کشف کرده است، برای ۵۰ سال یا برای همیشه؟) و همه این موارد به‌طور مفصل در جلسات آماده‌سازی مجمع حساب‌ها و بودجه به باشگاه‌ها توضیح داده شده است. مطمئنم به همین ترتیب، رئال مادرید نیز وضعیت اسکای بار برنابئو و در صورت وجود، بهره‌برداری از امتیازات خدمات پذیرایی از طریق Legends را برای اعضایش توضیح داده است.»

تعارض منافع:

«اگر قرار است از «تعارض منافع» صحبت کنیم، بهتر است فلورنتینو به کسی درس ندهد. معاون رئیس فدراسیون فوتبال اسپانیا هیچ مسئولیت اجرایی ندارد، مستقل از اینکه عضو هیئت‌مدیره‌ای باشد که من در موضوعات مربوط به لالیگا در آن رأی نداده‌ام یا شرکت نکرده‌ام. رئال مادریدی که او ریاستش را بر عهده دارد، در دوره لوئیس روبیالس عضو هیئت‌مدیره فدراسیون بوده است؛ همان نهادی که به گفته خود فلورنتینو «مسئول تعیین و هدایت داوری فوتبال اسپانیا» است. این خودش تعارض منافع است.

علاوه بر این، خود رئال مادرید بود که همراه با روبیالس و در قالب مذاکراتی شبیه توافق برای یک بازی دوستانه تابستانی، به‌صورت خصوصی بر سر درآمدهای میلیونی سوپرکاپ عربستان به توافق رسید؛ درآمدی که به من اطمینان داده شده بسیاری از باشگاه‌های شرکت‌کننده با نحوه توزیع آن موافق نیستند.

این یک نمونه روشن از تعارض منافع است. در مورد بقیه موارد امروز وارد جزئیات نمی‌شوم؛ همه می‌دانیم رئیس رئال مادرید در متهم کردن دیگران استاد است و چون فقط سالی یک بار توضیح می‌دهد، همه‌چیز را به هم می‌ریزد و بعد به رسانه‌های وابسته به خود پناه می‌برد.»