مرجع خبری رئال مادرید: خوزه فلیکس دیاز، مدیر آس دستمال کش ترین خبرنگار دنیا برای اربابش فلورنتینو پرز است. او طبق نقشه از پیش تعیین شده، صحبت های پرز در مورد بارسلونا در سخنرانی را بولد کرد تا سعی کند که محبوبیت از دست رفته مدیر رئال را برگرداند. جالب این که در سالهای اخیر و در مجمع ها زمانی که از پرز خواسته می شد تا علیه بارسا حرف بزند، از این کار خودداری می کرد و حسابی قربان صدقه شان میرفت چون در آن زمان همچنان شریک سوپرلیگ بودند اما حالا پرز نظرش را عوض کرده است چون لاپورتا از پشت به او خنجر زد و به الخلیفی پیوست. در واقع همان طور که نظر هواداران رئال در مورد رابطه عاشقانه با لاپورتا برای پرز مهم نبود، حالا نظر هواداران رئال در مورد لاپورتا باز هم برای او پشیزی اهمیت ندارد اما حالا نانش توی این است که خود را دشمن او جلوه بدهد. البته دستمال کشی مثل دیاز می خواهد منت این صحبت ها را سر هوادار بگذارد. مقاله مدیر آس بدین شرح است:
دوران رمانتیسم به پایان رسید. فلورنتینو پرس با سخنان خود این موضوع را به‌روشنی تأیید کرد. رابطه دوستانه‌ای که طی سال‌هایی میان بارسلونا و رئال مادرید به دلیل منافع مشترک ورزشی و اقتصادی برقرار بود، اکنون خاتمه یافته است. دیگر نیازی به پنهان‌کاری نیست. لاپورتا چند روز پیش با زیر سؤال بردن پرونده‌ای که شورای عالی ورزش علیه خاویر تباس گشوده است، فاصله‌گیری را آغاز کرد؛ موضعی مشابه آنچه در قبال چفرین و جایگاه بارسلونا در کنار یوفا، در موضوع سوپرلیگ، اتخاذ شد. این تغییر موضع، در مجمع نمایندگان اعضای رئال مادرید، توسط فلورنتینو پرس تأیید شد؛ آن هم با سخنانی تهاجمی که به‌ندرت از او شنیده شده بود.
یک سال پیش، رئیس باشگاه رئال مادرید با اشاره به «پرونده نگریرا» هشدار داده بود که این تغییر مسیر شروع شده است و اعلام کرد باشگاه تا روشن شدن تمام ابعاد ماجرای معاون پیشین کمیته داوران فوتبال اسپانیا پیش خواهد رفت. این موضع در بارسلونا مورد پسند واقع نشد و از همان زمان، دو باشگاه مسیرهایی کاملاً متفاوت و دور از هم را در پیش گرفتند.
افرادی که به لاپورتا نزدیک‌اند، در میان گزینه‌های مورد علاقه فلورنتینو پرس نیستند. چفرین و تباس، یعنی یوفا و لالیگا، به دشمنان آشکار جریان مادریدیسم تبدیل شده‌اند و فدراسیون فوتبال اسپانیا نیز به دلیل همان پرونده نگریرا، در مرتبه بعدی قرار دارد.
آخرین ال‌کلاسیکو نیز به‌نوعی نشانه پایان دوران لبخندها و روابط دوستانه بود. فلورنتینو پرس کاری جز پاسخ دادن به خواست بدنه اجتماعی باشگاه خود انجام نداده است؛ بدنه‌ای که گذر زمان نشان داد حق با آن است: بارسلونا و رئال مادرید دیگر نمی‌توانند حتی برای تماشای یک فیلم هم کنار هم بنشینند.
لحن سخنرانی رئیس رئال مادرید نشان می‌دهد که موضع باشگاه بر پایه بی‌نیازی از دیگران، عدم وابستگی به هیچ نهاد و تأکید بر استقلال کامل و مطلق استوار است؛ چارچوبی که رئال مادرید در آن حرکت می‌کند و هر روز بیش از پیش آشکارتر می‌شود.
این کارو باید زودتر انجام میدادن.اینا اصلا احترام حالیشون نمیشه.بیست سال رشوه دادن بعد موقع حرف زدن درموردش کارشون فقط حمله و فرافکنی و پاک کردن صورت مسئله س.پرز بیشتر از اونی که باید بهشون احترام گذاشت و کمکشون کرد.لاپورتا و کلا مجموعه غارسا فقط با تمسخر رئال ماهیت پیدا میکنم وگرنه شخصیت قهرمان ها رو ندارن واقعا
پرز باید توی شکایت نامه اش این بند رو اضافه کنه که تمام قهرمانی های کونسا باید به نایب قهرمان تخصیص پیدا کنه
پاداش های قهرمانی رو هم کونسا باید پس بده تا قرون اخر
موفقیت های فردی تمام بازیکنانش که متعاقب بردن جامها بدست اومده، هم باید پس گرفته شه
منتش رو سر هوادار بذاره یعنی چی؟!!
خب لاشورتا بیناموسی کرد رفت با یوفا دست داد
اینم باید برینه تو دهن لاشورتا که رید
الان چند چندی؟!!؟!
به لاشورتا برینه، منته
نرینه، خیانته
تو بگو چکار کنه تا همونکارو بکنه!!
بارسا نیوز همیشه وقتی بحث به سمت پرونده‌های حساس می‌رود،
اولین واکنش‌شان حمله به پیام‌رسان است، نه پرداختن به پیام.
به‌جای اینکه یک‌بار شفاف درباره سؤال‌های موجود حرف بزنند،
ترجیح می‌دهند با تیترهای احساسی و جهت‌دار
صورت مسئله را عوض کنند.
جالب است:
پرز درباره یک پرونده رسمی حرف می‌زند،
اما بارسا نیوز به‌جای پاسخ،
به‌سرعت فضای رسانه را به سمت
برچسب‌زدن و دفاع هیجانی هدایت می‌کند.
اینکه هر نقدی را «حمله» بنامند
و هر سؤال منطقی را «دروغ» معرفی کنند،
هیچ چیز را حل نمی‌کند—
فقط نشان می‌دهد که برای ورود به بحث جدی
آمادگی ندارند.
بارسا نیوز سال‌هاست روی یک الگو می‌چرخد:
وقتی موضوع به نفعشان باشد، تحلیل‌گر می‌شوند؛
وقتی نباشد، احساسی و تدافعی.
اما حقیقت ساده است:
اگر پاسخ قانع‌کننده‌ای وجود داشت،
نیازی به این حجم فرافکنی نبود.
این واکنش‌های عجولانه چیزی را ثابت نمی‌کند
جز اینکه از مواجهه مستقیم با پرسش‌هایی که همه می‌بینند،
اجتناب می‌کنند.»
واقعاً عجیب است که بعضی‌ها از حرف‌های پرز ناراحت می‌شوند،
در حالی که مدیر خودشان سال‌هاست با شدیدترین لحن‌ها علیه داوری، لالیگا و رئال صحبت می‌کند.
اگر انتقاد تند بد است،
پس چرا وقتی از طرف بارسا مطرح می‌شود مشکلی ندارد،
ولی وقتی پرز سوال می‌پرسد ناگهان “خط قرمز” می‌شود؟
پرز فقط درباره یک پرونده واقعی و ثبت‌شده حرف زده؛
همان پرونده‌ای که هنوز هیچ‌کس در بارسا نتوانسته توضیح شفاف درباره‌اش بدهد.
اگر حرف پرز ناراحت‌کننده است،
دلیلش این نیست که حرفش تند است—
دلیلش این است که نقطه ضعف را لمس کرده.
وقتی مدیر بارسا همیشه با لحن تهاجمی حرف می‌زند،
طبیعی نیست که از یک انتقاد ساده از طرف مقابل این‌قدر برآشفته شوند.
اگر معیار مشخص است،
باید برای همه یکسان باشد.»
نوری در انتهای تونل هست،
چشمت را به جاده‌ی پیش رو بدوز،
:cry:
این حرکت باید خیلی زودتر انجام می‌شد ولی همین که از دژمن کشید بیرون بازم خوبه:/