مرجع خبری رئال مادرید؛ تأییدِ پشتِ تأیید، اگر تساوی—هرچند تلخ—برابر والنسیا پیش‌تر نشان داده بود که سویا با سه مدافع میانی و دو وینگ‌بک بسیار بهتر کار می‌کند، بردِ پرگلِ التیام‌بخشِ این یکشنبه مقابل اوویدو تنها مهرِ تأیید دیگری بود بر نیاز تیمِ ماتیاس آلمیدا به یک مدافع مرکزیِ اضافه و سه هافبک کمابیش تدافعی. والنسیا و کاربایونس‌ها عملاً موقعیت‌های گلِ اندکی ساختند.
مربی آرژانتینی همواره ترجیح می‌داد با خطِ چهار دفاع بازی کند، اما واقعیت سیلی‌اش زد. نتایج، به‌همراهِ تکثّرِ خطاها و گل‌های خورده، حکم را صادر کرده‌اند—احتمالاً به‌طور قطعی—و از این پس طبیعی است که دیگر تیم را با آن آرایش به میدان نفرستد؛ حتی با وجود تداومِ مصدومیتِ آزپیلیکوئتا، کیکه سالاس و مارکائو.
هرچند برابر بارسلونا (۴–۱) با خطِ چهار دفاع شگفتی آفرید و موقعیت‌های فراوانی هم خلق کرد، اما در حقیقت تیم آبی‌واناری تا دقایق پایانی در بازی بود؛ حتی یک پنالتی را از دست داد که می‌توانست نتیجه را ۲–۲ کند و سپس چند موقعیت بسیار روشن دیگر هم برای تساوی داشت.
با این اوصاف، و مگر آن‌که شگفتی تازه‌ای رخ دهد، سویا این چهارشنبه در جام حذفی مقابل آلاوس در مندیزوروزا و—با دلیلِ محکم‌تر—شنبهٔ آینده در سانتیاگو برنابئو، با همان آرایشی به میدان می‌رود که بیش از همه به کارش آمده است. آرایشی که آلمیدا حتی به‌خاطر مصدومیتِ سو در نیمهٔ نخستِ بازی با اوویدو هم از آن دست نکشید. مانو بوئنو—هافبکی با گرایش دفاعیِ بیشتر از تهاجمی—جای هافبک سوئیسی را گرفت؛ دربارهٔ مشکلات جسمانیِ سو احتمالاً امروز گزارش پزشکی منتشر خواهد شد.
و باز هم یه لوبلاک دیگر رو قراره شاهد باشیم …. امیدوارم ژابی از این تیم های ضعیف تر که لوبلاک میچینن یاد بگیره چجوری قفل بازی رو باز کنه و سویا رو هم ببریم بریم تو تعطیلات
همه تیما جلو رئال لو بلاک بازی می کنن چون میدونن رئال تو این شرایط گل زدن براش سخته