مرجع خبری رئال مادرید: مارکا نوشت: تنها چند ساعت بعد از پیروزی بسیار دشوار مقابل ویارئال، آبها در رئال مادرید همچنان بر سر موضوع داوری متلاطم است. بازیکنان سفیدپوش در همان رختکن برنابئو ناباوری خود را پنهان نکردند. کارت قرمز وینیسیوس فقط بخشی از اعتراضها بود. با اینکه پذیرفته میشود اخراج او میتوانست تصمیم درستی باشد، بازیکنان از بیعملی VAR در صحنههایی که در بازیهای دیگر میتوانست به سود رئال باشد، مثل دربی اخیر، شگفتزده بودند. بعد از پیروزی شنبه مقابل زیردریایی زرد، در رختکن شنیده شد: «نمیشود کشیدن مو کارت قرمز باشد، اما آن تکل روز قبل روی فده اصلاً نادیده گرفته شود.»
اخراج وینی تنها چیزی نبود که مادریدیها را ناراحت کرد. آنها بعد از فقط هشت خطا، پنج کارت زرد و یک کارت قرمز گرفتند، در حالی که ویارئال با ۱۳ خطا فقط دو کارت دید. شاید چیزی که بیش از همه سفیدها را عصبانی کرد، برخورد «تحقیرآمیز» کمکداوران دیاس د مرا و داور چهارم بود؛ کسی که ژوزه مورینیو در چند مقطع مسابقه با او رودررو شد. سرمربی رئال بازی را بهشدت عصبانی تمام کرد و به همین دلیل تصمیم گرفت بعد از مسابقه در نشست خبری حاضر نشود. «حرف نمیزنم چون میخواهم مقابل سویا و بارسلونا روی نیمکت باشم»؛ این چیزی بود که مورینیو به نزدیکانش گفت.
کوناته و وینی؛ دو روی سکه
طبیعتاً وینیسیوس بیش از همه تحت تأثیر اتفاقات بازی قرار گرفته بود. مسابقه را از روی نیمکت شروع کرد، اما ورودش حمله رئال را متحول کرد تا اینکه صحنهای رخ داد که بعد از بازی همه تیترها را به خود اختصاص داد. بازیکن برزیلی به همتیمیهایش گفت صحنه با سالیبا یک گیر کردن ناخواسته بوده و هیچ قصدی برای آسیب زدن به حریف نداشته است؛ سالیبا هم در واقع به بازی ادامه داد و همان حرکت در نهایت به گل مردودشده وینیسیوس ختم شد. در رختکن روایت شماره ۷ را پذیرفتند. «او قادر نیست عمداً چنین کاری انجام دهد»، این چیزی است که آنها میگویند.
با این حال، با توجه به نحوه تنظیم گزارش داور توسط دیاس د مرا، در رئال تقریباً قطعی میدانند که وینی الکلاسیکوی ۲۵ اکتبر را از دست خواهد داد، چون حتی اگر اعتراض باشگاه موفق باشد، محرومیتش حداقل دو مسابقه خواهد بود.
از سوی دیگر، باشگاه به کارت زرد کوناته در دقایق پایانی به دلیل خطای ادعایی روی جرارد مورنو اعتراض خواهد کرد. تصاویر نشان میدهند مدافع رئال به مهاجم ویارئال برخورد نمیکند و در باشگاه مطمئناند این کارت زرد پس گرفته خواهد شد. اگر باقی بماند، چهارمین کارت زرد کوناته فقط در هشت مسابقه لالیگا خواهد بود. فصل گذشته در لیگ برتر انگلیس، او در ۳۶ بازی فقط هفت کارت زرد گرفته بود.
رئال مادرید ویارئال را شکست داد، اما این بازی چیزی بسیار بیشتر از سه امتیاز به جا گذاشت. اخراج وینیسیوس، اعتراضهای مورینیو و کل نیمکت، تنش انباشتهشده در زمین و کارنامه انضباطی شش کارت زرد و یک قرمز برای رئال، صحنهای ساخت که مربی پرتغالی میخواهد به هر قیمتی از تکرار آن جلوگیری کند؛ تا این خشم در نهایت به مشکلی برای خود تیم تبدیل نشود.
فویث بعد از بازی گفت: «اگر در هر صحنه چیزی مطالبه کنی… داور هم انسان است و ممکن است اشتباه کند.»
مورینیو مسابقه را با خشمی تاریخی به پایان رساند. مربی پرتغالی از جشن گرفتن همراه وینیسیوس برای گلی که میتوانست نتیجه را ۲-۰ کند، به گرفتن سرش با دو دست رسید وقتی VAR گل را مردود کرد و بازیکن برزیلی اخراج شد. از آن لحظه، مسابقه وارد فضایی با حداکثر تنش شد. اعتراضها بیشتر شدند، صدای نیمکت بالا رفت و رئال مجبور شد با ۱۰ نفر مقاومت کند.
ترمز روی هرجومرج
معنادارترین تصویر بعد از سوت پایان شکل گرفت. مورینیو تصمیم گرفت مقابل رسانهها حاضر نشود؛ تصمیمی که طبق اطلاعات MARCA برای جلوگیری از اظهارنظرهایی بود که ممکن بود او را در معرض محرومیت قرار دهد و حضورش در الکلاسیکو را به خطر بیندازد. مربی به جای دامن زدن به جنجالی که هنوز بعد از بازی کاملاً زنده بود، سکوت را انتخاب کرد.
در رختکن، پیروزی نتوانست ناراحتی را پاک کند. احساس بیعدالتی نسبت به بعضی تصمیمهای داوری در کنار آسودگی از کسب سه امتیاز مهم وجود داشت. اما مورینیو میداند این عصبانیت، هرچقدر هم برای بازیکنانش قابل درک باشد، میتواند به سلاحی دولبه تبدیل شود اگر در نهایت روی رفتار و عملکردشان اثر بگذارد.
خشمی که میتواند رئال را محکوم کند
اخراج وینیسیوس بهترین نمونه از پیامدهایی است که چنین شبی میتواند به جا بگذارد. بازیکن برزیلی از همتیمیها و هواداران عذرخواهی کرد، اما نحوه نگارش گزارش داور میتواند منجر به محرومیتی شود که او را از چند بازی مهم دور نگه دارد. دقیقاً همین سناریو چیزی است که مورینیو میخواهد از آن جلوگیری کند. مربی پرتغالی نمیخواهد تیم اتفاقات رخداده را فراموش کند یا ناراحتی یکشبه ناپدید شود. او میخواهد بازیکنان بتوانند این خشم را هدایت کنند بدون اینکه تمرکزشان را از دست بدهند و اجازه دهند اعتراضها، کارتها و واکنشهای لحظهای بیش از خود فوتبال وزن پیدا کنند.
چون خطر فقط به یک داوری بحثبرانگیز یا یک اخراج محدود نمیشود. با فصلی سخت در پیش و مسابقات تعیینکنندهای که نزدیک هستند، رئال نمیتواند اجازه دهد هر اتفاق جنجالی آن را وارد مارپیچی از تنش، محرومیت و فرسودگی کند. موضوع داوری در دست مورینیو و مدیران باشگاه خواهد بود؛ پاسخ تیم باید در زمین داده شود. ایده روشن است: مربی پرتغالی نمیخواهد جنجال، خود تیم را با خودش ببرد.


