مرجع خبری رئال مادرید؛ جود بلینگام تابستان امسال زره همیشگیاش را کنار گذاشت، اما رهایی کامل هنوز بهصورت مداوم در بازیهایش دیده نمیشد؛ بیشتر در حد جرقهها.
با وجود آمار قابل قبول چهار گل و چهار پاس گل، از آن ستاره همهکارهای که با ورودش به مادرید همهچیز را در دست میگرفت، خبری نبود. با این حال، بازی در مندیزوروزا نقطهای متفاوت بود؛ شبی که بلینگام دوباره خودش را یافت، یا دستکم بسیار به آن نزدیک شد. در ویتوریا، بلینگامی آشنا به میدان آمد. او پایهگذار گل نخست رئال مادرید با پاس دقیق به کیلیان امباپه بود؛ حرکتی تماشایی که یادآور بازیهای ویدیویی است. بلینگام همهچیز انجام داد: شوت زد، دریبل کرد، موقعیت ساخت، توپگیری کرد و بازی را پخش کرد؛ با ترکیبی از ذهنیت درست و کیفیت فنی. او از سایه بیرون آمد.
بهترین لحظات رئال، جز حرکت تکنیکی پایانی، از پای راست هافبک انگلیسی شکل گرفت. هماهنگیاش با امباپه چشمگیر بود و دو موقعیت جدی گل برای او ساخت؛ یکی به ثمر نشست و دیگری با واکنش دروازهبان از دست رفت. بلینگام بهخوبی فضاها را میخواند؛ زمان استارت امباپه را تشخیص میداد و میدانست چه وقت خودش نفوذ کند. در تلاش ژابی برای همافزایی او با گولر بدون تداخل، این بار بلینگام پیشقدم شد و نشانهای امیدوارکننده بهجا گذاشت.
اگرچه شاید رهبر مطلق تیم نبود، اما در بسیاری از شاخصها رئال را جلو برد: در شوت در چارچوب و دریبل موفق همسطح امباپه، در خلق موقعیت کنار والورده، و در پاسهای موفق، پاس در یکسوم پایانی و توپگیری، برتر از همه. نمایشی مبتنی بر پیشرفت بدنی و ذهنی که او را به اثرگذارترین بازیکن تیم بدل کرد.
این شب، گامی رو به جلو در فصلی نهچندان درخشان بود؛ فصلی که بدون پیشفصل آغاز شد. با تنظیم جایگاه مناسب پشت سر امباپه و وینیسیوس، بلینگام دوباره میدرخشد؛ جوانهای سبز که رئال مادرید بهشدت به آن نیاز دارد.



بازیکن رئال باشی همینه!!!
یک بازی خوب بازی کنی، ازت بت میسازد. اما خدا نکنه یکمی بد بازی کنی، میزندت زمین.
شاید بازیکن رئال بودن ، ضمنی اینکه خوبه، همونقدر سخت هم هست…
مشکل ما گولر هست اصلا اهل جنگیدن نیست و کسی حالیش نکرده داره کجا بازی میکنه
خوب سطحش و سبکش همونه. زور که نمیشه!