مرجع خبری رئال مادرید: بدترین بخش ماجرا پشت سر گذاشته شده است؛ بحرانیترین مقطع مصدومیت، پارگی رباط، عمل جراحی و ماههای نخست توانبخشی. مرحلهای بسیار سنگین از نظر روانی و طاقتفرسا از نظر جسمانی؛ دردناک و همراه با فداکاری فراوان. رودریگو هنوز تا بازگشت فاصله دارد، اما کمکم نور را در انتهای مسیر میبیند. وقتی زندگی تو را به تونلی چنان تاریک میکشاند که گاهی شبیه یک چاه به نظر میرسد، همین نور اهمیت بسیار زیادی پیدا میکند.
رودریگو روز دوم مارس در جریان دیدار مقابل ختافه از ناحیه رباط صلیبی قدامی و مینیسک خارجی زانوی راست دچار پارگی شد. چهار ماه از آن زمان گذشته و روند بهبودی او بسیار مثبت است. اکنون احتمال بازگشتش پس از ۱۰ ماه بیشتر از دوری ۱۲ماهه به نظر میرسد؛ خبری بسیار امیدوارکننده، مانند رسیدن به آب در میانه بیابان.
امروز صدوسیوهشتمین روز دوری او از میادین است. همهچیز از همان دوشنبهای آغاز شد که هنگام تکیهکردن روی پایش برای شروع حرکت، صدایی شنید و بهتدریج احساس کرد شرایط خوب نیست. رودریگو مسابقه را به پایان رساند؛ او ۱۱ دقیقه پیش از مصدومیت وارد زمین شده بود و ۲۴ دقیقه با رباط صلیبی پاره بازی کرد. با این حال، درد و ناراحتی پس از مسابقه در رختکن نشان داد که مشکلی جدی وجود دارد.
روز بعد همهچیز با انجام امآرآی و اعلام تشخیص نهایی تأیید شد: دو پارگی وجود داشت. رودریگو باید تحت عمل جراحی قرار میگرفت و علاوه بر ادامه فصل، بخش قابلتوجهی از فصل بعد و همچنین جام جهانی را نیز از دست میداد. او در نامهای با اندوه نوشت: «یکی از بدترین روزهای زندگیام بود.» سپس در سکوت، مسیر طولانی بازگشت را آغاز کرد.
آغاز شمارش معکوس
رودریگو روز ۱۰ مارس، هشت روز پس از مصدومیت، تحت عمل جراحی قرار گرفت. علت این فاصله زمانی آن بود که در برخی موارد توصیه میشود تا کاهش التهاب اولیه صبر شود تا جراحی با شرایط مناسبتری انجام گیرد. درباره او نیز همین تصمیم گرفته شد.
از آن لحظه شمارش معکوس برای بازگشت آغاز شد؛ بدون کوچکترین عجله یا فشاری. نخستین و تنها اصل برنامه توانبخشی این بود که رودریگو هنگام بازگشت با هیچ خطر جدی برای مصدومیت مجدد روبهرو نباشد، حتی اگر این مسئله به معنای دوری طولانیتر باشد.
با این حال، اکنون خوشبینی زیادی وجود دارد. رودریگو چهار ماه است که بهشدت تلاش میکند. او جلسات طولانی فیزیوتراپی و توانبخشی را پشت سر گذاشته، دامنه حرکتی زانویش را بازیابی کرده و همزمان برای حفظ آمادگی بدنی در سالن تمرین کرده است.
این تلاشها نتیجه دادهاند. او از چند هفته قبل بدون مشکل راه میرود و این پیشرفت به او اجازه داده است خارج از زمین فوتبال زندگی عادی خود را از سر بگیرد؛ از حضور در برنامههای تبلیغاتی گرفته تا سفر به جام جهانی بهعنوان تماشاگر و همراه تیم. رودریگو برای تماشای دیدارهای برزیل به آمریکا رفت و حتی با کریستیانو رونالدو نیز ملاقات کرد.
نگاهها به ژانویه
در این مرحله باید میان دو مفهوم تفاوت قائل شد: مجوز پزشکی برای بازگشت و آمادگی کامل برای مسابقه. مجوز پزشکی زمانی صادر میشود که از نظر درمانی، مصدومیت کاملاً برطرف شده باشد. اما آمادگی مسابقه به شرایط جسمانی و ریتم بازیکن مربوط میشود تا بتواند با همان شدت همتیمیها و حریفان بازی کند.
پیشبینی میشود رودریگو در ماه ژانویه مجوز پزشکی دریافت کند. در صورت تحقق این اتفاق، دوره بهبودی او ۱۰ ماه خواهد بود؛ یعنی کوتاهترین زمان در بازه ۱۰ تا ۱۲ماههای که برای او پیشبینی شده بود.
مسئله متفاوت، مدت زمانی است که او برای حضور در مسابقات بزرگ فصل بهار یا بازگشت به ترکیب اصلی نیاز خواهد داشت. این روند باید مرحلهبهمرحله طی شود.
حضور در والدبباس از روز نخست
رودریگو از نخستین روز تمرینات در والدبباس حضور داشته است. او روز دوشنبه ۱۳ ژوئیه برای انجام معاینات پزشکی به مجموعه تمرینی رئال مادرید رفت.
وی همراه با هشت بازیکن تیم اصلی که به جام جهانی دعوت نشده بودند، یعنی لونین، ترنت، هویسن، آسنسیو، کارراس، کاماوینگا، ماستانتونو و گونسالو، و همچنین دو بازیکن مصدوم دیگر، میلیتائو و مندی، در این معاینات شرکت کرد.
پس از آن نیز تمرینات اختصاصی او در داخل مجموعه ادامه یافت؛ فیزیوتراپی بیشتر، تمرینات بیشتر در سالن و ادامه مسیر شخصی بازگشت. با این حال، حضور او تنها به انجام حداقل برنامههای درمانی محدود نشده است.
کاپیتان چهارم
رودریگو بسیار نزدیک به گروه باقی مانده و حتی برخی جلسات تمرینی را بهطور کامل از کنار زمین تماشا کرده است. او با بازیکنان صحبت میکند، از آنها حمایت میکند و به همتیمیهایش روحیه میدهد. در هفتههای پایانی فصل گذشته نیز چند بار روی نیمکت تیم حاضر شد، اما اکنون بیش از قبل به گروه و توپ نزدیک شده است.
جدایی دنی کارواخال نیز به تغییراتی در سلسلهمراتب کاپیتانهای رئال مادرید منجر شده که رودریگو را تحت تأثیر قرار داده است. فده والورده کاپیتان نخست تیم شده، وینیسیوس کاپیتان دوم، تیبو کورتوا کاپیتان سوم و رودریگو کاپیتان چهارم است. در غیاب سه نفر نخست، او مسئولیت بیشتری بر عهده گرفته است.
کاپیتانهای رئال مادرید در این فصل:
والورده: کاپیتان اول
وینیسیوس: کاپیتان دوم
کورتوا: کاپیتان سوم
رودریگو: کاپیتان چهارم
خوشبینی
گاهی صرف حضور داشتن اهمیت زیادی دارد؛ هم از نظر نمادین و هم از نظر روحیهبخشبودن. آخرین تصویر رودریگو همین است: حضور در کنار تیم و تمرینات فراوان در سالن که در شبکههای اجتماعی نیز به اشتراک میگذارد.
او از نظر انگیزه در بالاترین سطح قرار دارد، زیرا میداند روند بهبودی بهخوبی پیش میرود. بدترین بخش ماجرا پشت سر گذاشته شده است؛ روزهای نخست پس از پارگی رباط، جراحی و سختی جلسات ابتدایی توانبخشی.
رودریگو هنوز مسیری طولانی در پیش دارد، اما اکنون میتواند بدون مشکل راه برود و روند بهبودیاش بیشتر به دوره حداقلی ۱۰ماهه نزدیک است تا حداکثر زمان پیشبینیشده ۱۲ماهه. روند پیشرفت او بسیار رضایتبخش است و پس از عبور از تونل، سرانجام نور را میبیند.
بهترین کاپیتان برای رئال فقط اونیه که شماره ۱ رو میپوشه. و الا هیچ
اشتباه پرز و بقیه میدونید کجا بود
اون موقع که رودریگو رو اوج بود و وینی ادا هاش شروع شده بود
نیومد رو رودریگو مانور بده و وینی بفروشه بره
یا اصلا خود رودریگو رو میفروخت واقعا نمیدونم دیگه می تونه به اون سطحی که بود نزدیک بشه
دقیقا حرف دلمو زدی
من همیشه مدافع رودریگو بودم و قبول داشتم و دارم که در حقش ظلم شده ولی بعد از دو مصدومیت شدید واقعا نمی دونم موندنش به صلاحه یا نه
باید میفروختنش همون فصل قبل به سیتی از این دیگه بازیکن در نمیاد
هم این هم میلیتائو دیگه تموم شدن یکی دوتا بازی بخوان بازی کنن مصدومیت عضلانی میاد سراغشون باز