مرجع خبری رئال مادرید: آس در گزارشی نوشت: رسیدن، پذیرفتن شرایط، جنگیدن و بازگشتن؛ داستانی که هر تابستان برای براهیم تکرار میشود. فصل به فصل، رقابت برای او بیشتر میشود، اما این موضوع نهتنها از انگیزهاش کم نمیکند، بلکه باعث میشود هر شروع تازه را با آرامش و تمرکز بر کار روزانه پشت سر بگذارد؛ با هدف بهدستآوردن یا پسگرفتن نقشی که او را به مهرهای مهم در تیم تبدیل میکند.
این مأموریت از دیروز بار دیگر آغاز شد؛ زمانی که براهیم ۲۵ روز پس از شکست ۲ بر صفر مقابل فرانسه و از دستدادن حضور در نیمهنهایی جام جهانی، به والدبباس بازگشت. روزی که بازگشت وینیسیوس زیر سایه شایعات قرار داشت و برناردو سیلوا نیز نخستین حضورش را تجربه میکرد. برای براهیم این روز اهمیت دیگری هم داشت، زیرا بیستوهفتمین سالروز تولدش را جشن گرفت. او ابتدا در مرکز درمانی بلوآ سانیتاس، در نزدیکی مجموعه تمرینی، معاینات پزشکی را پشت سر گذاشت و سپس وارد زمین شد؛ آغاز دوباره همان چرخه همیشگی.
او بدون غرور کاذب، اما با اعتمادبهنفس وارد این مرحله شده است؛ هم بهدلیل باوری که به تواناییهای خودش دارد و هم بهخاطر اعتمادی که باشگاه به او نشان داده است. رئال مادرید فصل گذشته و در آغاز دوران ژابی آلونسو، برای تمدید قرارداد با براهیم تا دستکم سال ۲۰۳۰ به توافق رسید. تنها اعلام رسمی باقی مانده تا این توافق نهایی شود و موضع باشگاه نیز تغییری نکرده است.
به همین دلیل، علاقه باشگاههایی مانند یوونتوس یا دیگر تیمها برای اطلاع از شرایط این بازیکن اهل مالاگا هیچگاه فراتر از پرسوجو نرفته است. نه باشگاه و نه خود بازیکن تمایلی به جدایی نداشتهاند. ورود مورینیو نیز این وضعیت را تغییر نداده؛ بلکه برعکس، سرمربی پرتغالی براهیم را بازیکنی بسیار ارزشمند میداند. چندپستهبودن و توانایی بالای او در فداکاری برای تیم، کاملاً با ایدههای فوتبالی مورینیو هماهنگ است.
اعتماد در دل رقابتی سخت
رقابت برای براهیم بسیار شدید خواهد بود. برناردو سیلوا وارد تیم شده و دیومانده نیز احتمالاً بهزودی اضافه خواهد شد، اما مورینیو همچنان روی براهیم حساب میکند. انعطافپذیری تاکتیکی او این امکان را فراهم میکند که در پستهای مرکزی، نقش بازیساز، جناحین و حتی در بعضی شرایط بهعنوان مهاجم دوم بازی کند؛ نقشی که فصل گذشته نیز در آن عملکرد خوبی داشت.
مورینیو از نظر جایگاه و مسیری که ممکن است در ترکیب طی کنند، شباهتهایی میان براهیم و برناردو سیلوا میبیند. براهیم فصل گذشته زیر نظر آربلوا و پس از دورهای طولانی نیمکتنشینی، بار دیگر به نقشی مهم بازگشت.
او زمانی که فرصتها از دسترسش دور بودند، تسلیم نشد. در مقطعی طی ۱۹۴ روز فقط چهار بار در ترکیب اصلی قرار گرفت، اما سپس بین ماههای مارس و آوریل در شش مسابقه پیاپی و در فاصله ۲۹ روز از ابتدا بازی کرد. رئال مادرید در همان دوره، حتی بدون امباپه، روانترین فوتبال فصل خود را ارائه داد؛ هرچند شرایط کمی بعد تغییر کرد.
این آخرین نمونه از تلاش مداوم بازیکنی است که به جنگیدن با شرایط و رقابت عادت دارد؛ همان ویژگیای که پیشتر اعتماد آنچلوتی را نیز برایش به همراه آورد.
اکنون چالش تازهای پیش روی اوست. براهیم پس از درخشش با تیم ملی مراکش در جام جهانی بازگشته؛ رقابتهایی که در آن با چهار پاس گل، دومین پاسور برتر تورنمنت شد و جایگاه خود را بهعنوان یکی از چهرههای اصلی «شیرهای اطلس» تثبیت کرد. خریدهای جدید از راه میرسند، اما براهیم تغییری نمیکند: میماند، رقابت میکند و برای جایگاهش میجنگد.
بازیکن خوبیه ولی بدرد فیکس شدن نمیخوره
خیلی بچه خوبیه همین وقت و موقعیتی که به وینی گولر دادع بودن به این می دادن همه تیم ها رو رنده می کردیم