مرجع خبری رئال مادرید: اس در گزارشی نوشت: رئال مادرید فصل ۲۷-۲۰۲۶ را در شرایطی بسیار خاص آغاز میکند: پس از دو فصل بدون کسب هیچ عنوان مهمی؛ اتفاقی که از سال ۲۰۱۰ برای این باشگاه رخ نداده بود. درست همان زمان هم چنین شرایطی باعث آمدن مورینیو شد. و حالا، مثل آن مقطع، دوباره مورینیو انتخاب شده تا رئالی را احیا کند که پس از دورهای درخشان با شش قهرمانی لیگ قهرمانان بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴، انگار بردن را فراموش کرده است.
پیشفصل نشان داده تیم در مسیر درستی حرکت میکند. شش مسابقه، پنج پیروزی و یک تساوی. آخرین برد هم قاطعترین آنها بود: مقابل شالکهای که آمادگی بیشتری داشت و در ورزشگاهی مملو از تماشاگر بازی میکرد، رئال با نتیجه ۳ بر صفر پیروز شد و نشان داد مواد لازم برای ساختن یک تیم موفق را دارد.
موسلیچ، سرمربی شالکه، بعد از بازی اینطور خلاصه کرد: «آنها کیفیت لازم را دارند تا هر اشتباه کوچکی را که مرتکب میشوی تنبیه کنند. همین کار را هم کردند. و اثر دست مورینیو کاملاً مشخص است، صددرصد. او ذاتاً رقابتطلب است و میخواهد هر مسابقه را ببرد. این همان چیزی است که رئال مادرید با این ترکیب به آن نیاز دارد.»
اما بعد از دو فصل بدون جام، شرط اساسی برای رئال مادرید در این فصل روشن است: باید گرسنه باشد. گرسنه پیروزی، به هر شکلی که شده.
کورتوا پس از بازگشت از تعطیلات و شروع دوباره تمرینات، در گفتوگو با رسانههای باشگاه همین را مطرح کرد: «انگیزه خیلی زیادی داریم. شخصاً میخواهم جام ببرم. برای تیم، هواداران و باشگاه مهم است که دوباره به قهرمانی برسیم.»
و اگر چیزی در رئال مادرید موفقیت یا شکست را تعریف کند، بدون تردید جام باشگاههای اروپا است. لالیگا و کوپا دلری هم اهداف مهمی هستند، بدون شک؛ مورینیو هم خوب این را میداند، بعد از آن «لالیگای رکوردها» با ۱۰۰ امتیاز و ۱۲۱ گل زده. اما معیار واقعی در رئال مادرید، لیگ قهرمانان است.
در این تیم یک نکته جالب وجود دارد: ۱۱ نفر از ۲۶ بازیکن ترکیب هنوز نمیدانند قهرمانی در لیگ قهرمانان چه حسی دارد. تقریباً نیمی از تیم. وضعیتی کاملاً متفاوت با چند سال قبل.
این ۱۱ نفر عبارتاند از: آسنسیو، هویسن، کوناته، کوکوریا، کارراس، دامفریس، تیاگو پیتارچ، اندریک، امباپه، اسپی و دیومانده.
یک ویژگی مشترک میان آنها وجود دارد: یا محصول آکادمی هستند یا تقریباً تازه به تیم رسیدهاند. از شش خرید تابستان امسال، پنج نفر در این فهرست قرار دارند. تنها استثنا برناردو سیلوا است. کارراس، امباپه، هویسن و اندریک هم مدت زیادی نیست که در باشگاه حضور دارند.
رئال مادرید تلاش کرده بازیکنانی را جذب کند که برای تحقق این رؤیا گرسنه باشند، آن هم در باشگاهی که ثابت کرده بهترین سکوی ممکن برای رسیدن به چنین هدفی است. این استراتژی در دو فصل اخیر چندان خوب جواب نداده، اما باشگاه همچنان به آن پایبند است.
در میان بازیکنانی که میدانند قهرمانی در لیگ قهرمانان یعنی چه، بعضیها دو بار جام را بالای سر بردهاند: کورتوا، لونین، میلیتائو، رودیگر، مندی، کاماوینگا، والورده، وینیسیوس و رودریگو.
برخی هم یک بار قهرمان شدهاند: ترنت، بلینگام، شوامنی، گولر، برناردو سیلوا و براهیم.
افتخارات قابل توجهی است، اما وقتی به این فکر میکنیم که همین تیم تا همین چند وقت پیش چهار نفر از تنها پنج بازیکنی را در اختیار داشت که در تمام تاریخ فوتبال شش بار جام باشگاههای اروپا را بردهاند، کم به نظر میرسد: ناچو، کارواخال، کروس و مودریچ. نفر پنجم خنتو بود، یکی دیگر از اسطورههای رئال مادرید.
بازیکنان دیگری هم با پنج قهرمانی از تیم رفتهاند؛ مثل بنزما، مارسلو، کاسمیرو، کریستیانو و ایسکو. یا بازیکنانی با چهار قهرمانی مثل سرخیو راموس، واران و لوکاس واسکس. همه آنها تا همین چند وقت پیش بخشی از ترکیب رئال مادرید بودند.
رئال مادرید آن رهبری داخل زمین را از دست داده و باید دوباره آن را به دست بیاورد. اما باشگاه سراغ بازیکنانی نرفته که از قبل بدانند قهرمانی در لیگ قهرمانان چه معنایی دارد؛ بلکه سراغ بازیکنانی رفته که میخواهند برای اولین بار آن را تجربه کنند… با پیراهن سفید.
و فقط بازیکنان نیستند. از روی نیمکت هم قرار است همین گرسنگی برای بازگرداندن رئال مادرید به بالاترین سطح تقویت شود.
ژوزه مورینیو در دوره اول حضورش در رئال مادرید بهعنوان قهرمان وقت اروپا وارد باشگاه شد؛ بعد از اینکه با اینتر، اتفاقاً در خود برنابئو و مقابل بایرن، قهرمان لیگ قهرمانان شده بود. پیش از آن هم شاهکار قهرمانی با پورتو را رقم زده بود.
اما آن دوران گذشته است. واقعیت مورینیو در سالهای اخیر متفاوت بوده: از سال ۲۰۱۰ و قهرمانی با اینتر، دیگر لیگ قهرمانان را نبرده است. آخرین قهرمانی بزرگ داخلیاش هم به فصل ۱۵-۲۰۱۴ برمیگردد؛ زمانی که در دومین دوره حضورش در چلسی، لیگ برتر را فتح کرد.
با این حال، مورینیو همچنان مربیای فوقالعاده رقابتطلب در تورنمنتهای کوتاه اروپایی است. دو عنوان مهم اخیرش هم در رقابتهای بینالمللی به دست آمدند: لیگ اروپا در فصل ۱۷-۲۰۱۶ با منچستریونایتد و لیگ کنفرانس در فصل ۲۲-۲۰۲۱ با رم.
با قهرمانی اخیر، مورینیو سهگانه رقابتهای باشگاهی قارهای را کامل کرد. اما در رئال مادرید میداند که لیگ قهرمانان همهچیز یا هیچچیز است. در دوره اولش به او ایراد گرفته شد که نتوانست از نیمهنهایی فراتر برود.