مورینیو:«بتیس برای مساوی آمد و جک پات را زد!»

مرجع خبری رئال مادرید: همه نگاه‌ها به مورینیو بود. بعد از اولین لغزش فصل، شاید آن خویشتن‌داری از بین می‌رفت و جای خودش را به چیزی می‌داد که خودش «نیمه تاریک» نامیده است. اما این اتفاق نیفتاد؛ یا دست‌کم نه به‌طور کامل. لحنش آرام و متفکرانه ماند، اما در عین حال چند نیش هم زد. بعد از توضیحی طولانی، یکی از جمله‌های شب را گفت: «به بتیس تبریک می‌گویم؛ برای مساوی بازی کرد و جک‌پات را زد.»

مورینیو از عملکرد تیمش دفاع کرد و گفت: «گاهی می‌بازی و نمی‌دانی چرا.» همچنین تلخی شکست را پنهان نکرد: «اگر بازی مساوی تمام می‌شد هم با ناراحتی می‌رفتیم، چون بیشتر کار کرده بودیم؛ حالا تصور کنید با شکست چه حسی داریم.»

او از اظهارنظر درباره صحنه‌های بحث‌برانگیز داوری خودداری کرد: «ندیده‌ام، نمی‌توانم نظر بدهم.» در ابتدا حتی از داور دفاع کرد و گفت: «اجازه داد بازی جریان داشته باشد، چیزی که من دوست دارم.» اما بعد به معیار کارت زردها انتقاد کرد و رفتار بازیکنان بتیس را هم زیر سؤال برد؛ بازیکنانی که به اعتقاد او خطاها را شدیدتر از چیزی که بودند نشان می‌دادند: «آن بازیکنی که جلوی نیمکت من مرده بود… فکر کردم آمبولانس می‌آید، اما آخرش هیچ آمبولانسی در کار نبود.»

او تأیید کرد تعویض کوکوریا به‌خاطر گرفتگی عضلانی بوده و بعد از خراب شدن پنالتی امباپه هم از او دفاع کرد: «وقتی یکی می‌رود پنالتی بزند، همه با هم می‌رویم.»

نشست خبری

نظر شما درباره پنالتی امباپه چیست؟ و گل مردود اسپی؟

ندیدم… با جزئیات ندیدم. در رختکن هم ندیدم. نمی‌توانم چیزی بگویم.

اسپی شایسته دقایق بیشتری نیست؟

فکر می‌کنم تیم بازی فوق‌العاده‌ای انجام داد. بعضی وقت‌ها می‌بازی و نمی‌دانی چرا؛ بعضی وقت‌ها می‌بازی و واقعاً نمی‌دانی چطور باید توضیحش بدهی. خیلی مسلط بودیم، مدافعان میانی فوق‌العاده بودند و تقریباً همه‌چیز را کنترل کردند، بازی هجومی زیادی داشتیم و فرصت‌های گل زیادی ساختیم. اگر مساوی تمام می‌شد هم ناراحت می‌رفتیم، چون بیشتر کار کرده بودیم؛ حالا تصور کنید با شکست چه حسی داریم.

درباره اسپی… بازیکنی که ۱۰ یا ۱۵ دقیقه وارد زمین می‌شود و یک گل فوق‌العاده می‌زند که بعدش نمی‌دانم… شاید آفساید بوده، شاید هم نه… اما او بازیکن مهمی برای ماست. به‌خاطر کاری که انجام داد امتیاز نگرفتیم، اما کار خودش را خوب انجام داد. خوب بود. بازیکنی با پتانسیل بالاست و بیشتر هم پیشرفت خواهد کرد، چون متواضع است، زحمت می‌کشد و می‌خواهد یاد بگیرد. نمی‌توانم از او راضی‌تر باشم.

این حس وجود داشت که گولر بهترین بازیکن تیم بود و او را بیرون کشیدید. گاهی تعویض بعضی بازیکنان سخت است؟

تعویض آردا سخت بود، بله. خیلی سخت. چون خیلی خوب بازی می‌کرد. بازیکنان بتیس در این زمینه از بازیکنان رئال مادرید زرنگ‌ترند. بازیکنان رئال مادرید پاک و ساده‌اند.

اولین صحنه بازی یک کارت زرد واضح برای بازیکنی بود که والورده را زد. یک دقیقه بعد، یک کارت زرد دیگر برای بازیکنی که روی وینیسیوس خطای مهمی کرد. اما بازیکنان رئال مادرید فوراً بلند می‌شوند. بازیکنان بتیس زرنگ‌ترند… زرنگ‌ترند. و واضح است که با حمایت یک هواداری فوق‌العاده که فشار می‌آورد و تیم را هل می‌دهد، این چیزها را هم به دست می‌آورند.

نمی‌دانم چطور آردا نیمه اول را با کارت زرد تمام کرد، وقتی این‌همه، این‌همه، این‌همه بازی کرده بود و فقط یک خطای کوچک کرد و کارت گرفت. بعد هم واضح بود که داشتند شکارش می‌کردند. مجبور شدم بیرونش بیاورم چون این حس را داشتم که در وضعیت خطرناکی قرار گرفته. و بله، تعویضش سخت بود.

«بازیکنان بتیس از بازیکنان رئال مادرید زرنگ‌ترند.»

از ترنت، برناردو سیلوا و دیومانده چه خواستید؟ برای تغییر دادن تیم؟

تیم همیشه خوب بود. بتیس چند ضدحمله داشت که طبیعی است. وگرنه بازی متعلق به رئال مادرید بود. آمار و ارقام را ندیده‌ام، اما تصور می‌کنم… فقط بحث مالکیت نیست، چون مالکیت خیلی وقت‌ها معنای خاصی ندارد، اما خیلی موقعیت ساختیم. نمی‌دانم، شاید ۱۰، ۱۵ یا ۱۸ شوت به سمت دروازه داشتیم. سه یا چهار موقعیت خیلی واضح را از دست دادیم. دروازه‌بانشان هم سه یا چهار مهار فوق‌العاده داشت.

تعویض‌ها به‌خاطر نارضایتی از تیم نبود، بلکه برای بیرون کشیدن بازیکنانی بود که کارت زرد داشتند. برای ترکیب با دیومانده هم که باز بازی می‌کند، ترنت که به داخل می‌زند مناسب‌تر از دامفریس است.

بعد هم تعویض آخر… نه، یکی مانده به آخر، چون بعدش کارراس وارد شد. اما تعویض والورده با اسپی برای این بود که در ۱۰ یا ۱۲ دقیقه پایانی، با فشار شدید مقابل یک بلوک پایین، یک بازیکن مرجع داشته باشیم تا کیلیان آزاد شود و بتواند بین خطوط بازی کند.

از عملکرد داور راضی بودید؟ بعد از بازی اسپانیول خیلی از او دفاع کردید…

ببین… نمی‌دانم چرا به من کارت زرد داد، اما اشکالی ندارد، قبولش می‌کنم. بلند شدم چون یک بازیکن بتیس جلوی نیمکت طوری بود که انگار مرده… اما نمی‌دانم.

صحنه پنالتی، بحث تکرار پنالتی، گل اسپی… نمی‌دانم، نمی‌توانم چیزی بگویم. افراد زیادی را روی نیمکت دیدم که ناراحت بودند و صحنه‌ها را می‌دیدند. من ندیدم. نمی‌توانم نظر بدهم.

به نظرم اجازه داد بازی جریان داشته باشد و این چیزی است که دوست دارم. در این زمینه همیشه داوری را دوست دارم که اجازه بدهد بازی انجام شود.

اما معیار کارت زردها در نیمه اول، اینکه بتیس بدون کارت به رختکن رفت و آردای بیچاره که فقط فوتبال بازی کردن بلد است کارت گرفت… این را دوست نداشتم.

اما بعد از باخت یک بازی نمی‌آیم بگویم به‌خاطر یک کارت زرد باختیم. این کار را نمی‌کنم. شاید فردا که مسابقه را دوباره ببینم نظرم عوض شود. اما امروز، با حسی که از بازی دارم، نمی‌دانم چرا باختیم. نمی‌توانم توجیهش کنم، چون تیم از نظر جمعی خیلی خوب بازی کرد، در همه زمینه‌ها خیلی خوب. از نظر فردی هم چیزی برای سرزنش کردن هیچ بازیکنی ندارم. همه هرچه داشتند گذاشتند.

شایسته برد بودیم، اما شایستگی به تو امتیاز نمی‌دهد. به بتیس تبریک می‌گویم؛ برای مساوی بازی کرد و جک‌پات را زد.

از تیمی ساده و بی‌تجربه حرف می‌زنید. می‌توانید به این تیم زرنگی و تجربه بیشتری بدهید؟

نه، شاید بد توضیح دادم. تیم خیلی زیاد کار کرد. همه‌چیزش را گذاشت.منظورم از ساده بودن این است که بازیکنان بتیس با کوچک‌ترین چیزی سعی می‌کنند روی کار داور اثر بگذارند، اما بازیکنان رئال مادرید در صحنه‌هایی که طبق قانون کارت زرد هستند، مثلاً وقتی روی پایشان می‌روند، باز هم بلند می‌شوند.

دقیقه اول روی پای والورده رفتند و او سرپا ماند. این رفتاری شایسته کاپیتان رئال مادرید است. اما یک مثال از طرف دیگر بزنم: همان بازیکنی که جلوی نیمکت من مرده بود، فکر کردم آمبولانس می‌آید و آخرش هیچ آمبولانسی در کار نبود. منظورم این است. وقتی مقابل تیم‌هایی بازی می‌کنی که چنین فرهنگ و ذهنیتی دارند، این یک عامل علیه تو می‌شود.

اما از بازیکنانم خیلی راضی‌ام. همه‌شان. همه. به‌عنوان تیم خیلی دوستشان داشتم و از نظر فردی هیچ چیزی برای سرزنش کردن ندارم.و درباره پنالتی از دست رفته هم، همان چیزی که همیشه می‌گویم: وقتی یکی می‌رود پنالتی بزند، همه با هم می‌رویم. همه با هم.

کوکوریا چه مشکلی داشت؟

گرفتگی عضلانی، گرفتگی عضلانی.