مرجع خبری رئال مادرید: ویکتور مونیوز محصول اکادمی رئال که در لیورپول می درخشد، با اس صحبت کرد.
سؤال: مدیریت اشتباهات هم بخشی از روند رشد یک فوتبالیست است. آن موج انتقادها و توهین‌ها در شبکه‌های اجتماعی بعد از از دست دادن موقعیت در ال‌کلاسیکویی که نخستین بازی‌تان در لالیگا بود، چه تأثیری روی شما گذاشت؟
گاهی متأسفانه باید چنین تجربه‌هایی را پشت سر گذاشت. وقتی اتفاق می‌افتد، همان‌طور که برای من افتاد، باید آن را پذیرفت و به بهترین شکل ممکن هضم کرد. در بلندمدت فکر می‌کنم به نفعم شد، چون من را قوی‌تر کرد و کمک کرد به فوتبالیستی تبدیل شوم که امروز هستم. هر اتفاقی دلیلی دارد.
سؤال: بعد از اینکه در دقیقه ۸۹ در موقعیت تک‌به‌تک مقابل شزنی گل نزدید، مجبور شدید کامنت‌های شبکه‌های اجتماعی‌تان را ببندید. آن روزها سخت بود؟
بله، اما سعی کردم بیشتر از حد لازم به آن اهمیت ندهم. خوبی فوتبال این است که بازی‌ها خیلی زود از راه می‌رسند و همین کمک کرد ورق را برگردانم. همه هم‌تیمی‌ها از من حمایت کردند، اما من آن را به‌عنوان چیزی طبیعی و یکی دیگر از اتفاقات مسیر حرفه‌ای یک فوتبالیست پذیرفتم.
سؤال: در نوکمپ و پیزخوان بازی کردید، اما فرصت بازی در برنابئو را پیدا نکردید. این حسرت برایتان باقی ماند؟
خیلی دوست داشتم این اتفاق بیفتد، اما همین که توانستم با پیراهن رئال مادرید بازی کنم، حتی اگر در ورزشگاه‌های دیگر بود، تجربه‌ای فوق‌العاده بود.
سؤال: تعداد زیادی از بازیکنان آکادمی رئال مادرید در نهایت باشگاه را ترک می‌کنند. اگر فرصت و تجربه بیشتری به دست می‌آوردید، فکر می‌کنید می‌توانستید در تیم اول جا باز کنید؟
باید پذیرفت که کار خیلی سختی بود. در ابتدا وقتی خودت را در میان این همه بازیکن باکیفیت می‌بینی، متوجه می‌شوی که باید پخته‌تر شوی و تجربه جمع کنی؛ به‌خصوص زمانی که یک رده بالاتر می‌روی و وارد تیمی مثل رئال مادرید می‌شوی.
سؤال: در کودکی در آکادمی بارسلونا بودید و بعدتر به آکادمی رئال مادرید رفتید. تفاوت زیادی میان این دو وجود دارد؟
هر دو فوق‌العاده‌اند و من خوش‌شانس بودم که از هر کدام بهترین چیزها را یاد گرفتم. همان‌طور که گفتید، زمانی که در بارسا بودم خیلی کوچک بودم، اما آنجا به من کمک کرد بازی ترکیبی را یاد بگیرم و روش کار و DNA خاصی را که سعی می‌کنند به همه بازیکنان آکادمی منتقل کنند، وارد بازی‌ام کنم.
در رئال سبک بازی متفاوت است و مستقیم‌تر بازی می‌شود. این مدل با توجه به ویژگی‌هایم خیلی به من کمک کرد. بابت اینکه در هر دو باشگاه بوده‌ام، قدردانم.
سؤال: سؤال اجتناب‌ناپذیر این روزها؛ توپ طلا را به چه کسی می‌دهید؟
به لامین می‌دهم. او هم‌تیمی من در تیم ملی است و فکر می‌کنم برای بردن این جایزه شایستگی لازم را داشته است. هر بازیکنی که آن را ببرد، حتماً استحقاقش را داشته، اما انتخاب من لامین است.
دمت گرم امیدوارم بدرخشی و بیشتر بهت افتخار کنیم
ک.یرم توت لاشی تو اگه بازیکن بود اون تک به تک رو تو الکلاسیکو گل میکردی
بازیکن بود=بازیکن بودی
این حرفا از کجا میاد تو ۹۰ دیگه بازیکنان برزگمون گل نزد کسی تازه آکادمی اومده توقع داری بازیتون مساوی کنه عجب والا فوتبال فقط بگی کشک است اسان خودت تو میدان بازی باشی تو همون بازی از استرس شاید نتونی روی پایت بایستی
خب مگه من بازیکنم؟
منم دارم میگم این بازیکن نبود و گرنه اون توپو گل میکرد
کص ننت که اون تک به تکو ریدی
میتونستی کله مسیر فصل رئالو عوض کنی
کونییییییییییییییییییی
مسیر تیم از اول مشخص بود: تیمی که کاپیتان هاش میمون و کرکس باشن هیچ گوهی نمیشه
چی میگی عامو اون موقع از سی ال حذف شده بودیم کوپا و سوپرکاپم باخته بودیم مسیر چیو میتونس عوض کنه؟
گل میکرد فوقش بارسا به جای اینکه 7 امتیاز جلو بیفته 5 امتیاز جلو میفتاد یه هفته دیر تر قهرمان میشد
چرا الکی کاسه کوزه ها رو سر این بنده خدا میشکنید
اینا چهارتا زپرتی هیچی از فوتبال نمی‌دونن داداش کل ۹۰ دیگه کس نتونستن توقع از یک بازیکنی تازه از آکادمی اونم از مجبوری مصدومیت بازی بهش رسیده اونم گل مساوی بزنه بعدش باز زدن گل مساوی مچم چی چی رئال عوض میشد برید زپرتی ها ساختار خرابه با خراب کردن ایشون خراب نشد پس چرا سال بعدشم نتیجه نگرفتیم نکنه بازم مونیوز مقابل ما اوساسونا کارواخال تو جیب گذاشته بود گناهش بود