مرجع خبری رئال مادرید: مگر اینکه مسیر دو تیم در جام حذفی اسپانیا به یکدیگر برسد، مسابقه امشب آخرین حضور رئال مادرید در ورزشگاه مستایا خواهد بود؛ قدیمی‌ترین ورزشگاه لالیگا که در سال ۱۹۲۳ افتتاح شد و پس از سانتیاگو برنابئو، بیشترین تعداد مسابقات تاریخ رئال مادرید در آن برگزار شده است. صحبت از ۱۱۸ مسابقه است؛ شامل ۱۰۴ دیدار رسمی، شش مسابقه دوستانه، شش فینال جام حذفی و دو مسابقه اروپایی که رئال مادرید در آن‌ها میزبان بوده است. به همین دلیل، مستایا برای رئال مادرید مانند داستان دکتر جکیل و آقای هاید است؛ ورزشگاهی که مادریدی‌ها در آن هم عشق دیده‌اند و هم نفرت، هم بخشی از افسانه خود را ساخته‌اند (با چهار قهرمانی در جام حذفی) و هم قهرمانی لالیگا را از دست داده‌اند؛ آشکارترین نمونه آن در سال ۱۹۸۳ رخ داد، زمانی که گل تندیو در هفته پایانی، قهرمانی را از رئال مادرید گرفت.
رائول آلبیول که سابقه بازی برای هر دو تیم را دارد، در گفت‌وگو با شبکه À Punt گفت: «در دوران ما، مسابقه در مستایا یکی از دیدارهایی بود که با رنگ قرمز در تقویم مشخص می‌کردیم.» فرناندو مورینتس، دیگر بازیکن سابق هر دو باشگاه، نیز می‌گوید: «مستایا یکی از ورزشگاه‌هایی بود که بیش از همه مرا شگفت‌زده کرد؛ به خاطر فشار فوق‌العاده‌ای که هواداران به رئال مادرید وارد می‌کردند.» ریکاردو آریاس که ۱۳ بار در این مسابقه حضور داشته، نیز تأکید می‌کند: «دیدار والنسیا و رئال مادرید در مستایا یکی از زیباترین مسابقاتی است که یک فوتبالیست می‌تواند تجربه کند.»
آمار نشان می‌دهد که از مجموع ۱۰۴ مسابقه رسمی دو تیم در مستایا، والنسیا ۴۵ بار و رئال مادرید ۳۳ بار پیروز شده‌اند و ۲۶ مسابقه نیز با تساوی پایان یافته است. والنسیا ۱۶۱ گل زده و رئال مادرید ۱۵۰ گل به ثمر رسانده است. اما آنچه این رویارویی را، علاوه بر قدمت طولانی‌اش، به یک مسابقه کلاسیک تبدیل کرده، شور و حرارت، هیجان و حواشی آن بوده است؛ جنجالی‌ترین نمونه نیز روزی بود که توهین‌های نژادپرستانه علیه وینیسیوس مطرح شد.
شب‌هایی وجود دارند که برای همیشه در حافظه جمعی هواداران والنسیا باقی مانده‌اند؛ مانند شبی که تیمشان در دقایق پایانی با گل‌های روبرت فرناندس و فرناندو گومس نتیجه را برگرداند؛ شبی که پس از پیروزی ۶ بر صفر مقابل رئال مادرید در دیدار رفت نیمه‌نهایی جام حذفی سال ۱۹۹۹، شعار «شما سن‌مارینو هستید» سر داده شد؛ یا مسابقه نخست زیدان که با گل آنگولو و پیروزی یک بر صفر والنسیا به پایان رسید. آن دیدار، نمایشی روشن از اهداف و شخصیت والنسیا تحت هدایت رافا بنیتس بود و می‌شد همه‌چیز را در پارچه‌نوشته‌ای که روی سکوها نصب شده بود خلاصه کرد: «نه فیگو، نه زیدان؛ آلبلدای ما از همه بزرگ‌تر است.»
رئال مادرید نیز شب‌های پرافتخاری را در مستایا تجربه کرده است. برخی از آن‌ها مقابل خود والنسیا رقم خوردند؛ از جمله پیروزی ۵ بر یک در سال ۲۰۰۷ با دو گل رود فن نیستلروی و پیروزی ۶ بر ۳ در سال ۲۰۱۱ با هت‌تریک گونسالو ایگواین. اما مهم‌تر از همه، چهار قهرمانی رئال مادرید در شش فینال جام حذفی برگزارشده در این ورزشگاه است: سال ۱۹۳۶ مقابل بارسلونا (۲ بر یک)، سال ۱۹۹۳ مقابل رئال ساراگوسا (۲ بر صفر)، سال ۲۰۱۱ مقابل بارسلونا (یک بر صفر، با گل کریستیانو رونالدو در دقیقه ۱۰۲ و حضور ژوزه مورینیو روی نیمکت) و سال ۲۰۱۴، باز هم مقابل بارسلونا (۲ بر یک)؛ همان فینالی که با فرار و سرعت خیره‌کننده گرت بیل به یاد آورده می‌شود.
مستایا حتی در دو مسابقه جام باشگاه‌های اروپا، ورزشگاه خانگی رئال مادرید بوده است؛ زمانی که این تیم به دلیل محرومیت یوفا ناچار شد مسابقات خانگی خود را در ورزشگاهی دیگر برگزار کند. نخستین بار در سپتامبر ۱۹۷۶ مقابل استال میلتس که با گل پیری و پیروزی یک بر صفر همراه شد و بار دوم در اکتبر ۱۹۸۷ که رئال مادرید با دو گل هوگو سانچس به پیروزی ۲ بر یک رسید. رئال مادرید امروز با تمام این تاریخ خداحافظی خواهد کرد؛ تاریخی که از اول مه ۱۹۲۶ آغاز شد، زمانی که این تیم برای نخستین بار در دیداری دوستانه در مستایا به میدان رفت؛ مسابقه‌ای که با نتیجه ۴ بر ۳ پایان یافت و جالب اینکه نخستین گل تاریخ رویارویی‌های والنسیا و رئال مادرید را سانتیاگو برنابئو به ثمر رساند؛ بازیکنی که آن روز دو بار گلزنی کرد.