مرجع خبری رئال مادرید: خوزه فلیکس دیاز مدیر آس نوشت: رئال مادرید هنوز دقیقاً نمیداند چه فوتبالی میخواهد بازی کند، اما از آن هم کمتر میداند که در ماجرای داوریها چه میگذرد. مورینیو که حالا عملاً سخنگوی باشگاه در این زمینه شده، بعد از بازی همین موضوع را در نشست خبری مطرح کرد؛ حرفی که در سالهای اخیر بارها از داخل باشگاه هم شنیده شده است. این دو واقعیت مدتی است کنار هم حرکت میکنند و در دربی مقابل اتلتیکو هر دو همزمان ظاهر شدند؛ نتیجه هم شکست رئال بود، شکستی که باعث شد بارسلونا فاصلهاش را به شش امتیاز برساند.
دو صحنهای که روند مسابقه در متروپولیتانو را تغییر دادند، بهسختی قابل درک هستند؛ هرچقدر هم CTA تلاش کرده باشد توضیح دهد که در صحنه نخست، مسئله اصلی اشتباه در شناسایی بازیکن بوده است. از این توضیح میتوان نتیجه گرفت که خطای کوتی رومرو روی بلینگام از نظر آنها در حد کارت زرد بوده؛ تصمیمی که با قضاوتهایی که در صحنههای مشابه گرفته شده، همخوانی ندارد.
چند دقیقه بعد، نوبت به تکل کانگ این لی روی والورده رسید. مچ پای بازیکن اروگوئهای پیچید، اما والورده بیش از حد صادقانه رفتار کرد. به جای اینکه مثل ۹۰ درصد بازیکنان روی زمین بپیچد و خودش را به درد بزند تا توجه داور و VAR را جلب کند، بلند شد و به سمت بازیکن حریف رفت. رفتاری که متأسفانه در فوتبال امروز جواب نمیدهد. این خطا حتی مستحق یک تذکر هم دانسته نشد.
همین اتفاقهاست که مدیران رئال مادرید را به این فکر انداخته که شاید پشت آنچه در حال رخ دادن است، چیزی فراتر از صرفاً اشتباهات انسانی وجود داشته باشد.
اما داستان بازی چیز دیگری است.
میگویند همهچیز تحت تأثیر قضاوت اورتیس آریاس قرار گرفت، اما واقعیت این است که رئال مادرید در هیچ مقطعی حس کنترل مسابقه را منتقل نکرد. از دقیقه اول، شدت و انرژی بیشتر متعلق به اتلتیکو بود. بعد هم تقریباً ناگهان خودش را یک گل جلو و یک بازیکن بیشتر دید. از آن لحظه به بعد، همهچیز برای تیم میزبان بسیار سادهتر شد.
لالیگا سه هفته دیگر برمیگردد و باید دید بازیکنان با چه شرایطی از وقفه ملی بازخواهند گشت، اما رئال حالا مجبور است وارد تعقیبی شود که اصلاً در برنامههایش نبود.
دربی و چند مسابقه دیگر نشان دادهاند که تیم مورینیو هنوز فاصله زیادی با آن ماشین قدرتمندی دارد که انتظارش میرفت. شرایط لیگ پیچیده شده و رئال برای تغییر وضعیت به یک چرخش بسیار جدی نیاز دارد.
آمار بازیهای خارج از برنابئو هم نگرانکننده است: چهار مسابقه، دو شکست و دو پیروزی در آخرین لحظات. برای تیمی که میخواهد قهرمان لالیگایی شود که احتمالاً به مرز ۱۰۰ امتیاز خواهد رسید، این آمار بسیار ناچیز است.
برخی بازیکنان هم بهوضوح در بهترین فرم خود نیستند و این مسئله قابل انکار نیست. مورینیو کار زیادی پیش رو دارد.
شاید این وقفه برای بعضی از بازیکنان مفید باشد تا بالاخره جام جهانی را پشت سر بگذارند و تمرکزشان را کامل روی باشگاه بگذارند. در طرف مقابل، سیمئونه از این تعطیلی ناراضی است، چون تیمش بعد از تردیدهای ابتدایی تازه دارد به این نتیجه میرسد که در مسیر درست قرار گرفته است.
دو دسته اینجا واقعاً آدمو کلافه میکنن
دسته اول پرزفنا همونایی که تا دیروز میگفتن «تیم تو مسیر درسته همهچی خوبه»
یه عدهشونم که کلاً غیب شدن میگفتن مورینیو قرار بود معجزه کنه!
همونایی که با هر خرید میگفتن «پرز تیمو کامل بست» و به هر انتقادی میگفتن شما چیزی از فوتبال نمیفهمید
دسته دوم هم امباپهفنا
کسایی که تو سومین فصلش تو بازیهای بزرگ تأثیرگذاریش
فرقی با پرچم کرنر نداره
ولی تا بهش انتقاد میکنی سریع میپرن وسط که وای به امباپه ما چیزی نگید!
جالبتر اینجاست که برای دفاع از امباپه موفقیتهای قبلی رئال رو هم میکوبن انگار تاریخ باشگاه از روزی شروع شده که امباپه اومده
بابا یکم فوتبال رو از حالت فندومی دربیارید
ستون های برنابئو دونه دونه تو کو….پرز امباپه وینی ووووو…..
دقیقا داداش خیلی حق گفتی.
اون دسته ای که امباپه فنن،بخاطر امباپه به کارلتو میگن بی تاکتیک !
ناموسا سواد فوتبالی بعضیا خیلی پایینه
ولی جدا از این قضایا به کارلو نمی اومد پدوفیل باشه
نمیدونم با بعضی بچه ها چیکار کرده که بعد سه سال
از رفتنشم نمی تونن عقده هاشون رو از خاطرشون پاک کنن
وای حاجی عجب چیزی گفتی خخخخخخ
جمله خیلی سنگینی بود دسخوشششش خخخ
داوری که صد در صد مشکل داشت ولی خودمون از تخمی هم تخمی تر بازی کردیم،حقمون باخت بود.
اسپی بدبخت هر بازی داره گل میزنه، دیگه باید چیکار کنه تا فیکسش کنی آقای گوزینیو؟
داوری بد بود درسته ولی من هیچ جوره نمیتونم اینو هضم کنم کدوم مربیه خر و نفهمی با تیمی بزرگ مقابل ال چولو دفاعی بازی میکنه؟ آخه ال چولو بجز بکش زیرش کی تاکتیک داشته تا رئال مادرید و ببری تویه دفاع که گل نخوری؟ درک این حماقت مترجم ولگرد واسم سختتره از داوری و کونی بازی امباپه و ریدمان وینیسیوس و گیجی شوامنی و بیخیالی دمفریز و سوتی های کوکوریا و بی شرفی پرز