مرجع خبری رئال مادرید: در ۳۰ مارس، دین هویسن خودش را در جام جهانی می‌دید. او ۹۰ دقیقه کامل مقابل مصر بازی کرده بود و دلایل کافی داشت که تصور کند در فهرست ۲۶ نفره لوئیس دلافوئنته قرار خواهد گرفت.
شش ماه بعد، هویسن دوباره پیراهن تیم ملی اسپانیا را پوشیده، اما این بار با داستانی متفاوت پشت سرش. او درباره کنار ماندن از جام جهانی گفت: «ضربه سختی بود. خیلی بد گذشت. برای من و خانواده‌ام لحظه بسیار ناراحت‌کننده‌ای بود.»
هویسن در تابستان رؤیایی را از دست داد که خودش را بسیار نزدیک به آن می‌دید و همراه خانواده‌اش دوران سختی را پشت سر گذاشت. اما راه بلند شدن دوباره را پیدا کرد و نمایش او در پیروزی مقابل کرواسی تازه‌ترین نشانه از این بازگشت است.
بین آن دعوت قبلی و بازگشتش به تیم ملی، افت عملکردی در رئال مادرید وجود داشت؛ افتی که البته کل تیم هم تجربه کرد. اما چیزی که بیش از همه به او ضربه زد، تصمیم دلافوئنته برای کنار گذاشتنش از جام جهانی بود. برای بازیکنی که خودش را در فهرست می‌دید، جا ماندن از تیمی که با هدف قهرمانی وارد رقابت‌ها شد و در نهایت هم قهرمان شد، ضربه بسیار بزرگی بود.
پاسخ هویسن از همان تابستان آغاز شد. او برای تعطیلات با دوستانش به بالی رفت تا مدتی از فشارها فاصله بگیرد. اما استراحت خیلی زود جای خودش را به کار داد. در اندونزی شروع به تمرین جدی کرد و پس از بازگشت، در ماربیا مستقر شد و به‌تنهایی، همراه با پدرش، تمریناتش را ادامه داد. پیش‌فصل برای او خیلی زودتر از شروع رسمی آغاز شده بود.
هویسن هم روی بدنش کار کرد و هم روی ذهنش. هدف روشن بود: بازگشت به بهترین نسخه خودش و رسیدن به شروع تمرینات در شرایطی که بتواند ژوزه مورینیو را متقاعد کند.
و دقیقاً همین اتفاق افتاد. هویسن با آمادگی فوق‌العاده وارد فصل شد و مورینیو خیلی زود او را به رهبر خط دفاع رئال مادرید تبدیل کرد. او جایگاهش را به دست آورد و حتی از مدافعان باتجربه‌تری مثل رودیگر و کوناته جلو زد.
هویسن در تمام دقایق این فصل به میدان رفته، به‌جز بازی مقابل رایو که استراحت کرد و نیم ساعت پایانی دربی که به دلیل اخراج از دست داد. این حضور تقریباً دائمی، هم نشان‌دهنده اعتماد مورینیو است و هم سطح بالایی که او از ابتدای فصل ارائه کرده است.
کارت قرمز دربی نخستین لکه این شروع فصل بود و شاید بتوان گفت تنها اشتباه جدی او تا اینجای کار. با این حال، همان مسابقه هم نشان داد هویسن چقدر تغییر کرده است. فصل گذشته فشار متروپولیتانو برایش بیش از حد بود، اما این بار تا پیش از صحنه درگیری با خولیانو سیمئونه، عملکرد کلی‌اش خوب بود و ورزشگاه او را تحت تأثیر قرار نداد.
این موضوع چند روز بعد با پیراهن اسپانیا هم دیده شد. مقابل کرواسی، هویسن نمایشی درخشان داشت؛ با آرامش بازیکنی که به کاری که انجام می‌دهد کاملاً مطمئن است.
او طوری بازی کرد که انگار خودش قهرمان جهان است. بدون اضطراب، بدون عجله و بدون نشانه‌ای از فشار بازیکنی که احساس می‌کند بعد از بازگشت باید چیزی را ثابت کند. فقط آرامش، اطمینان و طبیعی بودن.
مورینیو حالا رهبر خط دفاعش را پیدا کرده و دلافوئنته هم دوباره مدافعی را در اختیار دارد که اعتمادبه‌نفسش را پس گرفته است.
هویسن می‌خواهد هم در رئال مادرید و هم در تیم ملی اسپانیا تاریخ‌سازی کند. استعدادش را دارد و این چند ماه نشان داده که از نظر ذهنی هم توانایی دنبال کردن این هدف را دارد.
بدون سر و صدا و بدون بالا بردن صدا، واکنش او به سخت‌ترین مقطع دورانش فوق‌العاده بوده است. بعد از آن همه فشار، دوباره به جلو نگاه می‌کند.
و مسیرش فعلاً کاملاً رو به جلو است.
باید سرپا شاشید تو تیمی که این عن رهبرش باشه
رئالی فعلی = یه مشت عن