مرجع خبرب رئال مادرید: شروع کار فرانکو ماستانتونو در فیورنتینا فاجعه‌بار بود، اما حالا شرایط کم‌کم رو به بهبود است؛ درست مثل خود تیم. هفت بازی گذشته، شامل پنج هفته سری‌آ و دو مرحله جام حذفی، عملاً به دو دوره تقسیم می‌شوند: فیورنتینا قبل از فابیو گروسو و بعد از او.
برکناری گروسو خیلی زود اتفاق افتاد، اما با توجه به شرایط تیم قابل انتظار بود و تا اینجا هم جواب داده است. ماستانتونو هم مثل بقیه بازیکنان آرام‌آرام بهتر شده؛ دوره‌ای قرضی که هنوز طعم تلخ و شیرین را همزمان دارد، اما یک دستاورد مهم برای او داشته: بازگشت به تیم ملی آرژانتین.
گروسو فقط چهار بازی روی نیمکت فیورنتینا دوام آورد. بعد از فصلی خوب با ساسولو که آن تیم را با خیال راحت از سقوط نجات داده بود و حتی مقطعی به سهمیه اروپا نزدیک کرده بود، به فلورانس آمد؛ اما تقریباً هیچ‌چیز طبق برنامه پیش نرفت.
فیورنتینا ابتدا در جام حذفی بنه‌ونتو را ۴ بر ۱ شکست داد. ماستانتونو در دقیقه ۵۸ وارد زمین شد، زمانی که نتیجه همین ۴ بر ۱ بود. اما بعد از آن سقوط آغاز شد.
شکست سنگین ۴ بر صفر مقابل رم، باخت ۳ بر صفر در خانه مقابل فروزینونه در روز صدمین سالگرد باشگاه و سپس شکست ۲ بر ۱ برابر تورینو. بعد از آن دیگر ادامه همکاری ممکن نبود.
در همین مقطع، نسخه بسیار ضعیفی از ماستانتونو دیده شد. او در این سه بازی به ترتیب ۶۳، ۹۰ و ۴۶ دقیقه بازی کرد. مقابل تورینو، در حالی که بازی بدون گل بود، گروسو او را بین دو نیمه تعویض کرد.
در این دوره نه گل زد و نه پاس گل داد. مقابل رم ۱۱ بار توپ از دست داد و برابر فروزینونه فقط ۲۱ درصد دوئل‌هایش را برد. اشتباهاتش در مقابل دروازه هم به‌شدت در فضای مجازی دست‌به‌دست شد؛ دوره‌ای که می‌توان گفت به کف رسید.
اما بعد همه‌چیز تغییر کرد.
پائولو وانولی آمد؛ یا بهتر بگوییم برگشت. او فصل قبل هم مربی فیورنتینا بود و تیم را از سقوطی که در مقطعی بسیار نزدیک به نظر می‌رسید، نجات داده بود. با بازگشت او، تیم دوباره شروع به پیدا کردن ریتم کرد.
در اولین بازی وانولی، ماستانتونو منفجر شد: هت‌تریک در پیروزی ۴ بر ۲ مقابل ونتزیا. نمایشی که یک اعلام حضور تمام‌عیار بود.
او در آن مسابقه هشت بار شوت زد، در یک‌سوم پایانی زمین ۸۲ درصد دقت داشت و ۱۲ دوئل برد. بدون تردید بهترین بازیکن زمین بود.
بعد از آن، فیورنتینا در جام حذفی پیزا را ۳ بر صفر شکست داد؛ ماستانتونو فیکس بود و ۶۰ دقیقه بازی کرد. در آخرین مسابقه پیش از وقفه ملی هم مقابل ناپولی به تساوی ۱ بر ۱ رسید.
ماستانتونو آن بازی ۹۰ دقیقه کامل در زمین بود، سه دریبل موفق داشت و ۹ بار مالکیت را از دست داد. نمایش درخشانی نبود، اما روندش همچنان صعودی بود و حریف هم یکی از سخت‌ترین تیم‌های لیگ بود.
در مجموع، او تا اینجا ۴۶۹ دقیقه بازی کرده؛ یعنی ۷۴ درصد از کل دقایق ممکن فصل. فقط اندور، دراگوشین و دخیا بیشتر از او بازی کرده‌اند. ماستانتونو در شش بازی از هفت مسابقه فیکس بوده و تنها دیدار اول را از ابتدا آغاز نکرد.
این پیشرفت بعد از فصل نخست ناامیدکننده‌اش در رئال مادرید اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. خود او هم می‌داند عملکردش فاصله زیادی با مبلغ ۶۳.۲ میلیون یورویی داشت که برایش پرداخت شد.
در آن فصل فقط سه گل در ۱۴۸۴ دقیقه زد و تنها یک پاس گل ثبت کرد. عملکردی که قابل قبول نبود.
به همین دلیل، همه طرف‌ها به این نتیجه رسیدند که فیورنتینا می‌تواند فرصت خوبی برای بازی منظم و پیدا کردن دوباره خودش باشد؛ یک وقفه موقت با هدف بازگشت قوی‌تر به مادرید.
در والدبباس همچنان اعتماد زیادی به توانایی او وجود دارد و همین موضوع باعث شد رئال از همان ابتدا با اضافه شدن بند خرید به قرارداد قرضی مخالفت کند. انتقال فقط به‌صورت قرضی انجام شد.
روند رو به رشد ماستانتونو حالا یک نتیجه مهم دیگر هم داشته: بازگشت به تیم ملی آرژانتین.
این چهارمین بار است که لیونل اسکالونی او را به تیم ملی دعوت می‌کند، اما در واقع یک بازگشت محسوب می‌شود، چون از ماه مارس دیگر دعوت نشده بود و هم فهرست پیش از جام جهانی و هم خود مسابقات را از دست داد.
مقابل بولیوی در دقیقه ۵۶ وارد زمین شد و در جناح راست جای نیکو پاس را گرفت. چند حرکت خوب و لحظاتی امیدوارکننده داشت، اما مهم‌تر از همه، خود این بازگشت بود.
دعوت دوباره به آرژانتین می‌تواند خیلی سریع انرژی و اعتمادبه‌نفسش را بالا ببرد.
ماستانتونو در مسیر درستی حرکت می‌کند؛ از کمتر به بیشتر. هرچند این «اراسموس» هنوز هم طعمی تلخ‌وشیرین دارد.