گزارش اتلتیک؛ کدام بازیکنان رئال مادرید شروع فصل بهتری داشتند و کدام باید بهتر شوند؟

مرجع خبری رئال مادرید: گیلرمو رای خبرنگار اتلتیک در گزارشی در مورد شرایط رئال مادرید نوشت: آیا واقعاً کسی فکر می‌کرد بازگشت ژوزه مورینیو به رئال مادرید قرار است بدون دردسر پیش برود؟

رئال تا اینجای فصل شش بازی از هشت مسابقه را برده، اما شکست اخیر ۲ بر ۱ مقابل اتلتیکو مادرید، مسابقه‌ای که بعد از آن مورینیو داوران را به خاطر نادیده گرفتن به گفته خودش «دو کارت قرمز واضح» هدف قرار داد، دوباره پرسش‌هایی درباره این تیم ایجاد کرده است.

این تردیدها البته فقط مربوط به نتایج نیستند. آن‌ها در دو فصل گذشته شکل گرفته‌اند؛ دو فصلی که رئال نتوانسته جام بزرگی بگیرد. بخش مهم دیگری از نگرانی‌ها هم به شیوه بازی تیم و نبود کنترل کافی روی مسابقات مربوط می‌شود.

تابستان امسال شش بازیکن جدید با مجموع هزینه ۲۶۰ میلیون یورو جذب شدند؛ از جمله یان دیومانده از لایپزیش، در انتقالی که با پاداش‌ها می‌تواند تا ۱۴۰ میلیون یورو برسد و به رکورد باشگاه تبدیل شود. او به تیمی اضافه شد که ستاره‌هایی مثل کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور و جود بلینگام را در اختیار دارد.

اما این حجم از استعداد هنوز به یک تیم کاملاً متقاعدکننده تبدیل نشده است.

وقفه بازی‌های ملی فرصت خوبی برای جمع‌بندی فراهم کرده است. چه کسی بهترین عملکرد را داشته و چه کسی باید بیشتر نشان دهد؟یک نکته روشن است: جای پیشرفت زیاد است.

سطح نخبه

مورینیو پیش از شروع فصل گفته بود: «بازیکنان بزرگ وقتی کنار هم‌تیمی‌هایی بازی می‌کنند که در سطح بالایی نیستند، ناامید می‌شوند. بهترین‌ها می‌خواهند کنار بهترین‌ها بازی کنند.»

سه بازیکن هستند که احتمالاً این حس را بهتر از بقیه درک می‌کنند، چون عملکردشان به‌وضوح از بقیه ترکیب بالاتر بوده است: تیبو کورتوا، جود بلینگام و کیلیان امباپه.هیچ‌کدام در شکست دربی نمایش خیلی درخشانی نداشتند، اما در شروع فصل نشان داده‌اند که می‌توانند به‌تنهایی نتیجه مسابقات را تغییر دهند.

کورتوا همچنان درون دروازه عالی است و در پیروزی ۲ بر ۱ مقابل اینتر در لیگ قهرمانان، با هفت مهار نقش مهمی در سه امتیاز داشت.بلینگام هم نشان داده می‌تواند به همان سطحی برسد که در جام جهانی تابستان داشت؛ تورنمنتی که فقط امباپه و لیونل مسی بیشتر از هفت گل او زدند. او مقابل اسپانیول و مالاگا درخشید، در هر دو مسابقه گل زد و برابر مالاگا یک پاس گل هم داد.

همین موضوع درباره امباپه هم صدق می‌کند. او فرم خوب جام جهانی را ادامه داده، مقابل رئال سوسیداد هت‌تریک کرده و برای رسیدن به توپ طلا کاملاً باانگیزه به نظر می‌رسد.

بهترین‌های بعدی

دو بازیکن کمی پایین‌تر از سطح نخبه قرار می‌گیرند، اما در ۲۱ سالگی ارزش خودشان را نشان داده‌اند: آردا گولر و کارلوس اسپی، خرید تابستانی از لوانته.خود مورینیو هم درباره گولر چنین تمایزی قائل شد. بازیکنی که تا اینجا یک گل و سه پاس گل داشته است.مورینیو گفت: «او بازیکنی با پتانسیل فوق‌العاده است که همین حالا هم آمار بسیار جالبی دارد. تأثیر زیادی دارد. نمی‌خواهم زیاده‌روی کنم و سه بار بگویم “تاپ، تاپ، تاپ”، اما قطعاً “تاپ، تاپ” هست.»

گولر از فوتبالش لذت می‌برد و به بهترین بازیکن رئال برای کنترل و هدایت جریان مسابقه تبدیل شده، خصوصاً بعد از اینکه رئال در جذب رودری شکست خورد و او به بارسلونا رفت.اما اسپی حتی شایسته اعتبار بیشتری است. با ۲۵ میلیون یورو به‌عنوان مهاجم ذخیره آمد و تا اینجا گل‌های دیرهنگام پیروزی‌بخش مقابل اسپانیول و الچه را زده است.او به مورینیو یک گزینه مستقیم‌تر در محوطه جریمه داده و بدون شک ترکیب را قوی‌تر کرده است.

عملکرد قابل قبول

چند بازیکن هنوز جا برای بهتر شدن دارند، اما تا اینجا به اندازه کافی خوب بوده‌اند که در این دسته قرار بگیرند.خریدهای جدید در کناره‌های دفاع، مارک کوکوریا از چلسی و دنزل دومفریس از اینتر، هنوز در حال جا افتادن هستند. با این حال، هر دو نسبت به گزینه‌های قبلی در پست خود امنیت بیشتری به تیم داده‌اند و در بازی‌های مهم مقابل اینتر و اتلتیکو فیکس بوده‌اند.کوکوریا از طرف کارراس به‌شدت تحت فشار است. کارراس ۲۳ ساله نشانه‌های زیادی از کیفیت نشان داده و در فاز هجومی هم تهدید واقعی بوده؛ از جمله گل زیبایی که مقابل رایو وایه‌کانو بعد از همکاری با امباپه زد.

با وجود دادن پنالتی و اخراج در دربی، دین هویسن تا اینجا خوب بوده است. زیر نظر مورینیو نشانه‌های امیدوارکننده‌ای در دفاعش دیده شده و مدافع متولد هلندِ تیم ملی اسپانیا هنوز ظرفیت زیادی برای پیشرفت دارد.

بازیکنان باتجربه‌تری مثل آنتونیو رودیگر که در دربی با ضربه سر دیرهنگام گل زد، براهیم دیاس، اورلین شوامنی و فده والورده هم عملکردی باثبات و عموماً خوب داشته‌اند.نه شوامنی و نه والورده دلیلی به مورینیو نداده‌اند که آن‌ها را کنار بگذارد. مورینیو ماه گذشته گفت این دو با وجود درگیری رختکن در پایان فصل قبل، حالا ظاهراً «دوستان خیلی خوبی» هستند.

باید بهتر شوند

در میان بازیکنانی که نیاز به پیشرفت دارند، واضح‌ترین نام وینیسیوس جونیور است.در دو فصل گذشته، از میان ستاره‌های رئال، او بیشترین افت را داشته است. البته هم‌پوشانی دائمی‌اش با امباپه در سمت چپ خط حمله هم کمکی نمی‌کند.

اما فراتر از مسئله هماهنگی، وینیسیوس باید دوباره غریزه گلزنی‌اش را پیدا کند. او موقعیت خلق می‌کند، اما در هشت بازی نخست فقط یک گل زده است.سؤال اینجاست که مورینیو تا چه زمانی صبر خواهد کرد، به‌خصوص بعد از اینکه وینیسیوس در میان علاقه آرسنال، قرارداد مهم جدیدی امضا کرد.

ترنت الکساندر آرنولد و ادواردو کاماوینگا مدت کافی در برنابئو بوده‌اند، اما هنوز جایگاه مشخصی در تیم پیدا نکرده‌اند.در مقابل، برناردو سیلوا و دیومانده فقط تابستان امسال آمدند، اما انتقال برای هیچ‌کدام آسان نبوده است. هر دو خرید هیجان زیادی ایجاد کردند، ولی هنوز نتوانسته‌اند جایگاه ثابتی در ترکیب اصلی پیدا کنند.

بعد می‌رسیم به تیاگو پیتارچ ۱۹ ساله و اندریک. هر دو با مصدومیت‌های ابتدایی فصل ضربه خوردند؛ مشکل زانو برای پیتارچ و آسیب عضلانی برای اندریک ۲۰ ساله. با این حال، حتی پیش از این مصدومیت‌ها هم شرایطشان دشوار بود.در مورد اندریک، اگر همه مهاجمان سالم باشند، می‌توان گفت شش بازیکن هجومی جلوتر از او در سلسله‌مراتب تیم قرار دارند.

خارج از برنامه

آندری لونین، دروازه‌بان ذخیره، و رائول آسنسیو از بازیکنانی هستند که در برنامه مورینیو جایی ندارند. در مورد آسنسیو، باشگاه تابستان تلاش کرد او را منتقل کند، اما موفق نشد.بقیه این گروه را بازیکنان با مصدومیت‌های طولانی‌مدت تشکیل می‌دهند: ادر میلیتائو با مصدومیت همسترینگ چپ، فرلاند مندی با آسیب همسترینگ راست و رودریگو با پارگی رباط صلیبی قدامی زانوی راست.هر سه در سال‌های اخیر بارها مصدوم شده‌اند و انتظارات فعلاً پایین است. با این حال، همه تلاش می‌کنند حوالی نیم‌فصل در دسترس باشند و شاید بتوانند تبدیل به غافلگیری مثبت شوند.

و خود مورینیو؟

جایگاه او جایی بین «عملکرد قابل قبول» و «نیاز به پیشرفت» است.تیم نسبت به فصل گذشته در دقایق پایانی مسابقات جنگنده‌تر شده، چون مورینیو گزینه‌های بیشتری برای تغییر بازی دارد. همچنین کمی انضباط دفاعی بیشتری دیده می‌شود.

اما این برای اینکه رئال در دفاع واقعاً مستحکم شود کافی نبوده است.مورینیو همچنین باید مشکلات پایه‌ای در بازی‌سازی از عقب را برطرف کند و تلاش کند مهاجمانی مثل وینیسیوس دوباره به شکل مستمر گل بزنند.

همه این‌ها در حالی است که باید ثبات رختکن را حفظ کند، ستاره‌های اصلی را راضی نگه دارد، بازیکنانی که تا اینجا با مراقبت زیادی با آن‌ها برخورد کرده، و همزمان روابطش با مدیران باشگاه و هواداران را هم مدیریت کند.

خلاصه اینکه، مورینیو در حال انجام یک موازنه بسیار ظریف است.