دروازه‌بانی که در آکادمی رئال مادرید می‌درخشد

مرجع خبری رئال مادرید: به‌جای بالا بردن صدا، بهتر است دستکش‌ها را بالا ببری. این فلسفه سرخیو مستره است؛ فلسفه‌ای که باعث شده در کاستیا جای فران گونزالس را بگیرد، دروازه‌بانی که حالا در سویا جانشین اولادیسلاو ولاخودیموس است، و این جایگاه را محکم نگه دارد. مستره با قد ۱۹۴ سانتی‌متری، اطمینان و واکنش‌های خوبش به یکی از معدود نقاط ثابت تیم دومی رئال تبدیل شده که خودش چندان ثبات نداشته است. گاهی حتی نقش آخرین امید را هم بازی کرده؛ مثل تساوی اخیر ۱-۱ در ایبیزا، جایی که لافابریکا را سرپا نگه داشت تا کارواخال بالاخره بیداری تیم را به نتیجه برساند. در دربی ۳-۲ که باعث شد والدبباس بر پایتخت حکومت کند هم تعیین‌کننده بود. داستان او، داستان صبر است؛ منتظر ماندن برای فرصت تا بالاخره از راه برسد و استفاده کردن از آن وقتی که رسید.

فصل گذشته را به‌عنوان جانشین فران آغاز کرد و همزمان بارها با تیم اصلی به اردو و لیست مسابقه می‌رفت. این فصل هم هر دو نقش را با هم ادامه می‌دهد، اما حالا به شکل مداوم مسئولیت اصلی‌تری دارد و مهم‌تر از همه، دقایق بازی گرفته؛ چیزی که برای یک دروازه‌بان حیاتی است. در شش هفته از هفت هفته، دستکش‌های تیم لوپس د لرما را در اختیار داشته و شش گل خورده، و در چهار بازی از ۹ مسابقه تیم اصلی هم دروازه‌بان سوم مورینیو بوده است. این نکته آخر اصلاً بی‌اهمیت نیست، چون هم مورینیو و هم نونو سانتوس، جانشین لوئیس یوپیس به‌عنوان مربی دروازه‌بان‌های تیم اصلی، هم نگرش و هم توانایی‌های این دروازه‌بان مادریدی را می‌پسندند. برای همین می‌خواهند او را نزدیک تیم اصلی نگه دارند.

در باشگاه او را دروازه‌بانی مدرن، بالغ و بلندقد می‌دانند؛ ویژگی‌هایی که برای مربی ستوبالی بسیار ارزشمند است، بدون اینکه واکنش‌های سریعش روی خط نادیده گرفته شود. علاوه بر این، مستره کار با توپ خوبی هم دارد؛ چیزی که در دوران رشد با ساعت‌های اضافی تمرین در آکادمی‌های تخصصی روی آن کار کرده است. مجموعه‌ای از ویژگی‌ها که از زمان ورودش به لافابریکا در سال ۲۰۲۴ از اتلتیکو، تا این فصل بیشتر به‌صورت مقطعی دیده می‌شد، اما حالا فرصت دارد آن‌ها را با تداوم بسیار بیشتری نشان دهد. در والدبباس هم از عملکردش بسیار راضی‌اند.

روند پیشرفت

پیشرفت مستره از زمان ورودش دائماً صعودی بوده است؛ نمونه‌ای از اینکه در سنین پایین، محکم قدم برداشتن بهتر از سریع رفتن است. در فصل ۲۵-۲۰۲۴ بیشتر در رئال مادرید C حضور داشت؛ ۱۳ بازی، ۱۴ گل خورده و اولین دعوت‌ها به تیم اصلی. در فصل ۲۶-۲۰۲۵ از فرصت‌هایش در Premier League International Cup که تیم تا فینال رفت استفاده کرد و در مقاطعی که فران گونزالس جانشین لونین بود، برای کاستیا در مسیر پلی‌آف بازی کرد؛ در مجموع ۱۵ مسابقه و ۱۵ گل خورده.

حالا هم در رقابتی شدید اما سالم با خاوی ناوارو قرار دارد؛ دروازه‌بانی که بعد از قهرمان بودن در تیم Juvenil A و آن عملکرد ماندگار در Youth بالا آمده و روی او هم امید زیادی وجود دارد. با این حال، فعلاً دستکش‌های تیم دوم در اختیار مستره است.

یک دربی بسیار ویژه

اما از میان همه مسابقات، خاص‌ترین بازی برای مستره همان دربی بود؛ به‌خاطر گذشته‌اش. او ۱۲ سال یکی از استعدادهای آکادمی اتلتیکو بود، تا جایی که به تیم ملی زیر ۱۷ سال رسید و حتی سیمئونه شش بار او را به لیست تیم اصلی فراخواند. خیلی‌ها او را جانشین طبیعی اوبلاک می‌دانستند، اما فرصت‌ها کم‌کم از بین رفتند. نه فرناندو تورس که آن زمان مربی Juvenil A بود و نه تِوِنِت در تیم دوم، به او دقایق کافی ندادند و همین باعث شد باشگاه‌های زیادی وارد شوند.

بعضی‌ها جدی‌تر در زدند؛ برنتفورد و واتفورد بیشتر از همه اصرار داشتند. اما وقتی رئال مادرید وارد شد، همه‌چیز تمام شد. مسیرش به لافابریکا کشیده شد و حالا همان‌جا، با صبر به‌عنوان پرچمش و بدون نیاز به بالا بردن صدا، دارد دستکش‌هایش را بالا می‌برد.