نگاهی آماری به سقوط وینیسیوس دو سال پس از آن که توپ طلا را از دست داد

مرجع خبری رئال مادرید:  مارکا نوشت: یکی از مشهورترین توییت‌های دنیای فوتبال این هفته دو ساله شد و همچنان به معیاری برای سنجش عملکرد بازیکنی تبدیل شده است که خودش آن را منتشر کرد. «اگر لازم باشد، ده برابر تلاش خواهم کرد.» این جمله را وینیسیوس شامگاه ۲۸ اکتبر ۲۰۲۴ نوشت؛ زمانی که توپ طلا در آستانه رسیدن به دستان رودری بود و ستاره برزیلی با لحنی چالش‌برانگیز واکنش نشان داد. او وعده داد عملکردش را چند برابر کند، اما آمار و ارقام که نه از دلخوری‌ها تأثیر می‌پذیرند و نه از حرف‌ها، مسیر معکوسی را نشان می‌دهند.

بررسی عملکرد او در چهار مقطع مختلف، یعنی دوران اوج در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳، دوره پس از مراسم توپ طلا، فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ و فصل جاری ۲۰۲۷-۲۰۲۶، نه داستان یک انتقام، بلکه روندی فرسایشی را نشان می‌دهد که تقریباً تمام جنبه‌های بازی او را تحت تأثیر قرار داده است.

از گلزنی شروع کنیم؛ مهم‌ترین ویژگی‌ای که وینیسیوس را به موفقیت رساند. در بهترین دورانش، یعنی فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ و آغاز فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۴ تا روز ۲۸ اکتبر، او به‌طور میانگین ۰.۶۷ گل در هر ۹۰ دقیقه در لالیگا و ۰.۸۰ گل در لیگ قهرمانان اروپا به ثمر می‌رساند. این آمار در فصل جاری به ۰.۱۵ گل در لالیگا کاهش یافته و در اروپا نیز هنوز حتی یک گل نزده است.

تبدیل این ارقام به میانگین دقایق مورد نیاز برای گلزنی، تصویری تکان‌دهنده ارائه می‌دهد: از هر ۱۲۵ دقیقه یک گل در لالیگا به هر ۵۸۵ دقیقه یک گل رسیده است. تقریباً شش مسابقه و نیم انتظار برای گلی که پیش‌تر کمی بیش از هر دو ساعت یک بار به ثمر می‌رسید.

همین روند در مجموع گل‌ها و پاس گل‌های او، یعنی مشارکت مستقیمش در گلزنی تیم، نیز دیده می‌شود: از ۱.۰۴ مشارکت در هر ۹۰ دقیقه در بهترین دورانش در لالیگا به ۰.۶۲ در فصل جاری و از ۱.۰۰ در لیگ قهرمانان به صفر در این فصل.

این افت ناگهانی نبود، بلکه روندی تدریجی داشت و نخستین مرحله آن درست پس از مراسم توپ طلا آغاز شد.در ادامه فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۴، میانگین گلزنی وینیسیوس در لالیگا از ۰.۶۷ به ۰.۳۶ و در لیگ قهرمانان از ۰.۸۰ به ۰.۵۶ کاهش یافت.

نکته جالب این بود که توانایی او در ایجاد موقعیت چندان افت نکرد. شاخص گل مورد انتظار (xG) در لالیگا از ۰.۴۹ به ۰.۴۳ رسید و میانگین موقعیت‌های بزرگ گلزنی او از ۱.۰۴ به ۰.۷۲ در هر ۹۰ دقیقه کاهش پیدا کرد.او همچنان به موقعیت‌های گلزنی می‌رسید، اما فرصت‌هایی را از دست می‌داد که پیش‌تر به گل تبدیل می‌کرد.

در مقابل، توانایی دریبل‌زنی او در اروپا ناگهان افت کرد: میانگین تلاش برای دریبل از ۸.۳۳ به ۵.۷۵ و دریبل‌های موفق از ۳.۶۹ به ۱.۸۲ در هر ۹۰ دقیقه رسید.زخم توپ طلا، فارغ از آنچه وینیسیوس به زبان آورد، تأثیر خود را بر توانایی او در عبور از مدافعان گذاشت.

فصل گذار

فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ تصویری از بازگشت به روزهای خوب ایجاد کرد و برای قضاوت منصفانه باید به آن اشاره کرد.وینیسیوس در لالیگا عملکرد قابل‌قبولی داشت: ۰.۵۱ گل در هر ۹۰ دقیقه، دقت شوت ۶۱.۳ درصدی که بالاترین رقم او در تمام دوره‌های بررسی‌شده بود، ۰.۶۷ مشارکت مستقیم در گلزنی و کاهش تعداد توپ‌های ازدست‌رفته به ۱۶.۲۸ در هر ۹۰ دقیقه؛ آماری که از بازی منظم‌تر او حکایت داشت.

اما در لیگ قهرمانان، شرایط متناقض‌تر بود. شاخص xG او به ۰.۶۲ رسید که بهترین آمارش در تمام دوره‌های بررسی‌شده بود و تعداد موقعیت‌های بزرگ گلزنی‌اش نیز به ۱.۱۵ در هر ۹۰ دقیقه افزایش یافت.با این حال، گلزنی همچنان برایش دشوار بود. میانگین گل‌هایش به ۰.۳۸ رسید و با از دست دادن ۰.۹۲ موقعیت بزرگ در هر ۹۰ دقیقه، بدترین آمار خود را در این بخش ثبت کرد.

او در اروپا بیش از همیشه موقعیت گلزنی به دست می‌آورد، اما کمتر از گذشته از آن‌ها استفاده می‌کرد. مشکل دیگر در ایجاد موقعیت نبود، بلکه به ضربه نهایی منتقل شده بود.

گلزنی وینیسیوس به روزهای گذشته بازنگشته است

فصل ۲۰۲۷-۲۰۲۶ نگرانی بسیاری از هواداران رئال مادرید را تأیید کرده است.در لالیگا، علاوه بر میانگین ۰.۱۵ گل در هر ۹۰ دقیقه، دقت شوت‌های او به ۳۸.۹ درصد سقوط کرده است؛ با فاصله، ضعیف‌ترین آمار در میان چهار دوره بررسی‌شدهمیانگین دریبل‌های موفقش نیز از ۲.۷۸ در دوران اوج به ۲.۱۵ در هر ۹۰ دقیقه کاهش یافته است.

در لیگ قهرمانان، رقابتی که چند سال پیش در آن فرمانروایی می‌کرد، وضعیت حتی نگران‌کننده‌تر است: صفر گل، شاخص xG ناچیز ۰.۱۰، حتی یک موقعیت بزرگ گلزنی و تنها ۲.۰۸ تلاش برای دریبل؛ در حالی که در بهترین دورانش بیش از هشت بار در هر مسابقه برای عبور از مدافعان تلاش می‌کرد.

البته تعداد لمس توپ‌های او در محوطه جریمه حریف همچنان بالاست؛ ۱۰.۴۶ بار در هر ۹۰ دقیقه در لالیگا، حتی بیشتر از دوران اوجش.او همچنان با همان سماجت گذشته وارد مناطق خطرناک می‌شود، اما دیگر همان زهر سابق را ندارد.

یک آمار وجود دارد که اگر اشتباه تفسیر شود، ممکن است نشانه پیشرفت به نظر برسد: وینیسیوس اکنون کمتر از هر زمان دیگری توپ از دست می‌دهد؛ ۱۴.۹۲ بار در هر ۹۰ دقیقه در لالیگا در مقایسه با ۱۸.۶۴ بار در دوران اوج و ۱۱.۲۵ بار در لیگ قهرمانان در مقایسه با ۱۸.۳۰ بار.

هر مربی‌ای چنین آماری را از یک هافبک می‌پذیرد، اما برای وینگری که وظیفه‌اش برهم زدن تعادل دفاع حریف است، این ارقام نه نشانه بلوغ، بلکه نشانه عقب‌نشینی هستند.او کمتر ریسک می‌کند، چون کمتر تلاش می‌کند.

وینیسیوسی که در هر مسابقه ۲۰ بار توپ را از دست می‌داد، همان بازیکنی بود که تمام خط دفاع حریف را دیوانه می‌کرد. وینیسیوسی که اکنون بیشتر مراقب توپ است، دیگر همان ترس گذشته را در دل مدافعان ایجاد نمی‌کند.دو سال پس از وعده «ده برابر انجامش می‌دهم»، نتیجه این چالش معکوس شده است: جایی که وعده چند برابر کردن داده بود، آمارش کاهش یافته است.

با این حال، هنوز نباید حکم پایان دوران او را صادر کرد.شاخص xG تقریباً بدون تغییر او در لالیگا، یعنی ۰.۴۷ در فصل جاری که تقریباً برابر با دوران اوجش است، و تعداد لمس توپ‌هایش در محوطه جریمه که کاهش نیافته‌اند، همچنان دلایلی برای امیدواری باقی می‌گذارند.

وینیسیوس هنوز به همان مناطق زمین می‌رسد. نه مسیر رسیدن به محوطه جریمه را فراموش کرده و نه جایگاهی را که می‌تواند در آن ضربه نهایی را وارد کند.آنچه از دست داده، آخرین حرکت است؛ همان شوتی که اکنون از هر سه بار، تقریباً دو بار به بیرون می‌رود.او به چیزی نیاز دارد که در عین سادگی، دشوار است: دوباره ضرباتش را به هدف بزند.

رتبه‌های وینیسیوس در توپ طلا نیز با بی‌رحمی همین روند را نشان می‌دهند.در سال ۲۰۲۴، او دوم شد؛ نتیجه‌ای که بخش بزرگی از دنیای فوتبال آن را ناعادلانه می‌دانست و خود وینیسیوس نیز آن را به نمادی برای انگیزه بیشتر تبدیل کرد.اما دوازده ماه بعد به رتبه شانزدهم سقوط کرد و در آخرین دوره نیز در جایگاه هفدهم قرار گرفت.

رأی‌گیری توپ طلا که به افتخارات تیمی و عملکرد فردی پاداش می‌دهد، تنها بازتاب همان چیزی است که آمار و کاهش نقش وینیسیوس در رئال مادرید نشان می‌دهند.بنابراین، اکنون دشوارترین مسیر پیش روی او قرار دارد و باید آن را در برابر دیدگان همه طی کند.

برای حفظ اعتبار خودش؛ چون وقتی گل‌ها از راه نمی‌رسند، گذشت زمان با وعده‌های داده‌شده مهربان نیست.و برای باشگاهی که به‌جای رها کردن دست او، آن را محکم‌تر گرفت: رئال مادرید قراردادش را تا سال ۲۰۳۲ تمدید کرد؛ آن هم زمانی که آمار و ارقام احتیاط را توصیه می‌کردند. امضایی که هم نشانه اعتماد است و هم مسئولیتی بر دوش وینیسیوس.