چرا کار ایکر مقدس به اینجا کشید؟

زمانی به نظر می رسید که دوران ایکر کاسیاس در رئال مادرید هیچ وقت تمام نمی شود اما دو سال گذشته نشان داد که دوران او هم روزی به پایان می رسد و گویا این پایان به او نزدیک است. اما این پایانی نیست که او آرزوی آن را داشت.

اول این هفته، شبکه RTVE  اعلام کرد که کاسیاس و رئال مادرید به توافق رسیده اند که او پس از سال ها تلاش فداکارانه باشگاه را ترک کند. هرچند از مدت ها پیش می شد حدس زد که جدایی او از باشگاه قریب الوقوع است ولی با این حال شنیدن این خبر ناراحتی و افسوس زیادی را به همراه داشت.

در دو سالی که گذشت او از دوران اوج خود فاصله گرفته بود و هواداران نیز در انتقاد از کسی که روزی او را “ایکر مقدس” می خواندند چیزی کم نگذاشتند. اگر او حق انتخاب داشت بدون شک دوست داشت با یک مراسم خداحافظی شبیه آنچه برای هم تیمی اش در تیم ملی، ژاوی برگزار شد باشگاه را ترک کند و او می توانست چنین مراسمی را تجربه کند اگر خودش و یا باشگاه پیش از پایان فصل خبر جدایی را اعلام می کردند. اما اکنون خیلی دیر شده و اگر کاسیاس بخواهد باشگاه را ترک کند بعید است که هواداران فرصت خداحافظی با مردی که افتخارات زیادی برای آن ها آورده را داشته باشند.

کاسیاس هنوز یک بچه مدرسه ای بود که برای یک بازی خارج از خانه در چمپیونزلیگ در آخرین سالهای دهه 90 به تیم اصلی دعوت شد. او خیلی زود جای خود را در تیم مستحکم کرد و همه را تحت تاثیر قرار داد. او در سال 2000 چمپیونزلیگ را فتح کرد و جهان را به تحسین خود واداشت. در سال 2002، ویسنته دل بوسکه او را از ترکیب اصلی خارج کرد و در فینال چمپیونزلیگ در آن سال ایکر بازی را از روی نیمکت آغاز کرد اما با مصدوم شدن دروازه بان اول تیم او فرصتی طلایی به دست آورد تا دوباره مهارت های خود را نشان دهد. او در نیمه دوم به بازی آمد و توپ ها را یکی پس از دیگری مهار کرد.

حتی با وجود این که رئال مادرید هم در اسپانیا و هم در اروپا زیر سایه بارسلونا بود ایکر بهترین دروازه بان لالیگا و اروپا به شمار می رفت. عملکرد او در یورو 2008 در موفقیت اسپانیا نقشی کلیدی داشت تا آن ها بتوانند پس از سال ها دومین جام بین المللی خود را به دست آورند. شاهکار او در آفریقای جنوبی نام او را در بین بهترین دروازه بانان جهان تثبیت کرد. در جام جهانی 2010 او با عملکرد درخشان خود اسپانیا را به افتخاری بزرگ رساند و یکی از بهترین سیوهای جام را در مقابل آرین روبن در فینال به نمایش گذاشت. به نظر می رسید که همه چیز برای او خوب پیش می رود اما خیلی زود اوضاع تغییر کرد.

خوزه مورینیو آمد تا بر سلطه بارسلونا پایان دهد. در زمان حضور مورینیو در سانتیاگو برنابئو کسی که بیش ترین ضربه را خورد کاسیاس بود. از همان ابتدای ورود مورینیو تنش هایی در تیم به وجود آمد و مرد پرتغالی همواره فکر می کرد که جاسوسی در رختکن وجود دارد زیرا تک تک کلمه های مکالمات درون رختکن در روزنامه ها چاپ می شد. گفته می شد که در یکی از این مکالمات مورینیو کاسیاس را “دروازه بان” صدا زده و حتی از گفتن اسم او خودداری کرده است. اگرچه این مکالمه  هرگز به طور رسمی تایید نشد اما کاملا واضح بود که رابطه بین آقای خاص و کاپیتان تیم خوب نیست.

در آخر، مورینیو کاسیاس را نیمکت نشین کرد و در ابتدا برای این کار از سوی هواداران هو می شد. چندی بعد کاسیاس مصدوم شد و دیه گو لوپز به تیم پیوست و عملکرد خوبی را به نمایش گذاشت. در زمانی که مصدومیت کاسیاس رو به بهبودی بود شایعاتی در حال قوت گرفتن بود که کاسیاس جاسوس رختکن بوده است و کم کم هواداران نیز پشت او را خالی کردند و از مورینیو پشتیبانی کردند. بالاخره مربی پرتغالی به انگلستان بازگشت و به نظر می رسید که دفتر زندگی ایکر پس از آن تجربه ناموفق با مورینیو ورق خورده ( و او دوباره می تواند به روزهای خوبش بازگردد). اما آسیب وارده به ایکر جبران ناپذیر بود و این امر به وضوح در جام جهانی 2014 دیده شد.

در طول فصل 14-2013، ایکر بازی های لالیگا را از روی نیمکت دنبال می کرد و در کوپا دل ری و چمپیونزلیگ در درون دروازه قرار می گرفت تا فرصتی برای نجات از آن وضعیت را داشته باشد.  او در سال 2002 نیز به وضعیتی مشابه دچار شده بود اما با فتح جایزه معتبر اروپا ( چمپیونزلیگ) شرایط به نفع او تغییر کرد  و سال گذشته وقتی جام قهرمانی در اروپا را بالای سر برد شاید احساس می کرد که عملکردش به حدی خوب بوده که دهان منتقدان را ببندد. اما اشتباه می کرد. با وجود این که او بار دیگر دروازه بان شماره یک تیم در لالیگا و چمپیونزلیگ به حساب می آمد هواداران هم چنان او را هو می کردند و با سوت هایشان از او انتقاد می نمودند. این اتفاقات باعث شد که در رسانه های اسپانیا گمانه زنی هایی مبنی بر به پایان رسیدن دوران او در باشگاه کودکی اش به وجود آید.

خبری که این هفته (درباره جدایی او از رئال) منتشر شد چیز عجیبی نبود، اما جدایی او بسیاری از هواداران رئال مادرید را ناراحت می کند. آن ها احساس می کنند که کاسیاس شایسته یک مراسم خداحافظی است مانند مراسمی که برای ژاوی برگزار شد. اما حقیقت این است که رئال مادرید چنین مراسم هایی را برای خداحافظی بزرگان برگزار نمی کند. به عنوان مثال به خداحافظی رائول و فرناندو هیرو نگاه کنید. هواداران قدیمی تر رئال مادرید سال ها از این موضوع شکایت می کردند که بازیکنان با مراسم هایی مجلل پا به باشگاه می گذارند اما هنگامی که زمان رفتن آن ها فرا می رسد با بی احترامی از باشگاه بیرون رانده می شوند. این هواداران نظر خود را در این باره به طور واضح اعلام کردند اما گوش شنوایی برای شنیدن این حرف ها وجود نداشت.

سخت است که ببینیم ایکر در باشگاه مانده و نیمکت نشین شده است. و بسیار ناراحت کننده است که ببینیم مردی که 100 درصد توان خود را برای باشگاهش گذاشت و از چیزی فروگذار نکرد این گونه باشگاه را ترک می کند. اما این فوتبال مدرن است و ایکر بهتر از هر کس دیگری می داند که افراد به چه سرعتی تغییر عقیده می دهند. از هیرو و رائول بالاخره تجلیل شد، این که اتفاقی دیر رخ دهد بهتر از این است که هرگز رخ ندهد. و چه کسی می داند شاید چند سال بعد برای ایکر هم مراسمی برگزار شود، اما هنوز مدت زیادی تا چنین اتفاقی باقی مانده است.

مقصد بعدی مردی که تا همین چند وقت پیش هواداران تا پای جان پشت او ایستاده بودند کجا خواهد بود؟  نه تنها هواداران رئال مادرید بلکه بسیاری از فوتبال دوستان امیدوارند که اگر او مجبور به ترک باشگاه شد پایانی خوش را در تیم جدیدش تجربه کند. هیچ کس منکر این نیست که او استحقاق یک پایان خوش را دارد.

گرت نان