نگاهی به ترکیب رئال پس از پایان فصل نقل و انتقالات

با پایان عجیب و غریب فصل نقل و انتقالات و بیانیه های دو باشگاه رئال مادرید و منچستریونایتد در خصوص ناکام ماندن انتقال داوید ده خیا به برنابئو، ترکیب رئال مادرید حداقل تا آخر دسامبر بسته شد و اکنون می توان نقاط ضعف و قوت رئال را بررسی کرد.

شهودی ترین راه برای بررسی این که آیا تیم قدرت و توازن کافی برای حضور در تمامی رقابت ها را دارد یا نه، این است که به این سوال کلاسیک پاسخ دهیم: ” آیا تیم در هر پست دو بازیکن دارد؟” با در نظر گرفتن علاقه ی بنیتز به سیستم چرخشی پاسخ به این سوال مهم تر هم می شود.

با توجه به سیستم مورد علاقه ی بنیتز یعنی 1-3-2-4، در این جا می خواهیم گزینه های رئال مادرید در هر پست را بررسی کنیم.

دروازه بان: با توجه به داستان سریالی این تابستان در خصوص پست دروازه بانی، می توان انتظار داشت که همه با دو دروازه بان رئال مادرید یعنی کیلور ناواس و کیکو کاسیا آشنا باشند. این دو دروازه بان که هر دو ملی پوش هستند از شایستگی کافی برای قرار گرفتن درون دروازه برخوردار هستند و به همین دلیل می توان گفت که شکست باشگاه در به خدمت گرفتن ده خیا بیش از آن که بر روی ترکیب تیم تاثیر منفی گذاشته باشد وجهه و شهرت باشگاه را خدشه دار کرد.

دفاع راست: این پست یکی از پست هایی است که در آن رقابت برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی بسیار بالاست. دنی کارواخال در فصل گذشته در این پست وظیفه ی خود را در اغلب موارد به خوبی انجام داد، از نظر فیزیکی بسیار پراستقامت نشان داد و در کارهای دفاعی هم خوب ظاهر شد. گفته می شد که کارواخال در هنگام حرکت رو به جلو به سمت دروازه ی حریف، نمی تواند تصمیمات درستی بگیرد و دلیل به خدمت گرفتن دانیلو همین بوده است. هر چند که دانیلو در دو بازی نخست فصل خیلی شجاع و با اعتماد به نفس نبود اما این بازیکن توانای برزیلی حداقل در کارهای دفاعی می تواند به خوبی کارواخال باشد.

دفاع وسط: احتمالا در طول فصل بارها شاهد سیستم چرخشی بین په په و واران خواهیم بود. باشگاه امیدوار است که په په با تجربه ی خود بتواند به تیم کمک کند و واران هم بعد از پشت سر گذاشتن مصدومیت هایی که از ناحیه ی زانو داشت، سرعت خود را دوباره به دست آورده باشد و البته او باید در حفظ توپ بهتر عمل کند.

کاپیتان جدید رئال مادرید، سرخیو راموس، عضو کلیدی خط دفاعی است و فقط در مواقعی که واقعا لازم باشد به او استراحت داده خواهد شد. ناچو به عنوان گزینه ی اصلی روی نیمکت برای جانشینی دفاع چپ به شمار می رود، اما احتمالا در بیش تر اوقات به عنوان دفاع وسط از او بازی گرفته خواهد شد.

دفاع چپ: این پست یکی از معدود پست هایی است که رئال مادرید در آن ها ضعف دارد زیرا فقط یک دفاع چپ تخصصی در ترکیب وجود دارد: مارسلو. این بازیکن برزیلی که از نظر تهاجمی یکی از بهترین ها در پست خودش است قادر است روند بازی را تغییر دهد. هر چند که گاهی در دفاع اشتباهاتی دارد.

با وجود این که فابیو کوئنت رائو تا وقتی که در رئال بود، هیچ وقت تهدیدی جدی برای گرفتن جای مارسلو در ترکیب اصلی به حساب نمی آمد اما حداقل در زمانی که در بازی حضور داشت به خوبی یارگیری می کرد و گاهی هم در حمله شرکت می کرد. حالا بنیتز مجبور است در صورت لزوم از ناچو یا آلوارو آربلوا استفاده کند که هیچ یک به طور طبیعی دفاع چپ نیستند. هر گونه مصدومیت و یا محرومیت مارسلو به شدت روی عملکرد رئال مادرید در حمله تاثیر خواهد گذاشت.

هافبک دفاعی: اگر در یکی از روزهایی که رئال بازی دارد در برنابئو قدم بزنید و به طور تصادفی از 10 هوادار سوال کنید که اگر قرار باشد فقط یک بازیکن از طرف خدا به طور کامل در برابر مصدومیت ها محافظت شود انتخاب آن ها چه کسی است، 9 تا از آن ها پاسخ خواهند داد لوکا مودریچ. دلیل این موضوع خیلی ساده است: رئال مادرید در حضور مودریچ هوشمندانه تر بازی می کند. درک خوبی که مودریچ از بازی دارد را فقط تعداد معدودی از هافبک های بزرگ دارند. هم وطن 21 ساله ی او، متئو کواچیچ، که به تازگی از اینتر آمده شانس بی نظیری دارد تا از یکی از بهترین های جهان تعلیم بگیرد.

تونی کروس بعد از پشت سر گذاشتن فصلی نفس گیر که در آن مجبور بود بیش تر مسئولیت های دفاعی در خط هافبک را بر عهده گیرد، حالا کمی احساس راحتی می کند. اکنون مودریچ نزدیک تر به او بازی می کند. در روی نیمکت هم کاسمیروی پرانرژی بسیار مشتاق است که به کروس استراحت داده شود تا خودش شانس بازی پیدا کند، صرف نظر از این که آن بازی چقدر مهم باشد. انتظارات از این بازیکن آلمانی بسیار بالاست و او باید حضور خود در یک سوم پایانی زمین را افزایش دهد.

بال راست: بعد از گذشت دو ماه از مربیگری بنیتز در رئال مادرید، شواهد نشان می دهد که او ترجیح می دهد در هر جناح از بازیکنی با پای مخالف آن جناح استفاده کند، یعنی بازیکنان راست پا در بال چپ بازی کنند و بالعکس. به همین دلیل، خامس رودریگز گزینه ی اول او برای بال راست است. بازیکن کلمبیایی باید برای شوت زدن و یا تغذیه ی سایر مهاجمان به درون محوطه ی جریمه نفوذ کند تا فضا برای دانیلو و یا کارواخال ایجاد شود و آن ها بتوانند به حمله وسعت بخشند. بر روی نیمکت، لوکاس وازکز انتظار می کشد تا در صورت به دست آوردن فرصت، از سرعت خود در زمین استفاده کند. گزینه های دیگری مانند بیل نیز می توانند برای این پست در نظر گرفته شوند.

هافبک هجومی: بیل به عنوان گزینه ی اصلی در این پست فصل را شروع کرده است، هر چند که نمی توان به سادگی با دلایل انتخاب بیل به عنوان هافبک هجومی موافقت کرد، به خصوص این که هم خامس و هم ایسکو بازیکنان تخصصی این پست هستند. درست است که این بازیکن ولزی می تواند از فاصله ی دور شوت بزند و با سرعت خود حریفان را ویران کند اما نباید از این نکته غافل شد که بیل بیش تر دوست دارد خودش تمام کننده باشد و این ویژگی به ندرت در بازیکنان این پست دیده می شود. بازی در برابر رئال بتیس نشان داد که او اگر فضا داشته باشد عالی کار می کند اما اگر فضای کافی نداشته باشد به مشکل می خورد. ایسکو که یک گزینه ی فوق العاده برای این پست به شمار می رود احتمالا سال ناامیدکننده ی دیگری را در پیش رو دارد و کمتر از چیزی که انتظار دارد به او بازی خواهد رسید.

بال چپ: رونالدو بازی را از این پست آغاز می کند و در طول بازی سعی می کند تا آن جا که ممکن است به درون محوطه ی جریمه نفوذ کند و به دروازه نزدیک شود. در طول چند فصل گذشته، تعداد دفعاتی که او مدافعان را جا می گذارد کاهش چشمگیری داشته و او بیش تر در ضربات آخر تاثیرگذاری خود را نشان می دهد. می توان گفت که او اکنون نقشی برعکس نقش یک مهاجم کاذب را بر عهده دارد، یک مهاجم نوک که از بال چپ به درون محوطه ی جریمه می آید. در روی نیمکت، خسه و دنیس چریشف انتظار می کشند تا فرصت اندکی برای حضور در میدان نصیبشان شود و استعدادهای خود را نشان دهند.

مهاجم نوک: به نظر می رسد که کریم بنزما تنها گزینه برای قرار گرفتن در این پست در ترکیب اصلی است و همه ی ما می دانیم که بازیکن فرانسوی یک مهاجم نوک صرف نیست. او در بازیسازی شرکت می کند، مهاجمان دیگر را در موقعیت گل زنی قرار می دهد و تنها تعداد اندکی از گل ها را خودش به ثمر می رساند. اما او بازیکنی نیست که تیم در لحظات خاصی از بازی به آن نیاز دارد.

بر روی نیمکت بازیکنی برای جانشینی بنزما وجود ندارد. بنیتز چند بار از خسه در این پست استفاده کرد اما این بازیکن که به تازگی از بند مصدومیت رها شده در جناحین احساس راحتی بیش تری دارد، زیرا در این صورت می تواند از سرعت و مهارت دریبل زنی خود استفاده کند.

روی کاغذ، رئال مادرید ترکیبی را در اختیار دارد که تیم های دیگر به آن حسادت می کنند. ترکیبی که پر از بازیکنان با استعداد است، بازیکنانی که می توانند در بیش از یک پست به خوبی بازی کنند و به ثمر رساندن گل های زیاد را تضمین کنند. با وجود چنین بازیکنانی، مربی کار خیلی سختی ندارد.

به قول میگل مونیوز، بازیکن و مربی سابق رئال مادرید تنها کاری که باید انجام دهید این است که بازیکنان را در پست هایشان قرار دهید و به آن ها بگویید: “بروید بازی کنید!”

ادواردو آلوارز