به جا مانده از بازی با دپورتیوو: صدرنشینی با افتخار

مرجع خبری رئال مادرید : توماس رونکرو سردبیر آس در مورد بازی رئال و لاکرونیا نوشت.

درست مثل یک سال پیش
رئال مادرید زیدان لالیگای اخیر را در آنوئتا با پیروزی سه بر صفر آغاز کرد. حس تیم همان قدر همچنان خوب است. اعتماد به نفس ،  اتوریته، تنوع بازی ، فرصت طلبی و … ویژگی های آن تیم بودند. سی و هشت هفته بعد پایان کار خوش بود. بادیدن بازی ریازور برایم عجیب نیست که بگویم آن تیم مثل ساعت سوئیسی کار می کند و موفقیت تکرار خواهد شد. درست ایست که کیلور عالی بود و کمک کرد تا  نتیجه سه بر صفر ثبت شود اما تیمهای بزرگ همیشه دروازه بان های خوبی هم دارند. زمانی کاسیاس در تیم بود و حالا کیلور حضور دارد. دیوار کاستاریکایی با آرامش به تیم زندگی می دهد. رئال دیشب به تنهایی صدرنشین شد یعنی مثل هفته پایانی فصل قبل همچنان صدرنشین است. در سرزمین زیدان، زندگی یکسان است.

الگوی نادال
رئال مادرید هر روز بیشتر من را یاد رافائل نادال می اندازد، یک رئالی محبوبی. دو سال پیش بارسا با لوئیز انریکه سه گانه را برد و خیلی از پروفسرها می گفتند که دوران رونالدو تمام شده است. بعد از آن رئال هفت جام برد که همه سفید رنگ بودند. نادال هم همین طور بود. در سال 2015 می گفتند تمام شده است و خودش در ماه ژآنویه با این موضوع شوخی کرد و گفت انگار او و فدرر فقط به درد  بازیهای نمایشی می خورند. تنیسور مایورکایی اما حالا مرد شماره یک تنیس دنیاست. درست مثل رئال مادرید. درسهای زندگی همین است.

آندونه، یک شیطان
فلورین آنخدونه مهاجم بی نظیری است. مهاجم رومانیایی در خط حمله فوق العاده بود. اگر به اطر کیلور نبود می توانست در ریازور رئال را اذیت کند. او شایسته گلزنی بود اما نتوانست حتی از روی نقطه پنالتی دروازه ناواس را باز کند. دوئل جذابی بود. از موضع روانشناسی می توان آن را بررسی کرد. دو تک به تک مهار شد و آندونه از روی نقطه پنالتی گل نزد. فوتبال همین است.

بیل و کروس
گرت گل زد. زمانش رسیده بود. دیر گل زدن بهتر از هرگز گل نزدن است. اولین گلش در کل تابستان بود. در دو فصل اخیر هم اولین  گل لالیگایی رئال را مقابل بتیس و سوسیه داد زده بود. هر کس صبح زود بیدار شود، خدا کمکش می کند. امیدوارم که از حالا همان بیلی را ببینیم که با ولز در یوروی فرانسه درخشید. از سویی کروس هم همیشه خودش است. شماره هشت، هشتمین گلش در رئال را ثبت کرد. سه تا از گلهایش در خارج از خانه بودند و هر دو در گالیشیا. دو تا در ویگو و یکی درلاکرونیا. در بالایدوس هم یک گل به تیم ملی اسپانیا زد. گالیشیا به او انگیزه می دهد.

یورنته
خوشحالم که نوه خواهر خنتو 20 دقیقه بازی کرد. او نوه گروسو و  پسر پاکو یورنته است.  این بچه هافبکی است که همیشه بهترین عملکردش را درون زمین انجام یم دهد. من و زیدان نمی خواهیم برود. مارکوس، بمان.

راموس
درست است که کارت زرد دومش کمی سختنگیرانه بود اما سرجیو نبود بعد از رسیدن اختلاف به سه ریسک می کرد. غیبتش وقابل والنسیا دردناک است چرا که کاپیتان بازیکنی کلیدی است.