راموس:«اگر به پیلار پیام نمی‌دادم، پشیمان می‌شدم؛ نظر بقیه در مورد لباس‌هایم مهم نیست»

مرجع خبری رئال مادرید : سرجیو راموس کاپیتان رئال مادرید مصاحبه مفصلی در مورد زندگی شخصی و شرایط خودش با نشریه اسکوئیر داشته است.

مصاحبه را ترجیح می دهی یا عکس مدلینگ؟
نمی دانم… به مصاحبه بیشتر عادت دارم.

پس از عکس گرفتن، می ترسی؟
شاید همین طور باشد!

در مستندی که از  تو ضبط شده، می بینیم که آشپزی می کنی، با بچه هایت بازی می کنی، همسرت را می بوسی، با برادرت بحث می کنی، با لوکا مودریچ شوخی می کنی، چه شد که تصمیم گرفتی درهای زندگی ات را به روی دوربین باز کنی؟
همیشه کمی درها را بسته بودم. اما در لحظه ای تصمیم گرفتم که فداکاری و تلاش یک ورزشکار برای رسیدن به بالاترین سطح را نشان بدهم. می خواستم نشان بدهم که خانواده ام چقدر برایم مهم است. می خواستم که مردم قبل از این که در مورد قضاوت کنند، بدانند که چه چیزهایی پشت موفقیتم بوده است.

یک ورزشکار سرشناس مجبور است که زندگی عادی خود را از دست بدهد و مثل بقیه زندگی نکند.
بله، ما هم دنیای خاص خود را داریم و شکل خاصی برای زندگی داریم. اما به تدریج به این زندگی که فرصت بودن کنار دوستان یا گردش در شهرمان را شامل می شود، از دست می دهیم. بهتر است که بپذیریم و روی نکات مثبت تمرکز کنیم، این که کارمان باعث می شود تا بچه ای بخندد و هواداران لحظات خوبی داشته باشند. اگر روی این مسئله تمرکز کنیم حس می کنیم که ارزش داشته مشکلات را تحمل کنیم. به هر صورت وقتی بازی می کنی شهرت خیلی زیادی داری. به نظرم به مرور زمان این مسئله تضعیف می شود و زمان کافی برای لذت بردن از لحظاتی که در حال حاضر دلم برایشان تنگ شده، نصیبم خواهد شد.

این ثبات ذهنی تو از کجا آمده؟
از اطرافیانم. اولین گام مهم زندگی ام را با حمایت خانواده نزدیکم برداشتم یعنی سفر به مادرید. والدین و برادرانم در کنارم بودند و همین باثع شد که شرایط برایم فرقی با زمان حضور در سویا نداشته باشد. بدین ترتیب راحت تر با حضور در شهر و رئال مادرید هماهنگ می شوم. به تدریج همسرم پیلار و فرزندانم به زندگی من اضافه شدند. در کنار هم یک تیم تشکیل دادیم و این ثبات و تعادلی که در زندگی من وجود دارد، از همین جا می آیم.

همیشه روی تیم و نیمکت تاثیر بزرگی داشتی و مثل یک رهبر بودی.
در هر ورزش و هر جوی ، خود افراد حاضر در آن جا تصمیم می گیرند که چه کسی رهبر باشد. به نظرم رهبری از بدو تولد ایجاد می شود. شخصیت من طوری است که بهترین عملکردم را در روزهای سخت دارم. سعی می کنم در لحظات مشکل به تیم روحیه بدهم. افتخار می کنم که رهبر تیم باشم.

راهی طولانی را طی کردی…
چه کسی می توانست پیش بینی کند که پسری از کاماس، شهر بسیار کوچک در سویا بازوبند کاپیتانی رئال مادرید و تیم ملی را به بازوب ببندد. به تدریج رهبری شکل می گیرد. سعی می کنم که حس مثبت دیگران را جذب کنم. رهبران و کاپیتان های زیادی را می شناسم و هر کدام چیزی از خود به من یاد داده اند.

شاگرد خوبی بوده ای.
همیشه سعی می کردم  در ردیف جلوی کلاس بنشینم.

در زمستان 2008 سه روز پیاپی به پیلار روبیو زنگ زدی و جواب نداد. بعد از آن تصمیم گرفتی در واتسپ پیام فرستادی.
حس می کردم نمی توانم به او نزدیک شوم. با خودم گفتم :”بدترین حالت این است که جوابم را ندهد…” اما حداقلش این بود که تلاشم را کردم. نمی خواستم از تلاش نکردن، پشیمان شوم. به همین علت در واتسپ به او پیام دادم و جواب داد. شروع به صحبت کردیم. بعد از آن آشنا شدیم و داستان عشقی ما از همین جا آغاز شد. پیامی که در واتسپ دادم و فکر نمی کردم جوابی از آن بیاید، در نهایت تبدیل به یک زندگی شد.

چگونه در این کهکشان کوچک، این ستارگان همدیگر را پیدا کردند؟
چیزی که سر میزم کم داشتم، همسر و بچه هایم بودند. پیلار به من این تعادل را داد. زوج بی نظیری تشکیل دادیم. تیمی که می تواند لحظات سخت را پشت سر بگذارد. مدت زیادی در خارج از خانه بودیم، هر کسی زندگی حرفه ای ودش را دارد اما سعی می کنیم که شرایط بچه هایمان سرجیو، مارکو و آلخاندرو را مدیریت کنیم که آسان نیست. سخت است که وقتی والدین آنها مدت زیادی در خارج از خانه هستند، تربیت خوبی داشته باشند.به نظرم این کار ما سرمایه گذاری روی زمان است چرا که در آینده همه می توانیم کنار هم باشیم. من و پیلار نه تنها یک زوج بلکه یک تیم هستیم و نقش پدر و مادر را هم داریم. از این شرایط خیلی لذت می بریم. دوست داریم مثل خانواده های دیگر کارهای عادی انجام بدهیم، برف بازی کنیم، به کوه برویم، آخر هفته به گردش برویم و … اما این کارها را به آینده موکول کردیم. حالا باید به هم کمک کنیم. به هر صورت لحظاتی که با پیلار و بچه هایم دارم، شادترین لحظات زندگی من است.

وقتی به آینده فکر می کنی، به چه نتیجه ای می رسی؟
تصور می کنم سالهای بیشتری در رئال مادرید باشم و از فوتبال لذت ببرم. برای آن تلاش فوق العاده ای انجام می دهم تا سطح بدنی خود را حفظ کنم. با بهترین بدنسازها کار می کنم. تصور می کنم که رهبر رئال مادرید و تیم ملی بمانم. تلاش می کنم جامها را ببرم. بحث سرمایه گذاری هم به صورت همزمان پیش می برم. هر چند که نمی توانم کل زمانم را روی کارهایی که دوست دارم، بگذارم.افرادی که من را می شناسند و به من باور دارند، دور و برم هستم. فعلا این چیزها را به آینده موکول کرده ام. فعلا یک ورزشکار حرفه ای هستم که این کار کل زمان من را گرفته است و بقیه زمانم را وقف خانواده ام می کنم. مسلما دوست دارم که بعد از بازنشستگی هم در کنار دنیای ورزش بمانم. رد نمی کنم که روزی مربی شوم اما برای گفتنش جسارت می خواهم. ببینیم چه می شود.

اصلا دوست نداری فوتبال را ترک کنی.
آینده ام به دنیای فوتبال مرتبط است. این چیزی است که خوشحالم می کند. فوتبال به من همه چیز داده است. روزهای سخت و شادی را داشته ام و باعث شد تا شخصیتم رشد کند.

کدام مربی بیشتر در این که بازیکن بزرگی شوی نقش داشت؟
دنیای فوتبالم به عنوان بازیکن همچون یک پازل است که مسلما هم کسانی که به من اعتماد کردند و هم آنهایی که اعتماد نداشتند، نقش داشته اند. همه به من کمک کردند تا رشد کنم. اگر نیاز باشد که از شخص خاصی نام ببرم، آن خواکین کاپاروس است که من را به تیم بزرگسالان سویا رساند و باعث شد تا به لالیگا برسم. او کسی بود که اولین رویایم را به تحقق رساند.بعد از او نوبت لوئیز آراگونس بود که تقریبا بدون هیچ تجربه ای من را به تیم ملی برد. در آن زمان به تازگی 18 ساله شده بودم و همیشه از او متشکرم. در سالهای اخیر ، آنچلوتی و زیزو باعث شدند تا دوران بی نظیری در لیگ و چمپیونزلیگ داشته باشم. امیدوارم این سالها با زیزو ادامه دار تر شود و بتوانم دورانم در رئال مادرید را درخشان تر کنم.

وقتی صحبت از تحمل فشار و روزهای سخت می شود، اشاره ات به چیست؟
به پارسال. سال گذشته یکی از سخت ترین سالها از نظر حرفه و ای شخصیبود. این که سال گذشته به جز جام جهانی باشگاه ها هیچ جامی نبردیم روی روحیه ما تاثیر منفی گذاشت.  وقتی تیم می بازد نمی توانی به بیرون بروی و با همسرت شام بخوری یا بچه هایت را به پارک ببری. تنها راه این است که به خانه ات و خانواده ات پناه ببری. وقتی که قرار شد مستند زندگی ام ساخته شود فکر نمی کردم که چنین فصل بدی در راه باشد اما نکته مثبتش این است که مردم می فهمند که ما چطور زندگی می کنیم. وقتی یک بازی را می بازیم، با اعصاب به هم ریخته به خانه می رویم و از این که نتوانستیم هواداران را خوشحال کنیم، اعصابمان به هم می ریزد.

چگونه می توان از این شرایط خارج شد؟
با تلاش. وقتی ناکام می مانی تنها راه نجات این است که تلاش کنی. فوتبال همیشه این فرصت را برای تو ایجاد می کند. کلید موفقیت این است که از بردن خسته نشوی. اگر قرار بود که در باد موفقیت هایم بخوابم، سالها پیش بازنشسته شده بودم. هر چقدر بیشتر تلاش کنی، شانس بیشتری نصیبت می شود.

بالا رفتن سن چگونه است؟
من همیشه امیدی که در جوانی داشته ام را حفظ کردم. امید کودکانه در وجودم دیده می شود. می خواهم این ذهنیت در خانه ام وجود داشته باشد و و اگر روزی چنین حسی نداشته باشم، امیدوارم بچه هایم آن را به من تزریق کنند. نمی خواهم بدون این امید کودکانه زندگی کنم. همیشه می خواهم که رویاهایم به تحقق بپیوندند.

از زمانی که تو را می شناسیم، معمولا در مورد تیپ و ظاهرت اهل ریسک بوده ای.
بله، همیشه مد را دوست داشته ام. برادرم مدل بود و به همین خاطر همیشه مد در خانه ما مهم بوده است. تیپ و ظاهرم شکلی برای این است که خودم را عرضه کنم و احساساتم را بیان کنم. من ریسک کردن را دوست دارم. شاید برخی از تیپ هایم را اشتباه انتخاب کرده باشم… اما من و پیلار دوست داریم که متفاوت باشیم و شکل لباس پوشیدن هایمان خاص است. ما همین گونه هستیم و به همدیگر از این لحاظ کمک می کنیم. دوست داریم در هر لحظه احساسات خود را بیان کنیم.

خودت چگونه لباسی را دوست داری؟ یک سبک رسمی برای مراسم های خاص یا سبک غیررسمی با تی شرت؟
وقتی به مراسم های رسمی می روم دوست دارم کت و شلوار بپوشم اما به سبک خودم و به انتخاب خودم. دوست دارم کمی در سبک رسمی تفاوت ایجاد کنم، به دنبال تزئینات خاص برای کت و شلوارم هستم. وقتی به خیابان می روم دوست دارم ریسک کنم. برایم مهم نیست که بقیه چه احساسی دارند، دوست دارم لباسی را داشته باشم که از آن لذت ببرم.

چه برندهایی را بیشتر دوست داری؟
طراحان و برندهای متفاوت را دوست دارم. ترجیح می دهم که ایده های نوآورانه و اورجینال مورد استفاده قرار بگیرد. این طور نیست که شیفته لوگوی خاصی باشم. دوست دارم که مردم بدانند که مد را چیزی تعیین می کند که به تن می کنی ، نه لوگوها. دوست دارم که متفاوت نگاه کنم.

منظورت حتما فوتبالیست هاست؟
(می خندد) مردم می گویند که همیشه فوتبالیست ها به شدت عاشق لوگوها هستند. اما من سعی می کنم نگاه متفاوتی داشته باشم.

سرمایه گذاری هایت بخشی از برنامه آینده تو هستند؟ این که تبدیل به کلکسیون دار آثار هنری شدی، همه را شگفت زده کرده.
سعی می کنم سرمایه گذاری های مختلف را یاد بگیرم. هنر به من یاد می دهد. دنیایی است که آن را نمی شناسم و با کمک پیلار  وارد آن شدم. اولین حضورهایم در موزه به دعوت او بود. به من کمک کرد تا یاد بگیرم، یک کلکسیون هنری بسازم و اثرگذار باشم. هنر برای من یک سرمایه گذاری نیست، البته هدفم تزئین دکوراسیون منزلم نیست. سرمایه گذاری ایست که شخصیت خودم را ترقی می بخشد. زمینی است که وقتی واردش شدم حس فوق العاده ای پیدا کردم می توانم سفر کنم، از موزه ها بازدید کنم، با هنرمندها آشنا بشوم. فوق العاده است.

چطور است که نقاشی بنکسی، مجسمه ساخت خائومه پلنسا یا اثر کاتز دور و برت باشد؟
افراد دیگر پولشان را صرف جشن، غذا یا سفر می کنند. من هم این کار را کرده ام اما در حال حاضر دوست دارم که بیشتر از موزه ها و آثار هنری بازدید کنم ، نقاشی هایی که با سادگی شان من را به وجد می آورد. دوست دارم که ببینم چرا هنرمند چرا و به چه دلیل طرح را نقاشی کرده است. وقتی می توانی نظرات یک هنرمند زنده را بفهمی، حس فوق العاده ای دارد. مجسمه خائومه پلنسا یا طارحی کاتز را تحسین می کنم یا قطعه ای از کارهای مانولو والدس یا نقاشی عالی بنکسی. این یک شانس بزرگ است.

واقعا با بنکسی آشنا شدی؟
امیدوارم.

موسیقی برای تو چه مفهومی دارد؟
موسیقی سبک زندگی است. همیشه در روزهای خوب و بد آن را کنار خودم داشته ام.

اسب ها چطور؟
از بچگی برایم اشتیاق آمیز بوده اند. داشتن یک طویله پر از اسب چیزی است که همیشه رویایش را داشتم و امروز اسب های نژاد اسپانیایی پرشماری را دارم. یوکاتان، قهرمان جهان در حال حاضر یکی از اسب های من است که خیلی ما را خوشحال می کند.