#وایتکس: هت‌تریک ژاوی در حذف شدن

کامبک شیرین هفته
راستش را بخواهید ما رئالی ها بدجوری دوست داریم تیم‌مان در سخت ترین شرایط ممکن ببرد. وقتی بردهای راحت و متوالی کسب می کنیم، بی دلیل به مربی گیر می دهیم و تصمیم هایش را زیر سوال می بریم اما وقتی که زمین و زمان جلویمان می ایستد و تیم داوری به کثیف ترین شکل ممکن ده نفره مان می کند و باز هم در آخرین دقایق بازی برنده می شویم، دلمان حسابی خنک می شود. کارلو آنچلوتی روحیه ای را در رئال مادرید زنده کرده که رئالی های قدیمی تر از دوران کاپلو یا کمی قبل تر دل بوسکه به یاد دارند. برای رئال مادرید ناامیدی مفهومی ندارد پس باید تا آخرین لحظه بجنگی. الچه حریف بزرگی نبود که از بردنش جشن بگیریم اما چنین بردهای حماسی در شرایط سخت و غیرممکن است که می تواند عیار تیم ها را نشان بدهد. وقتی که تیمی از چنین بازی عجیب و غریبی سربلند بیرون می‌آید، بدون هیچ تردیدی لایق قهرمانی است. شاید از حالا به بعد کوپا همچنان برای رئال سخت باشد چرا که رئال متخصص بردن تیم های بزرگ بوده و در حال حاضر اکثر تیم های نامدار حذف شده اند اما به خاطر چنین شب قهرمانانه ای در مقابل الچه هم که شده، باید پس از هشت سال کوپا را ببریم.

یازده ابدی هفته
“رئال مادرید فراتر از بازیکنان است” هیچ وقت این جمله را دوست نداشتم. رئال مادرید یعنی اسطوره های بزرگی که با کارهای بزرگشان  باشگاه را به شکل کنونی در آورده اند. مثلا اگر گل ماندگار راموس در دقیقه 92:48 در لیسبون نبود، سرنوشت رئالی ها در هشت سال اخیر کاملا متفاوت می شد. اگر رئال آن جام را نمی برد، کادر مدیریتی در ترکیب انقلاب ایجاد می کرد و بدنه تیمی که سه چمپیونزلیگ بعدی را هم به دست آورد، ساخته نمی شد. در تاریخ 120 ساله رئال مادرید تعدادی از بازیکنان در شکل گیری رئال مادرید کنونی نقش داشته اند. بازی خیلی از آنها را ممکن است که ندیده باشیم اما نگاه به آمار و دستاوردهایشان کافی است تا بفهمیم چقدر بزرگ بوده اند. یکی از آنها پاکو خنتو است، بازیکنی که شاید غیررئالی ها به ندرت اسمش را شنیده باشند اما او با 6 چمپیونزلیگ و 12 لالیگا رکورد تاریخ را به عهده دارد و حتی بازیکنی نظیر مسی که به زعم برخی «فرازمینی» بوده هم به رکورد یک بازیکن «زمینی» مثل خنتوی ابدی نرسیده است. در واقع کل قهرمانی های اروپایی تاریخ بارسلونا به خنتو نمی رسد چه برسد به بازیکن یک گله پی‌اس‌جی…

محذوف هفته
«برام مهم نیست که کی هستی و کجایی، بالاخره یه جوری پیدات می کنم و جلوت حذف میشم» این جمله می تواند بهترین تیزر تلویزیونی برای توصیف ژاوی هرناندز باشد. مردی که در سال های اخیر هر بار که پایش را به تورنمنت های حذفی گذاشته به خفت بارترین شکل ممکن حذف شده است، از پرسپولیس و لیگ قهرمانان آسیا گرفته تا لیگ قهرمانان اروپا با تساوی مقابل بنفیکا  و شکست مقابل بایرن مونیخ. از شکست مقابل رئال مادرید در ریاض در نیمه نهایی سوپرجام تا باخت مقابل بیلبائو در سن مامس در یک هشتم نهایی کوپا دل ری. ژاوی با کسی شوخی ندارد، او با خودش عهد بسته که باید حذف شود و به عهدش همواره وفا خواهد کرد. پس از ال کلاسیکوی ریاض، رسانه های وابسته از «بازگشت» بارسلونا صحبت می کردند اما هشت روز بعد امیدهای پوشالی لاپورتای سیاه باز به پایان رسید. لاپورتا برای نجات صندلی خودش، ژاوی را قربانی کرد. قبلا هم گفته بودیم که تغییر از کومان باتجربه و قابل احترام به ژاوی بی تجربه قرار نیست که تغییر مثبتی برای بارسلونا باشد و صرفا یک بازی تبلیغاتی جدید از جانب لاپورتا برای سرگرمی هواداران تیمش است و به نظر می رسد که حق با ما بوده است. ناپولی آماده باش، سلطان حذف در روز 28 بهمن منتظرت است…

حامد فلاح