مارسلو:«دوست داشتم در رئال مادرید بازنشسته شوم اما تصمیم با من نیست»

مرجع خبری رئال مادرید : مارسلو دفاع چپ برزیلی رئال مادرید در برنامه ال هورمیگرو حاضر شد و در مورد مسائل مختلف صحبت کرد.

کاپیتانی:” مزیتی ایجاد نمی کند. باعث افتخار است که یکی از کاپیتان ها باشم اما سه کاپیتان دیگر هم داریم. مسئولیت بسیار بزرگی است. می توانیم با داور صحبت کنیم اما همه می توانند صحبت کنند.”

جوان ها :” سعی می کنم به جوان تر ها کمک کنم. وقتی به رئال آمدم من 18 ساله بودم و راموس 19 ساله بود. به من کمک کردند چرا که رئال همین است. من با تلاش و خوشحالی به تیم کمک کردم و تجربه ام را به باشگاه منتقل کردم. به مرور زمان خودمان باتجربه می شویم. قطعا اگر با بازیکن جوانی صحبت کنم، به من گوش می دهد. من در 18 سالگی به رئال آمدم که در آن زمان همسرم هفده ساله بود.”

لالیگا:” باید بازی به بازی حرکت کنیم. لالیگا مشکل ترین است. هنوز ماه های زیادی مانده است. به تلاش ادامه می دهیم. در مسیر خوبی است. به رقبا احترام می گذاریم چرا که شروع مهم نیست بلکه پایان مهم است.”

دوست داری کدام بازییکن پی اس جی  بازی نکند:” برای هیچ کسی اتفاق بدی نمی خواهم اما اگر برنده شویم باید این کار را با توان خودمان انجام بدهیم نه به خاطر این که بازیکنی  درون زمین نیست. به صلاح ورزش است که همه درون زمین باشند. دوست دارم تیمی که بهتر است بنرده شود.”

امباپه:” نمی توانم او را در رئال ببینم چون از آنیده خبر ندارم.”

انتقالش به رئال:” در ابتدا با وکیلم به مادرید آمدم تا با والدبباس آشنا شوم. همه چیزم در فلومیننزه بود. با نامزد صحبت کردم، سفر کردیم، بکام را دیدیم و من را به برنابئو فرستادند. من را به یک فروشگاه بردند تا یک لباس رسمی بخرم چرا که در عمرم کت و شلوار نپوشیده بودم و بعد از آن قرارداد را آوردند. نیازی نبود تا تردیدی داشته باشم. قرارداد را امضا کردم. همه چیز به من خوب پیش رفت. کاپلو از من خواستا کریسمس بمانم اما به برزیل برگشتم چون کمی ترسیده بودم.”

بکام:” دیدنش من را تحت تاثیر قرار داد چون یک ستاره بود. روبرتو کارلوس، راموس، نیستلروی، سالگادو، رائول، کاسیاس و … در ابتدا اسپانیایی صحبت کردن برایم سخت بود چه برسد به انگلیسی اما بکام و بقیه برخورد خوبی با من داشتند. رائول کاپیتان بود و برخورد خوبی با من و خانواده ام داشت.”

روبرتو کارلوس:”وقتی با او آشنا شدم، شوکه شدم. خیلی به من کمک کرد. در کریسمس من را به خانه اش برد. اسطوره بچگی ام بود. بهتر از او را نمی شناختم اما برای من خیلی کمک بزرگی بود.”

چمپیونزلیگ:” فشار فینال چمپیونزلیگ متعلق به دنیایی دیگر است. قبل از فینال ها نمی توانستم بخوابم. فشار بزرگی بود.با شروع بازی استرس فراموش می شود. زیباست که نماد کشورت باشی. من یک برزیلی هستم که در اروپا بازی می کنم. در فینال مقابل یووه سعی کردم غذا بخورم اما نمی شد و داشتم خفه می شدم. بقیه هم همین مشکل را داشتند و نمی توانستند غذا را حضم کنند.”

دسیما:” اولین فینال من بود .فشار بالایی بود. گل خوردیم و بعد از آن روی سانتر و کگرنرها حساب کردیم. وقتی لوکا سانتر کرد، برای ریباند آماده بودم. او سانتر کرد و راموس ضربه سر را زد. در ذهن من همه چیز مثل صحنه آهسته بود. فوق العاده بود.”

راموس:” برای من مثل برادر بزرگ تر است. به من در دوران فوتبالم و در باشگاه خیلی کمک کرد. آن روز خیلی استرس داشتم. به من گفت که شال را دور مجسمه سیبلس بپیچم. نمی دانستم که باید چه کار این کار را انجام بدهم. از این کارش خیلی ممنونم چون تصویر خوشایند و فوق العاده ای ثبت شد. عجیب است که مقابل ما بازی کند. شاید اشتباهی به او پاس بدهیم!”

آینده اش:” خیلی آرامش دارم. رئال باشگاه زندگی من است. به این فکر می کردم که تا زمان بزرگ شدن بچه ام بازی کنم و بتوانم کنارش بازی کنم! می خواهم دربالاترین سطح بمانم. حالا بازی مشکلی داریم. من کاپیتان بهترین تیم دنیا هستم و ارامش دارم. همه از من حمایت می کنند. به چیزی جز این فکر نمی کنم. هر چیزی پایانی دارد. دوست داشتم بمانم و در این جا بازنشسته شوم اما من تصمیم گیرنده نیستم.”

پسرش انزو:”با او در مورد فوتبال زیاد صحبت نمی کنم چرا که در آکادمی رئال مربیان خیلی خوبی دارند اما وقتی برای تماشایش می روم با بقیه پدر و مادرها کل کل می کنم!”