مرجع خبری رئال مادرید : تونی کروس هافبک آلمانی رئال مادرید از 1+90 شخصیت معروف فوتبال دنیا خواست که از او سوالات مختلفی بپرسند که خودش هم جواب داد. این سوال و جواب های جالب را مرور می کنیم.
کلوپ: بردن پنج چمپیونزلیگ چه حسی داشت؟
کروس: سوال خیلی خوبی است. شاید ساده به نظر برسد. بردن این همه موفقیت به عنوان فوتبالیست مشکل است. باید عوامل زیادی تاثیر داشته باشند تا به فینال برسی. پذیرش شکست بایرن مقابل چلسی در سال 2012 برایم خیلی مشکل بود. این که پنج چمپیونزلیگ را ببری، یک جنون بزرگ است. بی نظیر است که بخوانی به چنین چیزی رسیده ای.
هاینکس: رازت در بردن چهار چمپیونزلیگ رئال مادرید چه بود؟
رابطه بسیار خاصی بین رئال مادرید و جام باشگاه های اروپا وجود دارد. اگر در مورد سه چمپیونزلیگ بین 2016 تا 2018 صحبت کنیم، یک ترکیب بی نظیر وجود داشت : ترکیبی از بازیکنان فوق العاده و روحیه تیمی بی نظیر. رونالدو و بیل همیشه در شرایط سخت گلزنی بودند. زیدان همیشه به ما می گفت که باید تحمل فشار را یاد بگیریم. اگر فشار را تحمل کنیم، شانس زیادی برای برد داریم. در این شرایط گاهی باید بپذیری که ضعیف تر از حریف هستی. در این شرایط باید ناامید نشوی و به تلاش ادامه بدهی. در بازی رفت نیمه نهایی مقابل منچسترسیتی در سال 2022 ممکن بود که به راحتی با نتیجه ده بر یک ببازیم اما با نتیجه چهار بر سه باختیم. زمانی که سیتی در بازی برگشت گل زد، همه فکر می کردند که حذف شده ایم اما توانستیم موقعیت ایجاد کنیم.در نهایت ایمان داشتیم و تلاش کردیم تا موقعیت ایجاد کنیم. ایمان داشتیم. وقتی این شرایط وجود داشته باشد، حتی تیمی نظیر سیتی نیز ممکن است با خود فکر کند که “باز هم این ها…”
موریتز فورسته (اسطوره هاکی روی چمن آلمانی): به جز جام جهانی از کدام جام بیشتر هیجان زده شدی؟
دو جام را در رئال مادرید انتخاب می کنم: یکی چمپیونزلیگ 2016 و دیگری چمپیونزلیگ 2022. جام 2016 شروع یک دوران بسیار بزرگ بود. در سال 2013 به علت مصدومیت در فینال بازی نکرده بودم. جام به نامم ثبت شده اما از نظر احساسی این که حضور داشته باشم برایم متفاوت بود. پیروزی در پاریس خیلی مهم بود چرا که فکر نمی کردم امکان پذیر باشد و اولین باری بود که کل خانواده ام در استادیوم بودند. پسرم فین در کل نیمه دوم خوابیده بود اما مهم این بود که حضور داشت.
ولف فوس (گزارشگر اسکای): کروس، بنزما، رونالدو، مودریچ و راموس برای یک مهمانی مشروب خواری در کنارت هستند. چه کسی میزبان می شود؟ چه موزیکی پخش می شود؟ چه کسی هزینه را حساب می کند؟ چه کسی اول به خانه برمی گردد؟ چه کسی آخرین نفر است؟
کریم موسیقی را پخش می کند که البته مفهومش این نیست که موسیقی هایش را دوست دارم (می خندد). پولش را پولدارترین یعنی رونالدو حساب می کند. من اول از همه می روم. زیاد اهل بیرون رفتن نیستم. ترجیح می دهم که بقیه را به خانه ام دعوت کنم. چه کسی ماند؟ آهان راموس. فکر می کنم سرجیو راموس می تواند محل را انتخاب کند و مودریچ هم مهمانی را تمام می کند (می خندد).
لواندوفسکی: برای اولین ال کلاسیکویم انگیزه بالایی دارم. از اولین تقابلت با بارسا با پیراهن رئال مادرید چه خاطره ای داری؟ چه حسی داشت؟
به خوبی به یاد دارم. در اولی با نتیجه سه بر یک برنده شدیم. شروع بدی بود. در خانه در برنابئو، بارسا خیلی زود با گل نیمار جلو افتاد. با خودم گفتم که “پس ال کلاسیکوها این گونه هستند.” اما نتیجه را برگرداندیم. این اولین روزم در رئال مادرید بود. این بازی برای باشگاه و هواداران از روزهای قبلش مهم می شود. در مینی بوس در راه استادیوم و در رختکن این حس وجود دارد.
نادال: مشکل ترین تصمیم دوران فوتبالت کدام بود؟
از نظر ورزشی در زمان تغییر باشگاه این شانس را داشتم که گزینه های خوب زیادی داشتم و به همین خاطر انتخاب چندان سختی نبود. مشکل ترین تصمیم من در مورد مصدومیتم بود. سال گذشته دچار مصدومیتی شدم که کار را برایم خیلی سخت کرد. درد زیادی داشتم اما در هفته به اهداف بزرگی می رسیدم: صعود به یک چهارم نهایی و نیمه نهایی چمپیونزلیگ و بعد از آن یورو. چهار ماه جنگیدم و با مصدومیت بازی کردم. خیلی سخت بود، در تمرینات خیلی برایم سخت بود. زمانی که چنین تصمیمی گرفتم می دانستم کار سختی دارم.
رابی ویلیامز (خواننده): کدام را انتخاب می کنی؟ بازیکن گلف؟ خواننده ای مثل من که در استادیوم ها اجرا کند؟ رئیس میلیاردر یک کمپانی تکنولوژی؟ کوارتربک تیم فوتبال امریکایی محبوبت؟
اگر فوتبالیست نبودم؟ خواننده. خوانندگی استعدادی است که به هیچ وجه ندارم اما زیباست که یاد بگیرم که بخوانم. فوق العاده خواهد بود که استادیوم ها را مثل رابی پر کنم. باید خیلی باحال باشد که با یک تیم به تور بروی. یادم است که قبل از یک کنسرت با رابی ملاقات کردم و یادم است که خیلی ریلکس بود. رفتن به کنسرت ها را دوست دارم. آخرین کنسرتی که رفتم مربوط به اد شیران بود. خوشحالم که انرژی هواداران را حس کنم.
بریتا هیدرمن (قهرمان المپیک در شمشیربازی): درون زمین خیلی آرامش داری. شده استرس داشته باشی؟ حتی در روز خواستگاری از همسرت هم استرس نداشتی؟
در آن جا استرس داشتم اما نمی دانم که این پاسخ درستی است یا نه، ها ها. در چنین شرایطی مهم است که از پاسخ سوال مطمئن باشی. استرس داشتم چرا که نمی دانستم که ایا نقشه ام جواب می دهد. در آن زمان پسر کوچکم لئون در کنار ما بود. بالای پله ها لباس تنش کردم و دستگاهی را آماده کردم که می گفت:” می خواهی با بابا ازدواج کنی؟” جسی را صدا زدم و پشت در قایم شدم. استرس داشتم و می ترسیدم که لئون از پله ها بیافتد!
اوسین بوت: در طول دوران فوتبالت سریع ترین هم تیمی و حریفت چه کسانی بودند؟
در میان حریفان می توانم به امباپه اشاره کنم. وقتی که سرعت می گیرد، مهارش خیلی سخت است. در میان هم تیمی هایم می توانم به بیل، واران و وینیسیوس اشاره کنم.
راجر فدرر: کدام هافبک با سبک تو سازگارتر است؟ چه کسی مکمل بهتری است؟
فکر می کنم که شرکای بسیار خوبی در رئال مادری دداشتم. کاسمیرو ماموریت بسیار مشخصی داشت: پاکسازی در میانه زمین. لوکا و من مشکلی با وظایف دفاعی نداریم اما در کنارش روی فوتبال، کنترل توپ و بازی هجومی تماشایی داریم. عکس های زیادی با هم داشتیم. تمرکز دفاعی و هجومی ما عالی بوده است چرا که هر کدام از ما سه نفر می دانستیم که چه فضاهایی را باید پو.شش بدهیم و کجا باید دفاع کنیم. آن قدر درون زمین مطمئن بودیم که نیازی به صحبت با هم نداشتیم. بازی کنار مودریچ و کروس باعث شد تا به حد اعلا نزدیک شوم.
یورگ یاکوب مدیر نشریه کیکر: آیا یوفا باید از هواداران به خاطر اتفاقات فینال پاریس عذرخواهی کند؟
نمی دانم که ایا تحقیقات تمام شده است یا نه اما فکر می کنم که زمان عذرخواهی رسیده است. همسرم دو ساعت پشت درهای استادیوم به همراه بچه ها حضور داشت. حس او این بود که هیچ خشونتی از جانب هواداران د وتیم وجود نداشت. اما باید دقت بیشتری انجام می شد چون بچه های زیادی حضور داشتند. کمی پیش از بازی پیامی دریافت کردم که به من آرامش داد: همه بدون مشکل وارد زمین شدند. پاسخ این سوال از جانب من “بله” است.
خورخه والدانو: نقش سرعت در بازی فوتبال بیش از حد بالا رفته؟
فوتبال به این جهت حرکت می کند و در 10-15 سال آینده این اتفاق رخ می دهد و کمی نگران کننده است. باشگاه ها به دنبال بازیکنانی با مشخصه های متفاوت هستند: سریع هستی؟ یا تنومند؟ یا قوی؟ تازه بعد از این سوالات به این می رسند که : ایا بلدی توپ را لمس کنی؟ همه باشگاه ها به چنین بازیکنانی برای موفقی نیاز دارند اما نگران هستم که این مسئله روی سبک بازی نیز تاثیر بگذارد.
الکس شولتر مجری تلویزیونی: در فینال چمپیونزلیگ 2012 پنالتی نزدی و بایرن شکست خورد. پشیمانی؟
قطعا پشیمان هستم. وقتی یک بازی در این ابعاد را ببازی، ناراحت می شوی و قطعا به ان فکر می کردم که بهتر بود که پنالتی بزنم. وقتی که یوپ هاینکس به دنبال پنالتی زن باشد، فکر نمی کردم که باید پنالتی بزنم. در بازی برگشت نیمه نهایی مقابل رئال مادرید که با ضربات پنالتی برنده شدیم، پنالتی ام را خراب کرده بودم. در مونیخ مطمئن بودم که به خاطر این که شانس های برد تیم بهتر باشد، نباید ضربه بزنم. برایم فقط همین مهم بود. در یورو 2016 در ضربات پنالتی مقابل ایتالیا اولین پنالتی را زدم چون حس خوبی داشتم. اما حالا و به واسطه ده سال تجربه اگر به عقب برگردم قطعا آن پنالتی را می زنم. شاید از بیرون قابل درک نباشد اما در آن زمان به خاطر صلاح تیم این تصمیم را گرفتم.
فومس (نشریه فکاهی): اگر جام جهانی 2022 در یک کشور دموکراتیک برگزار می شد هم دوران فوتبالت را تمام می کردی؟
بله هر چند که حالا می توانم از این بابت پز بدهم (می خندد). اگر بخواهم جدی حرف بزنم کاملا با جام جهانی در قطر مخالف هستم. انتخاب این کشور اشتباه فدراسیون ها بود اما به نظرم اشتباه است که انتظار داشته باشیم که بازیکنان در جام جهانی بازی نکنند. قصد بازنشستگی را در سال 2018 داشتم و با لوو خیلی صحبت کردم. در سال 2018 می دانستم که یورو آخرین جام جهانی من است.
لورا لودویگ (قهرمان المپیک در فوتبال ساحلی): در یورو 2024 تو را می بینیم؟
منتفی است. نمی دانم که تا سال 2024 فوتبال بازی می کنم یا نه. اما برای من المپیک در دنیای فوتبال چندان مهم نیست. برای ورزشکاران تیم های دیگر المپیک مهمترین تورنمنت است. در فوتبالف بهترین ها در جام جهانی بازی می کنند. در المپیک برای فوتبال محدودیت هایی وجود دارد اما می توانم حتم بدهم که المپیک پاریس را با تلویزیون خواهم دید. تردیدی ندارم که بازیهای والیبال ساحلی را خواهم دید.
ترسا انکه (همسر رابرت انکه، بازیکن فقید فوتبال آلمان): آیا تا کنون به کمک روانشناس نیاز پیدا کرده ای؟
تا کنون نه اما از آن استقبال می کنم. در همه باشگاه ها چنین گزینه هایی وجود دارد. در فدراسیون فوتبال آلمان، روانشناسانی وجود دارند که بخشی از تیم فنی هستند. این مسئله ایست که می توان بیشتر در موردش صحبت کرد. همان طور که یک نفر به فیزیوتراپی می رود، می تواند به سراغ روانشناس برود. کار کردن روی نقاط ضعفت تو را قدرتمند می کند. مشکلی وجود ندارد و می توانیم خیلی بهتر شویم.
کالینس اربن (از وبسایت آلمانی مخصوص داوری): دوست داری چه قانونی را عوض کنی؟
به نظرم برای وقت کشی کار بهتری از کارت زرد می توان انجام داد. می توان کارت قرمز داد. اگر تیمی در دقایق پایانی با نفرات کمتر بازی کند برایش سخت تر است. چرا بازیکنی که وقت کشی می کند، با اخراج پنج دقیقه ای مواجه نشود؟ می توان اخراج هایی را هم بر اساس خطاها در نظر گرفت. می شود که یک بازیکن پنج، ده یا پانزده دقیقه بر اساس خشونتش اخراج شود. دوست دارم که زمان مفید در نظر گرفته شود: 60 دقیقه. آماری در بازیهای ما در اسپانیا وجود دارد که وقت مفید بازی ها به 45 دقیقه هم نمی رسد. بقیه بازی اتلاق وقت است. برگرداندن توپ به میانه زمین، انتظار برای داور ویدیویی و … فکر می کنم که با 60 دقیقه فوتبال خالص، هواداران با رضایت بیشتری از استادیوم خارج می شوند
اولی هیلبرینگ (طراح و نقاش): اگر روزی تونی کروس مفسر تلویزیونی چه شود، چه جمله ای را از او نخواهیم شنید؟
فلان تیم بدون شایستگی برنده شده است.



ن تو باس مودل میشدی
فقط جمله آخر خخخخخخخخ
جر خوردم
اولی هیلبرینگ (طراح و نقاش): اگر روزی تونی کروس مفسر تلویزیونی چه شود، چه جمله ای را از او نخواهیم شنید؟
فلان تیم بدون شایستگی برنده شده است.
زیبا بود، باریکلا
عالی مینوازی مهندس
خیلی جالب بود
رفتم تایید؟
حقش تو جمله اخره
حواستون باشه
حقش تو جمله اخره حواستون باشه
سپاس ، مصاحبه جالبی بود
حاج کلوپ بعد کارلتو پاشو بیا رئال که تو هم حس پنج سی ال رو بچشی
شروع کردم خوب بود . هی جلو رفتیم خوب پیش رفت . ولی دیگه برادر من بسه یکم کمتر جواب بده آخراش عذاب آور شده بود :(
اما آخرش یه جق خیلی بزرگ گفت
*حق
دارک شد
خخخخخخ
Big jerk off
بچه ها ی درخواستی ازتون دارم
از این به بعد اگه ی غارسایی دیدین که داره درباره بدشانسی و بازی زیبا و سبک بازی حرف میزنه با پشت دست بزنید تو دهنش
واقعا اخراج توخل از چسی خیلی غم انگیز بود :(
یا خدا تونی چقدر حرف میزنی
ازیه طرف خوشحالم که شافی داره اخراج میشه و دیگه نمیبینمش
ازیه طرفم نگران مربی جدیدشونم
درسته کونسا الان یه تیم کاملا معمولی و درجه دو تو اروپاس ولی هنوزم یکی از دو باشگاه مطرح و پرطرفدار و موفق ترین تیم های تاریخه و خیلی از مربی ها فقط منتظر یه تماسن
لاژورتام عار نداره پدران کونسا رو دوست داره احتمالا میره سراغ گلاسنر :(