کارواخال:«می خواهم با ششمین چمپیونزلیگ به خنتو برسم؛ 60-70 درصد مسیر فوتبالم را طی کرده‌ام»

مرجع خبری رئال مادرید: گفتگوی مفصل کارواخال با نشریه جی کیو از نظرتان می گذرد.

کابوس مصدومیت ها:” حس خوبی دارم. از همه نظر  در شرایط شخصی و حرفه ای خوشحال هستم و از نظر بدنی صد در صد آماده هستم. توانستم کابوس مصدومیت ها را به لطف تلاش پشت سر بگذارم و از نظر بدنی و روانی روی خودم کار کردم. در این لحظات مهم این است که خوشبین و مثبت نگر باشی.”

نگران نبودی که به دوران اوجت برنگردی؟” اگر بگویم نه، دروغ گفته ام. حضور در رئال در این سالها باعث شده بود تا توقعات زیادی از من وجود داشته باشد و از نظر ذهنی و بدنی همیشه این فشار وجود داشت اما پس از فصلی مملو از مصدومیت ها طبیعتا تردیدهایی وجود داشت اما سعی کردم که در بهترین شرایط به تیم ملحق شوم.”

دو مصدومیت در دو فینال چمپیونزلیگ و نمایش خوب مقابل لویرپول:” حقیقت این است که سعی کردم در مورد مصدویمت ها مثبت نگر باشم. این اتفاقات باعث شد تا نیرومندتر شوم و خیلی پخته تر شدم اما حقیقت این است که در اخرین فینال مقابل لیورپول باید لوئیز دیاز را مهار می کردم که خیلی مشکل بود. خیلی ها تردید داشتند که بتوانم او را مهار کنم. می دانستم که برای منت فینال سختی خواهد بود اما در یک بازی بزرگ بهترین عملکردم را داشتم.”

از نظر شخصی و حرفه ای متعادل به نظر می رسی:”درست است، مهم این است که تعادل داشته باشی. وقتی که شرایط برایت خوب است، نباید خودت را زیاد دست بالا بگیری و وقتی شرایط بد است هم نباید ویران شوی. باید به تلاش ادامه بدهی و در این صورت به موفقیت می رسی.”

فشارها در باشگاهی نظیر رئال مادرید:” مشکل است. دیدم که خیلی از هم تیمی ها تحت فشار شدیدی قرار گرفتند. بازی در رئال آسان نیست و حتی در لحظات خوب یا بد نیز این طور نیست. می دانی که حتی در زمان آزادت هم همیشه نماینده رئال مادرید هستی و هر کاری که انجام بدهی، بازتاب خیلی زیادی دارد و این مسئله توقعات ذهنی بسیار بالایی ایجاد می کند.”

خودباوری:” همیشه از خودم سوال هایی می پرسم به خصوص وقتی که روز بدی دارم و از من عکس می خواهند. یا وقتی می خواهم جایی بروم و افراد زیادی دورم جمع می شوم. همیشه از خودم می پرسم: تصور کن که این پسر خودت است که عکس می خواهد و شاید دیگر هرگز فرصت عکس گرفتن با فلان بازیکن را پیدا نکند. با این پرسش، در ذهنم جرقه ایجاد می شود، لبخند می زنم و بدون مشکل عکس می گیرم.”

وقتی اسم پسرت آمد، لبخند زدی؟”کاملا شیفته او هستم. حالا دو ساله است و خیلی بامزه است. می خواهد مدام بازی کند. مدام به این سمت و آن سمت می رود و لبخند را به لبم می آورد.”

پدر شدن چه تاثیری در زندگی تو گذاشت؟”برای من همه چیز عوض شد. بقیه چیزها از زمان تولد فرزندم در اولویت نبودند. بعد از آن اولویت هایم متفاوت شدند. پسرم همیشه در اولویت اصلی است و بقیه چیزها اولویتی ندارند. نمی گویم که این مسائل بی اهمیت هستند اما بدون تردید خوشحالی پسرم مهمترین بخش است.”

وقتی یک نفر منتظرت است، درد شکست ها کمتر می شوند؟شکست ها دردناک هستند اما حقیقت این است که وقتی در خانه ات باز می شود و گرمای خانواده را حس می کنی، همان طور که گفتید این درد کمی کاهش پیدا می کند. خانواده ات می دانند که یک بازی مهم را  باخته ای یا این که یک روز خوب نداشته ای و در ان جا هستند تا از تو حمایت کنند اما در نهایت فوتبال همین است و وقتی می بازی، احساس درد داری. مهم این است که وجدانت ارام باشد. باید بدانی که بهترین عملکردت را ارائه بدهی هر چند که گاهی موفق نمی شوی.”

در 30 سالگی به ارزیابی زندگی ات پرداختی؟” نه زیاد.  زمان زیادی برای این کارها نبود. مدام باید آماده فصل جدید باشی تعطیلات شروع می شوند و در کنار خانواده هستی. زمان خیلی سریع می گذرد. طوری در مورد بازیها یا شرایط صحبت می کنی که اتنگار ده سال پیش بوده است. فکر می کنم که 60 تا 70 درصد دوران فوتبالم را طی کرده ام و حالا هر روز تمرین می کنم و از هر بازی لذت می برم و می خواهم بیشترین بهره را ببرم.”

به سه دهه زندگی ات چه نمره ای می دهی؟” نمره خیلی بالایی می دهم. تقریبا به همه اهداف شخصی خود می رسم. رئال مادرید به افزایش جامها به من کمک کرد. بیش از ده سال در تیم بزرگسالان حضور داشتم. مجموعا 20 سال پیراهن تیم را پوشیدم. در نهایت فکر می کنم که نمره بسیار بالایی کسب کنم.”

شنیده ایم هر بار حالت خوب نیست، کامبک مقابل سیتی را تماشا می کنی:”حقیقت این است که هر بار در شبکه های اجتماعی صحنه های آن بازی را می بینم، احساساتی می شوم و مو به تنم سیخ می شود. آن بازی حذفی خیلی خاص بود. برای هر رئالی یک بازی به یادماندنی بود. این بازی تا آخر عمر در خاطرم می ماند.”

شاید هرگز دیگر چنین اتفاقاتی در چمپیونزلیگ نبینیم:”بله احتمالا. چرا که در همه مراحل و در حالی که مرده به نظر می رسیمی، توانستیم از حفره خارج شویم و چنین چیزی خیلی سخت بود چرا که عوامل زیادی در ان دخیل بودند. توصیفش خیلی دشوار است اما مفهومش این بود که هرگز نباید ناامید شویم.”

یکی از معدود بازیکنان تاریخ هستی که پنج بار قهرمان اروپا شدی:”هر لحظه دسته بازیکنانی که در کل این پنج فینال در ترکیب بودند، کمتر می شوند. خوش شانس هستم که به پنج قهرمانی رسیدیم و در هر پنج فینال فیکس بودم. برای من این خیلی مهم است.”

اولین سنگ والدبباس را کنار دی استفانو گذاشتی و حالا هر دو پنج قهرمانی اروپا دارید؟” حقیقت دارد. زمان با سرعت خیلی زیادی حرکت می کند و حالا ارزش همه این جامها خیلی بیشتر شده اما امیدوارم که بتوانم ششمین جام را ببرم و با خنتو برابر شوم که فوق العاده خواهد بود. هدفم در حال حاضر همین است.”

هرگز حس نکردی که اسپانیایی بودن باعث شده تا به اندازه کافی مورد توجه نباشی؟”نه اصلا. همیشه می گویند که در خارج از رئال مادرید بیشتر به تو بها می دهند اما فقط می توانم از باشگاه تشکر کنم که از بچگی با من برخورد فوق العاده ای داشتند و با من و خانواده ام برخورد فوق العاده ای داشتند.”

رئالی بودن از نظرت یعنی چه؟”معانی خیلی زیادی دارد. بقیه هواداران می گویند که رئالی بودن آسان است چرا که همیشه برنده می شوی اما این طور نیست. از بدو تولدم رئوالی بودم و همیشه در هر بازی با اشتیاق بالایی ظاهر می شوم. هواداران در بقیه دنیا ارزشهایی نظیر انسانیت و تربیت را تحسین می کنند. خیلی از آنها با تیم همذات پنداری می کنند چرا که بزرگ ترین باشگاه دنیاست.”

در بچگی پیش بینی چنین اتفاقاتی را برای خودت می کردی؟” گاهی قبل از خواب با خودم فکر می کردم “به رویاهایت دست پیدا می کنی. ” در بچگی تورنمنتی برای نونهالان وجود داشت که حالا به لیگ استعدادها تبدیل شده است. من رویای حضور در آن را داشتم و می خواستم تصویرم در تلویزیون پخش شود. این برایم بزرگترین اتفاق بود. بعد از آن رویایم این بود که فوتبالیست حرفه ای شوم و در رئال مادرید بازی کنم. تصور کنید که بیش از ده سال است که در تیم بزرگسالان هستم، به یکی از کاپیتان ها تبدیل شده ام و جامهای زیادی کسب کردم. تصویر چنین چیزی در بچگی خیلی دشوار بود و امیدوارم که الگوی خوبی برای بسیاری از بازیکنان آکادمی و بسیاری از بازیکنانی باشم که در کوچه و خیابان های شهرهای بزر فوتبال بازی می کنند.”

چه خاطره ای از بازی در دوران کودکی داری؟” فقط توپ، توپ و توپ. یادم است که با توپ به خیابان می رفتم. با چند آجر ، دروازه درست می کردیم و وقتی به خانه می رسم، مادرم من را مستقیم به حمام یم فرستادند آن هم در حالی که زخمی شده بودم و کل آب حمام، سیاه می شد. اگر در ساعت 9:30 صبح مدرسه شروع می شد، ساعت 8:55 به مدرسه می رفتم تا فوتبال بازی کنم و تمرین کنم. برای فوتبال بازی کردن، سحرخیز بودم.”

در بچگی مهاجم، هافبک و دروازه بان بودی اما در نهایت دفاع راست شدی؟”بله معمولا دفاع وسط های کوتاه قامت و وینگرهایی که دوندگی بالایی دارند، به دفاع راست تبدیل می شوند اما حقیقت این است که از رده نونهالان به این پست منتقل شدم. من شخصی بودم که دوست داشتم دفاع کنم و در حرکات تک به تک نقش داشته باشم و در کارهای دفاعی نقش داتم. حمله کردن را هم دوست داشتم. این پستی است که بیشترین تعادل را بین دفاع و حمله ایجاد می کند. از بچگی در این پست تخصص پیدا کردم و برایم بد پیش نرفت.”

چه کسی تو را متقاعد کرد که در رئال تست بدهی؟” یک استعدادیاب به نام سانتیاگو دل هیرو من را دید و به والدینم گفت که می خواهد در رئال تست بدهم. این برایم یک شگفتی بود. در آن زمان به مدت یک ماه در آخر هفته ها تست می گرفتند. من در اولین هفته رفتم و من را در همان زمان پذیرفتند و در یک روز سه شنبه به من گفتند که تست بدهم. در آن زمان ده ساله بودم. به خوبی ان روز را به یاد دارم.  پیراهن صد سالگی رئال مادرید را به من کادو دادند و گفتند که پذیرفته شده ام. از خوشحالی نمی توانستم بخوابم.”

وقتی به لورکوزن قرض داده شدی، فکر نکردی که ممکن است برنگردی؟”این مسئله به ذهنم خطور کرد. انتقالم قطعی بود اما تا سه سال بند بازگشت وجود داشت اما همیشه به این فکر می کردم که اگر شرایط خوب پیش نرود، ممکن است برنگردم و ممکن بود که هرگز در تیم بزرگسالان بازی نکنم اما خوشبختانه همه چیز خوب پیش رفت. یک سال عالی داشتم. مربی (مورینیو) عوض شد و فقط آربلوا در پست دفاع راست بود. همه قطعات پازل جور شدند تا بتوانم برگردم.”

در تیم برتر سال در بوندسلیگا قرار گرفتی؟” بله مشخص بود که در آلمان از من راضی هستند و هنوز با برخی  بازیکنان در تماس هستم. مدیر ورزشی لورکوزن یکی از هم تیمی های سابقم در آن جا بود .باشگاه فوق العاده ایست و فقط می توانم تحسینشان کنم. همیشه دوست داشتم که در چمپیونزلیگ به آنها بخوریم تا بتوانم با پیراهن رئال مقابلشان بازی کنم. حس فوق العاده ایست.”

مهاجرت به آلمان:” برای من بسیار خوب بود. تنها بودم و خیلی پخته تر شدم. به لیگی جدید رفتم و با زبانی جدید و هم تیمی هایی جدید اشنا شدم. خروج از حباب رئال مادرید آسان نبود. سعی کردم که با تواضع به تلاش ادامه بدهم و هر چه زودتر با هم تیمی هایم هماهنگ شوم. گاهی به این فکر می کنم که اگر رئال مادرید به سراغم نمی آمد، در کل دوران فوتبالم در ان جا می ماندم.”

اگر به عقب برمی گشتی، چه چیزی را عوض می کردی؟” نمی دانم چه بگویم. با جدیت بازی می کنم و کسی که هوادار رئال مادرید نباشد، شاید کارواخال را شخصیتی سرسخت ببیند. فکر نمی کنم که بازیکنی باشم که هواداران رقیب به شکل ویژه ای دوستم داشته باشند اما هر کسی من را می شناسد و هر کسی کمی با من رابطه داشته باشد، می داند که بین شخصیت من درون و بیرون زمین تفاوتی بین شب و روز وجود دارد. کارم را خیلی جدی می گیرم، در هر بازی همه تلاشم را برای باشگاه انجام یم دهم و برای هر توپ می جنگم. اخیرا به هدف شخصی خود رسیدم و کمتر کارت می گیرم و کمی آرام تر بازی می کنم و این مسئله به سود من بوده است.”

از چه لحاظ می توانی هبتر شوی؟” همان طور که زیدان  به من گفت، تا روزی که بازنشسته می شوی همیشه می توانی بهتر شوی و باید همه تلاشت را داشته باشی. فوتبال به معنی رشد دائمی است. بازیکنان جوان به تیم ملحق می شوند. هماهنگ شدن با آنها یک چالش است.”

از بین یک تا ده (اگر ده را بنزما بدانیم) به خودت در دنیای مد چه نمره ای میده؟” هر لحظه بیشتر به آن علاقمند می شوم به خصوص به خاطر همسرم که شیفته آن است و می توانم نمره بین 6.5 تا 7 را بدهم.”

حس و حال رختکن فرانسوی شده؟”بله با کاماوینگا، شوامنی ، بنزما و … با توجه به این که بسیاری از برندهای مد مربوط به فرانسه هستند، در تیپ آنها نیز مشهود است.”

علاقه به بازی کال اف دیوتی؟”بله من عاشق بازهیای ویدیویی هستم به خصوص بازیهای اکشن. از 15-16 سالگی بازی کال اف دیوتی را انجام می دهم و به همین خاطر در معرفی آخرین نسخه آن نقش داشتم.”

در چه سطحی بازی می کنی؟” خیلی عصبانی می شوم (می خندد) در میان دوستانم جزو سه نفر برتر هستم اما به نظرم قطعا توانایی ام در این بازی بالاست. در اردوی تیم ملی می گویند خیلی خوب هستم و می گویند که هر روز بازی می کنم و به همین خاطر خیلی خوب هستم. البته سطح افراد در این بازی خیلی بالاست. بعضی بچه ها با بازیهای ویدیویی در دوران آنلاین بزرگ شده اند و ساعت ها بازی می کنند و رقابت با آنها سخت است.”

شده با خودت فکر کنی که ممکن است در بازیهای آنلاین کسی هویتت را بشناسد؟”بله خیلی از اوقات. برخی شب ها که بعد از بازی خوابم نمی برد، کمی بازی می کنم. گاهی دوستانم برای بازی آنلاین حضور ندارند و با غریبه ها بازی می کنم. با اسم خودم و لقب “کارواخال” بازی می کنم. میکروفون را خاموش می کنم تا من را شناسایی نکنم و از صدای بازی استفاده می کنم. برخی می گویند که “ایول کارواخال، خیلی خوب بازی کردی.” البته من را نشناخته اند و فکر می کنند که یک شخصیت ناشناس هستم که از لقب کارواخال استفاده کرده ام. من در درون می خندم و با خودم می گویم که اگر من را بشناسند، چه می شود. بازمه است.”

بازی در تیم بازیهای آنلاین چه شباهتی به بازی در تیم فوتبال داری؟” در سبک چند بازیکن در بازیهای ویدیویی نظیر کال آف دیوتی مهم است که استراتژی داشته باشی و از این حیث شبیه تیم فوتبال است و خیلی مهم است که هر کسی وظیفه خود را انجام بدهد و وقتی کسی استعداد بیشتری دارد، تکلیف بازی را تعیین می کند. اگر بخواهی برنده شوی باید مثل یک تیم باشی و همه باید دست به دست هم بدهند و در ارتباط باشند.”

بازی دیگری هم انجام می دهی؟” اخیرا فقط همین بازی بوده است چرا که زمان زیادی ندارم. حالا که خانواده ام بزرگ تر شده، سخت است که زمان پیدا کنم.”

از آن بازیکنانی نیستی که خیلی بازی آنلاین انجام می دهند؟” تا سه، چهار سال پیش بازی می کردم اما خیلی عصبانی می شدم و در نهایت به جایی رسیدم که با خودم گفتم ارزشش را ندارد چون دیگر از آن لذت نمی برم. در حقیقت باید به عنوان سرگرمی از آن لذت ببرم. بد است که در دنیای واقعی شکست بخوری و در خانه هم در بازی شکست بخوری.”

استارتاپ “مد کلوب”: با شرکایم الکس و مامن به لطف همسرم اشنا شدیم چرا که مامن بهترین دوست من است و پروژه ای را داریم که بر اساس آن سعی می کنیم یک باشگاه اجتماعی با تعداد اعضای محدود تشکیل بدهیم که از طریق ان برندها بتوانند دور هم جمع شوند و در مورد فعالیت هایشان صحبت کنند. بدین ترتیب امکان برگزاری رویدادها و گردهمایی های زایدی وجود خواهد داشت. خیلی خوشحال هستیم چون این استارتاپ خوب پیش رفته است و بیش از یک سال است که در این پروژه هستیم.”

دیگر در چه فعالیت های تجاری حضور پیدا کردی؟” جذاب ترین پروژه همین است و بقیه پروژه ها بیشتر در زمینه سرمایه گذاری به خصوص در حوزه املاک هستند. پروژه ها را شروع می کنی و نمی دانی چه زمانی تمام می شود. من ترجیح می دهم که فعالیت هایی را داشته باشم که ذهنم زیاد درگیر نشود. وقتی که از فوتبال بازنشسته شوم باید ببینم که چطور از زمانم استفاده کنم.”

تغییر میان سبک های آنچلوتی و کارواخال:” مشکل نیست چرا که کمابیش انتظارات مشابهی دارند. سبک دو تیم مشابه است. اما حقیقت این است که کار در تیم ملی خیلی سخت تر است چون مزان کمتری داریم. در طول سال هفته های کمی با هم هستیم و سخت است که با کل تیم هماهنگ شوی. اما هر دو مربی ایده هایی بسیار هجومی را دارند و به دنبال پرس در زمین حریف هستند و از این حیث خوش شانس بودم.”

تخصص آنچلوتی در آرامش دادن به بازیکنان:”بله تجربه خوبی دارد و از این حیث خوب است. فشار را از روی بازییکنان برمی دارد و سعی می کند که کل فشار روی دوش خودش باشد. فکر می کنم که او به خوبی هر مشکلی را حل می کند و همیشه با بازیکنان به خوبی در تماس است. مدیریت خوب رختکن یعنی این که همه بازیکنان آماده باشند. برخی بیشتر یا کمتر بازی می کنند اما این مسئله در کل تیم مهم است. سخت است که کل تیم حس خوبی داشته باشند چرا که برخی کمتر بازی می کنند. چنین تصمیم هایی دشوار هستند اما در نهایت یک فرد باید این تصمیم ها را بگیرد. در هر تیمی این شرایط وجود دارد. حقیقت این است که انگیزه بالایی برای یادگیری داریم و در نهایت امکانش نیست که همه بازیکنان در همه بازیها حضور داشته باشند. همه ما احساس مهم بودن داریم و سعی می کنیم به اهدافمان برسیم. من شخصی هستم که همیشه در خدمت تیم هستم. روزی که بازی می کنم، آماده هستم و روزی که بازی نکنم هم مشکلی ندارم و از روی نیمکت آماده هستم.”

چمپیونزلیگ ششم:” زیباست که به خنتو برسم و به چمپیونزلیگ دیگری دست پیدا کنم. این یکی از اهداف من است.”