آمانسیو آمارو، مردی که به شماره هفت رئال مادرید اعتبار بخشید

مرجع خبری رئال مادرید: شماره هفت یکی از مهمترین و محبوب ترین شماره های تاریخ رئال مادرید است. اولین بازیکن تاریخ رئال مادرید که به این شماره  اهمیت داد و ارزش آن را بالا برد، آمانسیو آمارو بود که اولین شماره هفت مهم تاریخ رئال مادرید بود و امروز درگذشت. بعد از او هم خوانیتو، بوتراگوئنو، رائول و کریستیانو رونالدو شاخص ترین چهره هایی بودند که این شماره را پوشیدند.

البته پیش از آمانسیو هم ریموند کوپا مهاجم فارنسوی اسطوره ای رئال این شماره را پوشید اما کوپا به خاطر حضور دی استفانو، خنتو، ریال و پوشکاش مجبور شد که این شماره را به تن کند. او مجبور شد که پستش را در رئال عوض کند و به پست بال راست رفت و به همین خاطر شماره هفت را به تن کرد. آمانسیو در شروع کارش در رئال شماره دو را م پوشید اما بهترین روزهایش را با شماره هفت داشت. درخشش او باعث شد تا لقب “ال بروخو” (به معنی جادوگر) را از ان خود کند. بعد از آمانسیو نوبت خوانیتو بود که این شماره را به تن کند، بازیکنی که جدا از کیفیت بی نظیرش به خاطر تعصب و جنگندگی خود شناخته می شد. امیلیو بوتراگوئنو دیگر شماره هفت تاریخ ساز رئال مادرید بود که بسیار فانتزی و تکنیکی بازی می کرد و کاملا لایق این شماره بود. رائول که با 741 بازی رکورد دار تاریخ رئال مادرید است، با اقتدار با این شماره شانزده جام کسب کرد و رونالدو نیز پس از یک فصل پوشیدن شماره 9، دوباره به سراغ شماره هفت رفت. البته شماره هفت های اخیر رئال یعنی ماریانو  و هازارد عملکرد اسفباری داشته اند.

شبی که آمانسیو مقابل پله درخشید

آمانسیو 42 بازی ملی داشته است و از معدود بازیکنان تاریخ اسپانیا است که توسط فیفا برای حضور در تیم منتخب جهان دعوت شده است. یکی از این بازیها در سال 1968 در ماراکانا برگزار شد تا به تیم ملی برزیل ده سال پس از قهرمانی جام جهانی ادای احترام شود. تیم منتخب فیفا مقابل برزیل قرار گرفت. آمانسیو و پیری دو رئالی بودند که تنها اسپانیایی های مدعو در آن بازی بودند. آمانسیو در آن بازی مقابل صد هزار هوادار درخشید و هواداران را به وجد آورد. خیلی ها تکنیکش را با برزیلی ها مقایسه می کردند چرا که تخصص ویژه ای در دریبل داشت و مطبوعات برزیل او را با خنتو مقایسه کردند. ال بروخو در برزیل خودش را به عنوان یک ستاره معرفی کرد. برزیل در آن بازی با نتیجه دو بر یک پیروز شد اما قطعا برای آمانسیو شب خاصی بود و توانست ارزشهایش را نشان بدهد.

تلخ ترین لحظات آمانسیو در رئال مادرید
آمانسیو آمارو در روز 16 آوریل 1985 توسط لوئیز ده کارلوس مدیر سابق رئال مادرید از هدایت تیم بزرگسالان برکنار شد.  سه شکست متوالی (چهار بر صفر مقابل اتلتیکو ، حذف از نیمه نهایی جام باشگاه های اروپا مقابل میلان و شکست در بازی رفت در جام یوفا مقابل اینتر) باعث شده بود تا آمانسیو به عنوان پدرخوانده “دسته پنج کرکس” جایگاهش را در تیم از دست بدهد. آمانسیو در روز اخراجش با بازیکنان صحبت نکرد. او رابطه خوبی با بازیکنان نداشت و با خوانیتو و لوزانو دچار اختلاف شده بود. مولونی به عنوان مربی ناجی وارد زمین شد تا مشکل را حل کند.  رئال مادرید در جام یوفا مقابل اینتر کامبک زد و به قهرمانی رسید.  قطعا آمانسیو آن روزهای تلخ را تا پایان عمرش از یاد نبرده است. در سفر به میلان، جنجال بزرگی ایجاد شده بود. خوان لوزانو در شب قبل از بازی با دعوت از دو زن در اتاقش جشن گرفته بود که سه بازیکن دیگر رئال هم در آن جشن حضور داشتند. اختلافات آمانسیو با بازیکنانش بالا گرفته بود و جایی برایش در تیم وجود نداشت و نتایج ضعیف باعث شد تا جدایی تنها گزینه برایش باشد.

پاس گل جعلی در قهرمانی یورو

آمانسیو شماره هفت تیم ملی اسپانیا توانست در  قهرمانی اسپانیا در یورو 1964 نقش داشته باشد. اسپانیا در برنابئو مقابل شوروی با نتیجه دو بر یک پیروز شد و اولین از سه قهرمانی شوروی خود را کسب کرد. به مدت 58 سال کل اسپانیا فکر می کردند که در آن بازی آمانسیو به مارسلینو پاس گل داده است اما بالاخره تلویزیون ملی اسپانیا در سال 1964 با بررسی تصاویر افشا کرد که آن پاس گل توسط چاس پردا داده شده است و نه آمانسیو! گزارشگر آن بازی گفت که با توجه به این که در آن زمان خبری از صحنه آهسته بازی نبوده، خودش به صورت حدسی و از روی شانس گفته که آمانسیو پاس گل داده است! آمانسیو در 42 بازی ملی خود یازده گل زد که  اولین گلهایش دبل مقابل ایرلند در سویا در سال 1964 بودند و آخرین گلش را هم مقابل یوگسلاوی در لاس پالماس به ثبت رساند.