رودریگو:«خداوند، لحظه کامبک مقابل سیتی را برایم آماده کرده بود/ برای خالکوبی زدن باید از پدرم اجازه بگیرم»

مرجع خبری رئال مادرید : رودریگو گوئس مهاجم برزیلی رئال مادرید با نشریه ال پائیس صحبت کرد.

اولین روز در رئال مادرید:” در اولین روزم در این جا کمی حجالت می کشیدم چون بازینان بزرگ زیادی در این جا هستند. زیدان مربی بود. وقتی اولین بار زیدان را دیدم، حقیقتا استرس گرفتم اما لحظه خیلی زیبایی بود و بعد از آن با او صحبت کردم. آن روز برایم رویایی بود.”

طلسم یازده بازی بدون گل در شروع فصل:” عصبانی بودم چرا که به هر شکلی سعی می کردم که گل بزنم اما موفق نمی شدم. در آن زمان سعی می کنی که آرامش خود را حفظ کنی چون برخی به تو می گویند ” آرام باش چرا که دوباره همه چیز خوب پیش خواهد رفت.” اما در هر بازی تلاش خود را می کنی و شرایط خوب پیش نمی رود و از این بابت کمی ناراحت و عصابنی می شوی اما لحظه ای رسید که حس کردم که عصبانیت و ناراحتی به درد من  نمی خورد. باید بیشتر تمرکز می کردم و بیشتر تمرین می کردم تا در بازیها آرامش بیشتری داشته باشم و بعد از آن گلها از راه رسیدند.”

حامی اصلی:” همیشه گفته ام که لوکا مودریچ برای من نقش پدر را داشت. همیشه در این لحظات به من کمک می کرد. با من صحبت می کرد و به من می گفت:” آرامش داشته باش، تو خیلی خوب هستی و شرایط خوب پیش خواهد رفت.” و بعد از آن آرامش بیشتری پیدا کردم و شرایط برایم خوب پیش رفت.”

اهمیت آمادگی ذهنی:” این چیزی است که در حضور در این جا یاد گرفتم. در حال حاضر تفکری کاملا متفاوت را دارم چون هم تیمی هایم به من کمک می کنند و خانواده ام نیز در کنارم هستند. دوستانم به من کمک می کنند و حالا از نظر ذهنی آماده تر هستم. اگر ذهن آماده ای داشته باشی و به چیزهای خوب فکر کنی، شرایط در بازیها خوب پیش خواهد رفت.”

بازی کردن در پست های متفاوت :” سخت است که همیشه پست تو عوض شود. همیشه اما به مربی گفته ام که آماده ام که به او و تیم کمک کنم و در هر پستی که بخواهد، بازی می کنم و دلیلش خودم هستم که می توانم در پست مهاجم کاذب، هافبک هجومی یا در جناحین بازی کنم. همیشه آماده هستم تا در خدمت تیم باشم و برای تیم فداکاری کنم. مهمترین نکته این است که تیم در بازیها بازی کند. همیشه بر اساس نیازهای تیم در پست هخای مختلف قرار می گیرم. برای تیم فداکاری می کنم و مهم این است که تیم در بازیها برنده شود. در مقاطع مختلف مثل شروع فصل از فصل فداکاری می کردم و در پست های مختلفی قرار می گرفتم اما مهم این بود که تیم برنده می و تقریبا در هیچ کدام از بازیهایش شکست نخورد. بعد از آن روی دور گلزنی قرار گرفتم . اما در شروع فصل فقط روی کمک به تیم تمرکز داشتم.”

خراب کردن پنالتی در جام جهانی مقابل کرواسی:”بدترین لحظه دوران فوتبالم همان لحظه بود و امیدوارم که لحظه ای بدتر از آن نداشته باشم. دشوار بود چرا که قبلا در غیاب کریم در رئال پنالتی ها را می زنم و همیشه گل می شد. در جام جهانی با آرامش حضور داشتم و مطمئن بودم که ضربه ام گل می شود اما آن را از دست دادم اما این هم بخشی از داستانی است که ممکن است در آینده زیباتر شود. مطمئنم که بعدا دوباره پنالتی خواهم زد و گل خواهم زد. آن فقط یک لغزش کوچک بود.”

دسیموکوراتا:” اگر به بازی مقابل چلسی یا سیتی نگاه کنید… می بینید که در پایان بازی بهتر بازی کردیم و بیشتر حمله کردیم. مقابل چلسی خیلی بد بازی می کردیم. آنها خوب حمله می کردند و خوب دفاع می کردند و  ما کاری نمی کردیم. بازی مقابل چلسی مشکل بود اما مقابل سیتی یک جنون بود و خیلی خاص بود. نمی دانم که چطور توصیفش کنم. بازیکنانی نظیر کروس و مودریچ همیشه آرامش دارند اما در بازی با سیتی فکر می کنم که حتی آنها هم اعتماد به نفس نداشتند و کسی فکر نمی کرد که  بتوانیم کامبک بزنیم. دیدم که همه ناامید شدند و با خودم گفتم که “خب، می توانم نام خود را در تاریخ باشگاه ثبت کنم.” و بعد از آن همه چیز خوب پیش رفت. فکر می کنم که خدا آن لحظه را برای من آماده کرده بود و برای من خیلی مهم بود.”

نژادپرستی:” این اتفاق بارها رخ داده، نه فقط برای من بلکه برای وینیسیوس و بازیکنان دیگر نیز همین طور بوده است. لحظات خیلی ناراحت کننده ایست. سعی می کنم که به شبکه های اجتماعی زیاد نگاه نکنم اما طبیعی است که گاهی این چیزها را ببینم. ذهن آرامی دارم و فکر می کنم که برای بازیکنمان دیگر نیز همین است و از آن عبور خواهیم کرد.”

برای چه چیزی از دوران عدم معروفیت دلت  تنگ شده؟” این طور نیست که نتوانم کاری انجام بدهم. خیلی عادی قدم می زنم و البته از من عکس خواهند خواست اما همیشه دوست دارم که با مردم در تعامل باشم. البته دوست دارم که بتوانم با خانواده ام با آرامش شام بخورم یا بدون این عکس بگیرند در خیابان قدم بزنم. گاهی فقط می خواهم حس کنم که عادی هستم. این طور نیست که خودم را آدم متفاوتی ببینم بلکه می خواهم خیلی عادی باشم.”

آخرین خالکوبی:” مربوط به قهرمانی چمپیونزلیگ است که روی بازوی چپم زدم. گاهی با پدرم گفتگو می کنم تا به من اجازه بدهد که خالکوبی بزنم چون اصلا خوشش نمی آید. در ابتدا خوشش نمی آید اما بعدش راضی شد. اسم او و مادرم را هم خالکوبی زدم.