بلینگام دوباره شکارچی شد؛ جود در مهارنشدنی ترین شکل ممکن خودش!

مرجع خبری رئال مادرید: در ده بازی اخیر، هفت گل. همگی از داخل محوطه جریمه. شش تای آن‌ها، در لیگ، با یک ضربه به توپ. آماری شبیه یک مهاجم نوک، اما او مهاجم نیست، هرچند که شبیه آن بازی می‌کند. نه یک شماره “چهار” است، نه “هشت” و نه حتی “ده”، با این حال شماره ۲۲ را در بیرمنگام از او گرفتند، عددی که حاصل جمع سه شماره بود. چرا؟ چون او می‌توانست هر کاری انجام دهد. این جود بلینگام است. همه‌چیز، در همه‌جا.

به محض نزدیک شدن به محوطه حریف، اوج گرفت. وداع با خاموشی ابتدای فصل (۱۲ بازی بدون گل). بلینگام دوباره لباس شکارچی را به تن کرده است. لباسی که بیشتر از هر چیزی به او می‌آید.

رئال مادرید بلینگامی را خرید که قرار بود آینده خط میانی را رقم بزند، اما آنچلوتی فهمید که باید از توانایی‌های او بیشتر بهره برد. او را به محوطه نزدیک‌تر کرد، زیرا در پس چهره یک هافبک همه‌فن‌حریف، خوی درنده‌ای پیدا کرد. شروع طوفانی‌اش این موضوع را ثابت کرد. پایه‌ای برای یک فصل طلایی که او را به توپ برنزی رساند: ۲۳ گل و ۱۳ پاس گل. عمده این عملکرد، زمانی بود که نزدیک‌تر به محوطه بازی می‌کرد. در نقش یک شکارچی.

این فصل، حضور امباپه و همچنین جدایی کروس، نقش بلینگام را تغییر داد. او به‌جای تیرانداز، بیشتر در نقش یک نوازنده ظاهر شد. اما جنگندگی‌اش باقی ماند (او همچنان بیشترین دوئل‌های موفق را با ۱۳۶ مورد در تیم دارد). تنها دقت گلزنی‌اش کاهش یافت، که هم برای او و هم برای تیم ضرر داشت. چون بهترین بلینگام، بهترین نسخه رئال مادرید را به نمایش می‌گذارد.

۱۳ بازی طول کشید تا اولین گلش را بزند. اما از بازی مقابل اوساسونا، همه‌چیز تغییر کرد. در ده بازی اخیر، علاوه بر هفت گل (در برابر لگانیس، ختافه، اتلتیک بیلبائو، خیرونا، آتالانتا و رایو)، سه پاس گل هم داده است (در مجموع شش پاس گل). از زمان بازگشتش به فرم گلزنی، او هر ۷۹ دقیقه در یک گل نقش داشته است.

آنچلوتی بلینگام را به نقش اصلی‌اش در خط میانی بازگرداند و حتی در بازی‌های اخیر، با طراحی سیستم ۴-۲-۳-۱، از او به‌عنوان شماره “ده” استفاده کرده است؛ گاهی حتی در نقش شماره “نه”. زیرا مربی ایتالیایی قصد ندارد بار دیگر بلینگام را از مناطق خطرناک دور کند.

این نکته تصادفی نیست که این هفت گل همگی از داخل محوطه جریمه به ثمر رسیدند و شش گل لیگ با یک ضربه زده شدند. او با حرکات دقیق و جابجایی سریع خود، دفاع آتالانتا را از کار انداخت. باقی گل‌ها شامل یک پنالتی (مقابل ختافه)، دو ضربه مشابه مهاجمان حرفه‌ای (مقابل اوساسونا و رایو)، و سه گل با استفاده از ریباند توپ (مقابل لگانیس، اتلتیک بیلبائو و خیرونا) بودند. بلینگام استاد ضربه زدن است، تقریباً با دقت جراحی. شبیه به هوگو سانچز.

برای زدن این شش گل، او فقط به هشت شوت نیاز داشت. هفت تای آن‌ها از داخل محوطه، شش تای آن‌ها در چارچوب، و یکی مسدود شد. تنها شوتی که از خارج محوطه زده شد، به بیرون رفت. درصد دقت او ۷۵ درصد است؛ آماری حیرت‌انگیز.

تا اینجا، بلینگهم هنوز به آمار فصل گذشته‌اش نرسیده است. نه تنها از نظر تعداد گل، بلکه از نظر مناطقی که شوت می‌زند. در فصل ۲۰۲۳-۲۴، ۶۹ شوت از ۹۵ شوت او از داخل محوطه بود (۷۲.۶۳٪). در فصل ۲۰۲۴-۲۵، این عدد ۱۷ از ۲۷ است (۶۲.۹۶٪). اما آمار او رو به رشد است. احساسات و عملکردش در حال اوج‌گیری است.

بلینگام در نشست خبری قبل از جام بین‌المللی در استادیوم لوسیل گفت: «خیلی خوشحالم. حمله به محوطه و دریافت توپ در موقعیت‌های خطرناک برایم لذت‌بخش است. امیدوارم بتوانم به همین شکل ادامه دهم.» نقشه‌های حرارتی نیز این تغییر روند را نشان می‌دهند؛ حضور او در یک‌سوم پایانی زمین به طور محسوسی افزایش یافته است. و حالا آهنگ “Hey Jude” دوباره با تمام قدرت طنین‌انداز شده است.